روابط عمومی، ویترین اخلاق‌مداری

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هرمز؛ روابط عمومی به خودی خود، برای مخاطبان و مردم آگاهی و شناخت نسبت به سازمان و یا یک برند، محصول و یا خدمات ایجاد نموده و به ارتقای شانیت و شخصیت سازمان کمک می کند. داشتن یک برنامه جامع، استراتژی مشخص و عملیاتی که از احرم هایی مانند اعتماد، اطمینان و اعتقاد مدیران سازمانها و همچنین از تجربه و مهارت های تخصصی فردی و تیمی برخوردار باشد، می تواند روابط عمومی ها را در مواقع بحرانی و حاد کمک کند.

هنر واقعی روابط عمومی کار کردن با مخاطبانی است که به خاطر تنوع دیدگاهها، ایده ها و نظرات درباره مسائل مختلف اجتماعی، فرهنگی، آموزشی و… و برای ایجاد درک و فهم مشترک در آنها نسبت به یک موضوع مشخص و معین تلاش می کند.

یک روابط عمومی، همیشه باید از خود بپرسد: من چطور روابط عمومی هستم؟ هدف روابط عمومی سازمانی که من در آن کار می کنم، چیست؟ روابط عمومی باید چگونه مسائل و مشکلات سازمان را شناسایی و رصد کند؟ روش یا رویه ای برای ورود به مسئله ها و حل آنها چیست؟ چگونه از فناوری های نوین استفاده کنم؟ و… به نوعی به خود ارزیابی بپردازد تا سطح آمادگی خود را برای انجام یک فعالیت مهم و تاثیرگذار بسنجد.

دنیای روابط عمومی به سرعت در حال تغییر و تحول است، با انفجار رسانه‌های اجتماعی، بسیار مهم است که هر چیزی را که می‌گوییم و انجام می‌دهیم آن‌طور که می‌توانیم فوراً گزارش و معنا کنیم. روابط عمومی یک ابزار بسیار قدرتمند و موثر برای بیرون رفتن از یک وضعیت دشوار و بحرانی و گفتن داستان خود است.

بنابراین، داشتن تخصص، تجربه، آشنایی با چگونگی به کارگیری ارزش های خبری، آمادگی لازم برای مواجه با بحرانها، صادق و مورد اعتماد بودن، وقت شناسی، خلاقیت و گوش دادن از مهم ترین کارهایی است که یک روابط عمومی باید نسبت به آنها شناخت و آگاهی کافی و لازم داشته باشد تا بتواند در مواقع ضروری و بحران از آنها به نحو احسن استفاده نماید.

روابط عمومی، ویترین اخلاق مداری، شخصیت و شانیت سازمان است، با تحکم و زور برخورد کردن کار روابط عمومی پیش نمی رود بلکه انعطاف پذیری، تعامل، سعه صدر داشتن، همراهی، همدلی و مشارکت، کار روابط عمومی بهتر و سریعتر پیش می رود تا کارکنان روابط عمومی احساس تعلق خاطر و وابستگی نسبت به کار خود و سازمان نمایند، اینکه من هر چه می گویم درست است و باید عینا انجام شود مال زمان روابط عمومی های ستنی بود؛ زمان این نوع حرکات سالهاست که گذشته است.

حرف اول و آخر در روابط عمومی اخلاق مداری و داشتن حس همدردی و همراهی با کارکنان مجموعه می زند نه رفتار خشک و خشن و بدور از شئونات انسانی؛ بنابراین تشویق و ترغیب در این میان می تواند معجزه کند و تخریب و تحقیر هم مجموعه و هم سازمان را به سوی انحطاط و نابودی می کشاند.

برخی از مسئولان روابط عمومی ها نیازمند گذراندن دوره مهارت های ارتباطات انسانی هستند تا نحوه رفتار و گفتار با همکاران خود را بیاموزند. خلاصه این طور مدیران و مسئولان برای سازمانها و دستگاهها سم‌اند که یا باید اصلاح شوند و یا جابجا.

کار روابط عمومی هنرمندی و بازیگری در عرصه سازمان و جامعه است تا مردم محو تماشای او شده و با این کار اهداف سازمانیش را عملی نماید.

روابط عمومی شالوده و استوانه اصلی و اساسی ایجاد ارتباط موثر و تاثیرگذار بین سازمان و مخاطبان است که هیچ وقت نباید اجازه داده شود این موقعیت حساس و خطیر دچار تزلزل و فروپاشی شود چون صدمه دیدن روابط عمومی باعث صدمه دیدن و سلب اعتماد افکار عمومی از سازمان می شود که برگرداندن این اعتماد و… خیلی سخت و دشوار می شود.

تزلزل جایگاه روابط عمومی که متاسفانه اکنون در برخی از دستگاهها و سازمانها شاهد آن هستیم یعنی نادیده گرفتن افکار عمومی و بی محلی به دیدگاهها و نظرات آنها درباره کارکردها و عملکرد دستگاهها و سازمانها.

هرگاه به روابط عمومی ها پر و بال داده اند شاهد افزایش مشروعیت و مقبولیت سازمانها و دستگاهها در میان مردم بوده اند و هرگاه فرصت کار کردن از روابط عمومی ها گرفته اند میدان بروز شایعه و تبلیغات منفی علیه دستگاهها و سازمانها را ایجاد کرده اند.

نباید اجازه بدهیم روابط عمومی از جایگاه و کارکردهای اصلی خود سقوط کند چون این کار یعنی سقوط اعتماد، اعتقاد و اطمینان مخاطبان که بازسازی آن نیازمند صرف هزینه بسیار و زمان بر است. توسعه روابط عمومی و تهیه ساختار، زیرساخت و بودجه مناسب، نیروی انسانی متخصص و باتجربه می تواند در وهله اول باعث اعتلای سازمان و در وهله دوم باعث افزایش انگیزه، کارآیی و اثربخشی دست اندرکاران روابط عمومی ها شود.

محمد فولادی؛ کارشناس مسائل فرهنگی استان هرمزگان

انتهای پیام/