به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ در شب اندوهبار عاشورای حسینی، شبستان بقیع مسجد مقدس جمکران میزبان عاشقان و دلدادگان حضرت سیدالشهدا(ع) بود؛ مؤمنانی که از شهرها و استانهای مختلف گرد هم آمدند تا در این مکان معنوی سوگوار مظلومیت کربلا باشند و دل به آسمان پر اشک این شب گره بزنند.
از ساعات ابتدایی شب، زائران و مجاوران در سکوت و وقار، وارد شبستان بقیع شدند. عطر قرآن و دعا، در فضای آستان پیچیده بود و هر گوشه جمعی آرام، مشغول زمزمهی زیارت عاشورا یا نجوا با خداوند بود. جمعیت به تدریج افزایش یافت و صفوف دلهای داغدار، شبستان را لبریز از معنویت و حزن کرد.
مرثیه، معرفت و عهد با امام حسین(ع)
مراسم رسمی با تلاوت آیاتی چند از کلامالله مجید آغاز شد؛ صدایی که با طمأنینه، فضا را از نور و تذکر الهی لبریز کرد. پس از آن، حجتالاسلام والمسلمین میرزامحمدی در سخنانی پُر از معرفت، از عظمت قیام سیدالشهدا(ع)، فلسفه نهضت عاشورا و مسئولیت امروز شیعیان سخن گفت. او تأکید کرد که عاشورا تنها یک واقعه تاریخی نیست، بلکه راهی است برای امتداد بندگی و آزادگی تا ظهور حجت خدا.
با پایان سخنرانی، نوبت به مرثیهخوانی و عزاداری رسید. کربلایی محمدجواد احمدی، با نوای جانسوز خود روضههایی از شب عاشورا را روایت کرد. هنگامی که از وداع اهلبیت(ع) با حسین(ع) خواند، بغضها ترکید و صدای گریه، شبستان را پر کرد. مداحیها با همراهی زائران، حال و هوایی کربلایی به مجلس داده بود.
زمزمه عاشقانه در شب امام زمان(عج)
دعای فرج، پایانی بود بر اشک و عهد. همگان به یاد امام زمان(عج) دست دعا بلند کردند و از خدا خواستند که با ظهور امام مهدی(عج) انتقام خون امام حسین(ع) گرفته شود و جهان پر از عدل گردد.
مسجد جمکران در شب عاشورا، تنها یک مکان نبود؛ قلبی تپنده از عشق به امام حسین(ع) بود که در کنار عاشقان امام مهدی(عج)، سوخت و گریست.
ارسال دیدگاه