تنوع ژانری در سینمای ایران وجود ندارد/ مردم به دنبال لحظات شاد هستند که کمدی سخیف می بینند

امیرمحمد بهامیر، كارشناس و منتقد سینما در گفتگو با خبرنگار فرهنگی شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ در واکاوی و چرایی استقبال از فیلم های کمدی روی پرده سینما و اقبال کمتر نسبت به فیلم های درام و اجتماعی، عنوان کرد: این موضوع را از چند منظر باید مورد بررسی قرار داد، چراکه این استقبال و یا عدم استقبال هم از سوی تولیدکنندگان صورت می گیرد و هم از سوی مخاطب. فیلم های کمدی اغلب فیلم های کم هزینه تری نسبت به سایر ژانرها هستند و اگر از ستاره های سینما برای بازی در این فیلم ها دعوت شود،  قدری هزینه ها افزایش می یابد. اما توجه داشته باشید که اغلب فیلم های کمدی، فیلمنامه و محتوای خاص و پیچیده ای ندارند و تنها کافی است فضای داستان، نوستالژیک و خاطره انگیز باشد و بنابراین لازم نیست لوکیشن آنچنانی و یا فرآیند تولید پیچیده ای را پشت سر بگذارد، و مهمتر اینکه بازگشت سرمایه در چنین آثاری تضمین شده است.

وی با اشاره به فیلم‌های کمدی روی پرده سینما، تصریح کرد: اینکه فیلمی مانند «صددام» در کمتر از یک ماه 15 میلیارد فروش داشته و یعنی فیلمساز و تهیه کننده با تولید چنین اثری، که در بازه زمانی کوتاه 3- 4 ماهه تولید و تدوین و در نهایت اکران می شود، بازگشت سرمایه خود را تضمین کردند. 

بهامیر در ادامه با اشاره به مخاطبین سینمای ایران گفت: اگر به مخاطب فیلم های کمدی سینمای ایران توجه کنیم، متوجه خواهیم شد که مخاطب ما قشر نوجوان و جوان ما هستند که بیشتر به دنبال سرگرمی و گذران اوقات فراغت خود هستند و صرفا به دنبال ایجاد لحظات شاد هستند و نه محتوایی که او را به فکر فرو ببرد. 

وی افزود: بخش دیگر این موضوع به ذائقه مخاطب باز میگردد، اینکه چندین سال متمادی است که فیلم های کمدی یکی پس از دیگری تولید و در گیشه با استقبال مواجه می شوند و چهره های شاخص سینما نیز از حضور در چنین آثاری استقبال می کنند، و مخاطب فیلم خوب دیگری روی پرده نمی بینید که حق انتخاب داشته باشد، به ناچار برای گذراندن اوقات فراغت خود فیلم کمدی را انتخاب میکند و بنابراین ذائقه مخاطب در سال های اخیر اینگونه شکل گرفته است.

این منتقد سینما تصریح کرد: فیلم های غیر کمدی متاسفانه چه به لحاظ قصه و محتوا و چه به لحاظ کیفیت ساخت، آثار با کیفیتی نیستند که مخاطب را به خود جذب کنند، قطعاً اگر آثاری در ژانرهای دیگری روی پرده سینماها باشد و البته فیلم خوبی از نظر داستان و کارگردانی و عوامل باشد، مردم استقبال خوبی از آن خواهند داشت.

وی در پایان با انتقاد از تک بعدی بودن سینمای ایران و محدود شدن آثار به ژانر کمدی و بعضا کمدی سخیف، خاطرنشان کرد: در سینمای ایران  تنوع ژانر وجود ندارد، ما ژانری به نام ژانر اجتماعی به معنی مرسوم، ژانر اکشن، علمی-تخیلی و یا عاشقانه نداریم، یک ژانر کمدی داریم که یک سری فیلم های خاص را در این زمینه شاهد هستیم، فیلم‌های ژانر دفاع مقدس یا بیوگرافی را داریم که مخاطب محدود و مشخصی دارد و اغلب قشر مذهبی به تماشای این ژانر می‌نشینند، ژانر ورزشی نداریم، تلاش شده چند فیلم در این ژانر تولید شود، اما تاکنون بی نتیجه بوده،  ژانر ترسناک نداریم، ژانر اکشن محدود شده در ژانر دفاع مقدس، همه این مسائل مزید بر علت شده است که تنوع ژانری پایین باشد و همین امر باعث شده تا مخاطب برای یکی دو ساعت تفریح و سرگرمی فیلمی را که سختی و مشکلات و مسائل جامعه را با سیاه نمایی به تصویر می کشد و ذهن او را درگیر میکند، انتخاب نکند.