به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ محمدمهدی عبدخدایی در گفتوگویی برای تبیین تاثیر تقویت اتحاد ملی بین گروههای سیاسی و مذهبی در بحران های امنیتی و جنگی به بازخوانی سابقه اتحاد آیتالله سید ابوالقاسم کاشانی، دکتر محمد مصدق و جبهه ملی و حجتالاسلام سید مجتبی میرلوحی ملقب به سید مجتبی نوابصفوی رهبر جمعیت فداییان اسلام در قضایای اجتماعی و سیاسی منجر به ملی شدن صنعت نفت کشورمان پرداخت.
وی یادآور شد: در سال ۱۳۲۸ زمزمه ملی شدن صنعت نفت و گاز ایران مطرح شد، چون رضاشاه در تاریخ ۵ آذر ۱۳۱۱ (۱۹۳۲ میلادی) قرارداد نفت دارسی را که در سال ۱۲۸۷ بین مظفرالدین شاه و ویلیام ناکس دارسی تاجر بریتانیایی امضا شده بود و امتیاز بهرهبرداری از چاههای نفت ایران را به مدت ۵۰ سال به دارسی میداد، پاره کرد. این مسئله موجب خشم دولت وقت انگلستان و بالا گرفتن منازعات سیاسی و اقتصادی بین شرکت نفت انگلیس و ایران و تیمورتاش نماینده ویژه رضاشاه شد و در نهایت سهم ایران از قرارداد جدید که یک سال بعد امضا شد به ۱۶ درصد افزایش یافت که باز مورد رضایت ایران نبود.
دبیرکل جمعیت فدائیان اسلام گفت: بعد از قضایای شهریور ۱۳۲۰ و سرنگونی پهلویِ پدر و نشستن محمدرضا پهلوی روی صندلی پادشاهی ایران، احمد قوامالسلطنه نخستوزیر ایران شد و او نیز با زیرکی و ترفندهای موثری موفق شد پای روسها را از خاک ایران که بعد از جنگ جهانی دوم هنوز در ایران ماندگار شده بودند و خارج نمیشدند، قطع کرد. این اقدام قوامالسلطنه در نهایت در بهار ۱۳۲۵ موجب قطع دست روسها از چاههای نفت و گاز شمال ایران شد.
عبدخدایی افزود: در ادامه این مسیر دکتر محمد مصدق در اردیبهشت ۱۳۳۰ روی کار آمد و ایشان هم با همفکری دوستانش در مسیر ملی شدن نفت و گاز کشورمان قرار گرفت. در قضایای اجتماعی و سیاسی ۱۳۲۸ تا اسفند ۱۳۲۹ دکتر مصدق رهبر سیاسی، آیتالله کاشانی رهبر مذهبی و فداییان اسلام نقش مجری را بر عهده داشتند و ۲۹ اسفند ۱۳۲۹ نفت و گاز ایران با چالشهای سیاسی، دیپلماتیک و اجتماعی زیادی از سیطره انگلیسیها خارج و ملی شد.
وی نقش عملی اتحاد و انسجام ملی را این گونه تشریح کرد و گفت: بازخوانی واقعه ملی شدن صنعت و گاز به خوبی نقش اتحاد جریانهای سیاسی و مذهبی و پیروزی بر دشمن مشترک را نشان میدهد. در ایران تا زمانی که تقسیم کار بین مذهبیها و ملیها به درستی انجام شود، هر کاری به موفقیت ختم میشود. همانطور که در قضیه ملی شدن صنعت نفت تا زمانی که رهبران مذهبی میداندار بودند و گروههای سیاسی به وظایف سیاسی و دیپلماتیکشان عمل میکردند، تصمیمات جمعی با درصد بالایی به ثمر رسید.
دبیرکل جمعیت فدائیان اسلام امام خمینی را رهبری کاریزماتیک دانست که موجب متحد شدن جریانهای سیاسی، فکری و مذهبی طی سالهای مبارزه با رژیم ستمشاهی شد.
عبدخدایی گفت: امام خمینی توانست با توکل به خدای متعال سلطنت را حذف کند. شعار ایشان وحدت ملی حول کلمه توحید بود. شخصیت کاریزماتیک ایشان زمانی که در تبعید بود هم موجب جذب شخصیتهای مختلف با گرایشهای فکری و سیاسی و مذهبی متفاوت بود. امام پس از پیروزی انقلاب اسلامی با تصمیم شورای انقلاب و انتخاب مهندس بازرگان به عنوان نخستوزیر موافق بودند. ایشان در همان لحظه ورود به کشور و رفتن به بهشت زهرا که شاپور بختیار نخستوزیر رژیم پهلوی بود با شجاعت گفتند «من دولت تعیین میکنم. من توی دهن این دولت (بختیار) میزنم.» اما بختیار با پر رویی همان شب در پاسخ به امام گفت «آیتالله خمینی اگر میخواهند دولت تشکیل دهند بروند قم تشکیل بدهند.» در حالی که تمام نیروهای حاضر در انقلاب پشت امام بودند و از ایشان حمایت میکردند.
وی بیان کرد: انقلاب اسلامی ایران جزو محدود انقلابهای بزرگ تاریخ است که کمترین خونریزی را داشته است. تعداد اعدامیها یا شهدای انقلاب اسلامی ایران در قیاس با تعداد کشتههای انقلاب کبیر فرانسه، انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ روسیه و انقلاب کوبا و سایر انقلابها به مراتب کمتر است. امروز نیز جمعیت ۹۰ میلیون نفری ایران حول رهبری پای نظام و انقلاب ایستادهاند، اتفاقی که در جنگ ۱۲ روزه اسراییل و آمریکا علیه ایران به خوبی خودش را نشان داد.
ارسال دیدگاه