آرامگاه های شهدا حیات بخش محوطه های تاریخی است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از موج رسا, نوید کمالی، محقق و پژوهشگر حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات، کارشناسی ارشد برنامه ریزی گردشگری در یادادشتی به آثار تدفین شهدا در محوطه های تاریخی پرداخته است.

در این یادداشت آمده است،در هفته ها و روزهای اخیر یکی از مهمترین اخبار رسانه های داخلی و خارجی به غائله تدفین شهدای گمنام تازه تفحص شده هشت سال دفاع مقدس در استان یزد اختصاص داشت که جدا از حاشیه های فراوان این غائله هدفمند، متن موضوع موجب اندوه و ناراحتی ملت شهید پرور ایران و بطور خاص دلبستگان شهدای گمنام میهن عزیزمان شد.

خوشبختانه سالهاست که مراسمات تشیع و تدفین شهدای تازه تفحص شده دفاع مقدس در گوشه و کنار کشور ما بصورت باشکوه و مردمی برگزار می گردد و تمام شهرهای کشور مشتاقانه انتظار برپایی اینگونه مراسمات ارزشی را در قالب گرامیداشت قهرمانان ملی انقلاب اسلام می کشند.

باید پذیرفت شهدای انقلاب و دفاع مقدس چه از نگاه لیبرال و چه از نگاه الهی – ارزشی داری ارزش و اهمیت وافری هستند زیرا در کنار قهرمان ملی بودن ، از نگاه الهی و ارزشی اسلام زنده بوده و نظاره گر عملکرد ما در حفظ مسیر انقلاب هستند پس طبعا گرامی داشت آنها در بهترین حالت ممکن به نوعی پاسداشت تمام ارزش ها و فرصتهایی است که برای ما ایجاد نموده اند .

با این حال تشیع و تدفین شهدای گمنام از ابعادی، بسیار با اهمیت تر از مراسمات مرسوم دیگر است زیرا شهدای گمنام بدلیل گمنامی فرزند تمام ملت شهید پرور ایران محسوب می شوند و تشیع باشکوه و عزتمند آنها به نوعی تکریم تمام ملت شهید پرور ایران است.

متاسفانه مراسم تشیع شهدای گمنام در شهر شهید پرور یزد می توانست بسیار باشکوه و بدور از هیاهوهای هدفمند برگزار گردد اما تبدیل شدن آن به صحنه قدرت نمایی جرایانات سیاسی به نوعی حرمت شکنی شهدا تلقی شد.

مجموعه امیر چخماق یزد به عنوان یک مجموعه از آثار فرهنگی ارزشمند فرهنگی مانند مسجد و تکیه دهه ها است که به ثبت آثار ملی رسیده است اما آیا دفن شدن شهدای گمنام در این محوطه تاریخی و در جوار مسجد خطایی بزرگ است!؟

متاسفانه توجیه مقامات مسئول در مخالفت با تدفین شهدای گمنام در این محل، امکان عدم ثبت شدن این مجموعه در فهرست میراث جهانی یونسکو است.

باید توجه داشت آثار ملی را می توان به دو دسته آثار فرهنگی و باستانی تقسیم نمود که غالب آثار تاریخی فرهنگی ما در دوران اسلامی و با کارکرد ارزشی – فرهنگی ساخته شده اند و نیت واقفین آنها ثبت در فهرست های سازمان مللی نبوده است و در طول قرنها مردم ایران بدلیل اعتقادات قوی دینی و مذهبی و با آگاهی از نیت واقفان آثار در حفظ و نگهداری این آثار کوشیده اند .

سالها بود که مسئولین محل دفن شهدای گمنام را غالبا در بیرون شهرها و در نقاط بدون امکانات کافی قرار می دادند و سالها زمان لازم بود تا آن مناطق از امکانات کافی برای استقبال از زائرین و دوستداران شهداء آماده شود اما ابتکار مردم شریف یزد نسبت به مکان یابی پر تردد ترین مرکز  شهر خصوصا یک منطقه که سالیانه میزبان هزاران گردشگر داخلی و خارجی است می تواند زمینه آشنایی بیشتر گردشگران با قهرمانان ملی ما و آرمانهای الهی آنها آشنا سازد.

متاسفانه در روزهای اخیر پس از تدفین پیکر پاک شهدای گمنام در محوطه تاریخی امیر چخماق، هجمه های گسترده ای بر علیه مردم شریف یزد از سوی سازمانی صورت می پذیرد که در سالهای اخیر بیشتر کارکردی باشگاهی و حزبی از خود عرضه داشته است تا سازمانی مسئول در عرصه حفاظت از میراث فرهنگی ، زیرا نه بودجه ای کافی برای ارتقاء صنعت گردشگری دارد و نه نیروی متخصص برای بهبود شرایط موجود و تنها دلخوشی آن افزایش آمار ثبت های ملی و بین المللی است.

مطمئنا با شرایط موجود سنگ اندازی این سازمان و تهدیدات آن در مسیر تبدیل شدن محوطه های تاریخی با سبقه اسلامی به معراج الشهداء های مورد مطالبه مردم را نمی توان چیزی جز توهم مانور قدرت در مقابل جریانان ارزشی نمی توان برداشت کرد که البته این توهم از اساس باطل است زیرا که شهداء تنها متعلق به جریانات ارزشی نیستند بلکه شهداء متعلق به قاطبه ملت ایران اند و هر جریانی که در مقابل خواسته قاطبه ملت ایستادگی کند آینده ای در ایران نخواهد داشت!

خوشبختانه به گواهی آمار، استان تاریخی یزد با محوریت شهر تاریخی یزد تنها در نوروز هر سال میزبان بیش از 2 میلیون و 500 هزار مسافر  و گردشگر است لذا با ابتکار عمل مردم دارالعباده یزد نه تنها گردشگران از معنویت حاصل از مزار شهداء بیش از پیش بهره خواهند برد بلکه آثار تاریخی مجموعه امیر چخماق نیز بدلیل افزایش اجرای برنامه های فرهنگی – ارزشی در این مکان ، کارکرد اصیل و ذاتی خود را که همان محوریت دینی – ارزشی است باز خواهند یافت.

اگر چه تدفین شهدای گمنام در محوطه های تاریخی همچون تدفین شهدا در دانشگاه هایی از جمله شریف و امیرکبیر در ابتدا با هجمه های سنگین و سازمان یافته شبه روشنفکران ولی این بار در قامت یک سازمان روبرو شده است اما در آینده ای نزدیک مطمئنا با الگو برداری سایر شهرها از این ابتکار مردم یزد شاهد حضور یادمانهای شهداء در محوطه های تاریخی شهرهای دیگر کشور خواهیم بود البته جای این سوال همیشه باقی است که چرا فتنه جویان ترس عمیقی نسبت به شهدای گمنام و یاد و خاطره آنها دارند !

امیدواریم مدیران عرصه میراث فرهنگی با نگاهی علمی و پژوهش محور با این ابتکار جدید برخورد نمایند و از برخوردهای غیر علمی و سیاست زده فاصله گرفته و تاثیر تلفیق یادمانهای شهدا و قهرمانان ملی در محوطه های بجای مانده از هویت اصیل اسلامی شیعه را بسنجند که در این مسیر مطمئنا تمام دانشجویان و محققین ارزشی عرصه گردشگری و توریسم آماده اند پژوهش های علمی را تهیه و بصورت عمومی منتشر نمایند.

انتهای پیام/پ