به گزارش خبرنگار ورزشی شبکه اطلاع رسانی دانا؛ تیم فوتبال استقلال شب گذشته در هفته بیستوهشتم لیگ برتر فوتبال ایران و در اولین فینال از 3 فینال باقیمانده برای فتح عنوان قهرمانی با ارائه یک بازی کاملاً بیبرنامه و غیرقابل دفاع، 2 امتیاز را در سرزمین طبرستان جا گذاشت و با یک تساوی بیارزش از جدال با نساجی قائمشهر به تهران بازگشت اما انگار تساوی فنی آبیها در مازندران از منظر کادرفنی و بازیکنان این تیم به نحو دیگری بودهاست.
ابتدا جواد نکونام، سرمربی تیم فوتبال استقلال در نشست خبری و سپس اعضای کادرفنی و بازیکنانش در میکسدزون ورزشگاه شهید وطنی قائمشهر با ارائه جملاتی از پیش تعیین و هماهنگ شده، دستمالی شده و نخنما شده به داوری، ارکان فدراسیون و سازمان لیگ فوتبال ایران و هر آن چه در زمین و هوا هست؛ تاختند و همه چیز و همه کس را در از دست دادن 2 امتیاز حیاتی مقصر دانستند الا خودشان، آن هم در شرایطی که پرسپولیس بازی باخته را با کامبکی تاریخی با پیروزی عوض کرده بود.
کما این که پیشتر هم از جواد نکونام و شاگردانش دیده بودیم، انتظار میرفت که سرمربی لالیگایی فوتبال ایران بر کوس نارضایتی از داوری بکوبد اما حمله متهورانه به فدراسیون فوتبال و رئیس آن، اتفاقی بود که انتظارش را نداشتیم. نکونام که تا زمان قدرت علی خطیر هر روز و هر ساعت و هر دقیقه علیه او جبهه میگرفت، با برکناری او حالا انگار بهانههایش ته کشیده که این بار پیکان حملات خود و آماج هجوم شاگردانش را به سمت اتاق ریاست ساختمان فدراسیون فوتبال هدف گرفته است.
این حملات در شرایطی صورت گرفتهاند که پیش از این کسی منکر روابط خوب تاج با نکونام نبوده و در همین فصل چند بار تاج و نکونام با یکدیگر جلسه داشتهاند. مشخص نیست نکونام این بار به چه توجیهی وارد دعوا با یک مدیر فوتبالی شده؛ آن هم در حالی که به گواه اکثر کارشناسان، داوریهای هفتههای اخیر لیگ برتر فوتبال ایران به خصوص همین هفته بیستوهشتم بدون مشکل خاص و بزرگی انجام شدهاند.
القای تفکر بازنده به بازیکنان هم از رفتارهای نکونام نشأت میگیرد؛ در شرایطی که رقیب سنتی میتواند 3 گل خورده را ظرف کمتر از 20 دقیقه با 4 گل پاسخ بدهد، آبیپوشان در میکسدزون زمین و زمان را مقصر میگیرند و عالم و آدم را پرسپولیسی میخوانند. شاید اگر بازیکنان و کادرفنی استقلال این انرژی و هماهنگی را در طول 90 دقیقه از خود نشان میدادند، الان بازی را برده بودند و بر صدر جدول تکیه زده بودند.
نکونام که مدعی لالیگایی بوده است؛ انگار اخلاق و رفتار را از اسپانیا نیاموخته که قبل و بعد از هر بازی، همه را مقصر میداند و به همه میتازد جز به خودش. جواد انگار اصلاً سوزن زدن به خودش را بلد نیست و یک جوالدوز قطور به دست گرفته تا به هر کسی که رسید، ضربتی به او بزند. قطعاً اگر هر جای دیگری بود، کمیته انضباطی همان شب به توهین نکونام به ارکان فوتبال ایران ورود میکرد و از او توضیح میخواست.
استقلال شب گذشته نه کورس قهرمانی که همه چیز را باخت. مهم نیست نتیجه 2 بازی آخر چه بشود، مهم این است که هرگز تاکنون شکافی این چنین بین قاطبه هواداران استقلال با جواد نکونام و کادرفنیاش نبوده و همه میدانند که بزدلها به بهشت نمیروند؛ حالا میخواهند تا هر زمان که دلشان خواست، پیراهن مشکی بپوشند و زمین و زمان را به سخره و طعنه و کنایه و توهین بگیرند.
ارسال دیدگاه