به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ حضرت آیت الله جوادی آملی در جلسه هفتگی درس اخلاق خود که در مسجد اعظم قم و با حضور جمعی از طلاب و اقشار مختلف مردم برگزار شد، در ادامه شرح نهجالبلاغه و تفسیر کلمات قصار امیرالمؤمنین (ع)، به شرح کلمه ۱۸۸ پرداختند و بیان داشتند: حضرت میفرماید: «مَنْ أَبْدَی صَفْحَتَهُ لِلْحَقِّ هَلَکَ»؛ هر کس در برابر قانون الهی بایستد، هلاک خواهد شد؛ زیرا سراسر عالم تحت تدبیر قوانین الهی اداره میشود.
حضرت آیت الله جوادی آملی در بخش دیگری از سخنان خود با تبیین جایگاه نظام امامت و امت، خاطرنشان کردند: رسالت حوزهها و دانشگاهها جهلزدایی و رسالت مساجد و مجالس دینی جهالتزدایی است؛ اما نظام امامت و امت، فراتر از این دو است و مأموریت اصلی آن جاهلیتزدایی و تحولبخشی به ساختار جامعه است.
ایشان با اشاره به ضرورت «قوامین بالقسط» در مدیریت جامعه اسلامی افزودند: اداره کشور و ایستادگی در برابر انحرافات و فشارهای دشمن، نیازمند مدیرانی است که هیچ چیز آنان را نفریبد. این جایگاه، مرتبهای بالاتر از عدالت فردیِ برای امام جماعت یا قاضی است.
حضرت آیتالله جوادی آملی در بخش دیگری از بیانات خود، با اشاره به جایگاه رفیع حضرت زهرا (س) در واقعه مباهله، اظهار داشتند: مباهله به این معنا نیست که کسی صرفاً عالم باشد، حرف تازه بیاورد یا با قرآن ارتباط داشته باشد؛ اینها همه ارزشهای بزرگی است اما مباهله قدرتی فراتر میخواهد. برای رسیدن به معارف بلند قرآن باید تلاش و مجاهدت کرد؛ همانگونه که علامه طباطبایی با جانکَندن از قرآن معارف نو استخراج میکرد. اما سؤال اینجاست که فاطمه زهرا(س) در مباهله چه نقشی دارد؟
ایشان با بیان اینکه حضرت زهرا(س) «مستجابالدعوه»، «مقرب درگاه الهی» و از «خمسه طیبه» است، افزودند: در ماجرای مباهله، مسیحیان با استدلال آمدند و استدلالشان کارساز نشد؛ آیه مباهله نازل شد تا مشخص کند که در اینجا باید حق روشن و از باطل جدا شود. این مرحله، فقط با دعا نیست؛ اینجا کسانی باید حضور یابند که قدرت تصرف در عالم به اذن خداوند را دارند. یعنی اگر لازم شد، هم زمین را بلرزانند، هم زمان را متوقف کنند و هم با یک اراده، بساط باطل را برچینند.
ایشان تأکید کردند: این قدرت در دست کسانی است که خلیفهاللهاند؛ و در کنار امیرالمؤمنین(ع)، حضرت زهرا(س) نیز چنین شأنی دارد. مباهله از آنجاست که وجودهای قدسی همچون علی و فاطمه با اذن الهی کار الهی میکنند. این مقام، فراتر از عالم شدن و فراتر از اخلاقی شدن است؛ این جایگاه خلیفهالله بودن است.
ایشان در بخش پایانی سخنان خود، ضمن تأکید بر شناخت مقام اهلبیت(ع)، خاطرنشان کردند: زمین و زمان به اذن الهی تابع این ذوات قدسی هستند؛ این مقام را هیچکس نشناخت. ما اگر لیاقت داشتیم، میتوانستیم بهرههای بزرگتری از نام و یاد آنان ببریم. مانند انسانی که کنار دریا میرود اما تنها یک کوزه کوچک دارد. حیف است که از این اقیانوس بیکران، بهرهای محدود ببریم؛ باید از این معارف استفاده کنیم تا جامعه ما در اقتصاد، صنعت، انرژی و همه عرصهها “قَوّامین بالقسط” باشد.
ایشان با اشاره به ضرورت بهرهگیری درست از نعمتهای گسترده کشور، بیان کردند: وقتی انسان وارد حرم میشود، باید چیزی فراتر برای کشور، امت اسلامی و جامعه طلب کند؛ چیزی که این سرزمین را از هر خطری نجات دهد. ما در این کشور آب، خاک، امکانات و ظرفیتهای فراوان داریم؛ همهچیز برای پیشرفت مهیاست. این همان بیان نورانی حضرت امیرالمومنین است که می فرماید کشوری که منابع و امکانات دارد، و درست استفاده کند، میتواند قوام پیدا کند.
ایشان افزودند: نظام امامت و امت یعنی نظامی که جاهلیت را از جامعه برطرف کند؛ نه اینکه فقط جهل علمی را رفع کند، بلکه جاهلیت اجتماعی و رفتاری را از بین ببرد. بنابراین باید بدانیم در ایام ولادت حضرات معصومین(ع) چه بخواهیم و چگونه بخواهیم. وقتی به حرم میرویم، باید برای کشورمان دعا کنیم؛ برای جهلزدایی دعا کنیم. کار حوزه و دانشگاه ارزشمند است، اما کافی نیست. ما باید در نظام امامت و امت، به دنبال ریشهکن کردن جاهلیت باشیم؛ جاهلیتی که موجب اختلاس، بدکاری و آسیب به جامعه میشود.
ارسال دیدگاه