به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سعادت حقیقی انسان در گروی ارتباط او با خداوند و تقرّب به درگاه اوست؛ دعا یکی از بهترین وسایل این ارتباط است. دعا به قدری نزد خداوند اهمیت دارد که در آیاتی از قرآن به صورت مستقیم و غیر مستقیم انسانها را دعوت به انجام آن کرده است؛ به عنوان نمونه در بخشی از آیه60 سوره غافر میفرماید وَ قَالَ رَبُّکُمُ ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ؛ پروردگار شما میگوید بخوانید مرا تا برای شما استجابت کنم.
در اهمیت دعا همین بس که حداقل روزانه 10 بار در فرازهای مختلف نماز به آن میپردازیم؛ بخشهایی از سورۀ حمد دارای مضامین دعاگونهای است و قنوت نماز اوج ابراز دعا و درخواست از بارگاه خداوند متعال است.
بنا بر روایت تسنیم ،اما همین دعا دارای شرایط و آدابی است که انسان مؤمن با رعایت آنها دعای خود را نزدیکتر به اجابت مییابد؛ از جمله آنها مربوط به شرایط زمانی است؛ در این باره اوقات نماز را یکی از بهترین مواقعِ استجابت دعا معرفی کردهاند. همچنین برخی اوقات شبانهروز و ایام هفته را برای اجابت دعاهای ویژه مناسب دانستهاند. به عنوان نمونه حضرت زهراء سلامالله علیها نسبت به دعای روز جمعه از رسول گرامی اسلام صلی الله علیه و آله نقل فرمود:
«در روز جمعه ساعتی است که هر خواسته خیر و نیکویی در آن ساعت به اجابت میرسد؛ إِنَّ فِی الْجُمُعَةِ لَسَاعَةً لَا یُوَافِقُهَا رَجُلٌ مُسْلِمٌ یَسْأَلُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فِیهَا خَیْراً إِلَّا أَعْطَاهُ إِیَّاهُ. پرسیدم یا رسول الله، کدام ساعت است؟ فرمود: آنگاه که نصف قرص خورشید در افق پنهان شود. از آن پس حضرت زهرا علیهاالسلام در این ساعت از غروب جمعه، در دعا و خیرخواهی مسلمانان همت میکرد و فردی را میگماشت تا غروب خورشید را به او اطلاع دهد.» (دلائلالإمامۀ ص71)
از ابو الصّباح کنانی نقل شده است که امام باقر (ع) فرمود: خداوند بزرگ از میان بندگان با ایمان خود کسانی را که بسیار دعا میکنند دوست میدارد.
لَسَاعَةً لَا یُوَافِقُهَا رَجُلٌ مُسْلِمٌ یَسْأَلُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ فِیهَا خَیْراً إِلَّا أَعْطَاهُ إِیَّاهُ. پرسیدم یا رسول الله، کدام ساعت است؟ فرمود: آنگاه که نصف قرص خورشید در افق پنهان شود. از آن پس حضرت زهرا علیهاالسلام در این ساعت از غروب جمعه، در دعا و خیرخواهی مسلمانان همت میکرد و فردی را میگماشت تا غروب خورشید را به او اطلاع دهد.» (دلائلالإمامۀ ص71)
یا از ابو الصّباح کنانی نقل شده است که امام باقر (ع) فرمود: خداوند بزرگ از میان بندگان با ایمان خود کسانی را که بسیار دعا میکنند دوست میدارد.
پس بر شما باد که سحرگاهان تا بر آمدن خورشید دعا کنید، زیرا آن ساعتی است که:
* در آن درهای آسمان گشوده میشود؛ فَإِنَّهَا سَاعَةٌ تُفْتَحُ فِیهَا أَبْوَابُ السَّمَاءِ
* و نسیم رحمت میوزد؛ وَ تَهُبُّ الرِّیَاحُ
* و روزیها در آن تقسیم میشود؛ وَ تُقَسَّمُ فِیهَا الْأَرْزَاقُ
* و حاجتهای بزرگ بر آورده میشود؛ وَ تُقْضَی فِیهَا الْحَوَائِجُ الْعِظَامُ
متن حدیث: أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یُحِبُّ مِنْ عِبَادِهِ الْمُؤْمِنِینَ کُلَّ دَعَّاءٍ فَعَلَیْکُمْ بِالدُّعَاءِ فِی السَّحَرِ إِلَی طُلُوعِ الشَّمْسِ فَإِنَّهَا سَاعَةٌ تُفْتَحُ فِیهَا أَبْوَابُ السَّمَاءِ وَ تَهُبُّ الرِّیَاحُ وَ تُقَسَّمُ فِیهَا الْأَرْزَاقُ وَ تُقْضَی فِیهَا الْحَوَائِجُ الْعِظَامُ. (الکافی (ط - الإسلامیة)، ج2، ص478)
ارسال دیدگاه