به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ شهر اسفراین در شب 18 دی ماه، آرامش دیرینه خود را از دست داد. آنچه در نگاه نخست ممکن بود اعتراض مردمی به شرایطی اجتماعی یا اقتصادی به نظر برسد، خیلی زود چهرهای دیگر از خود نشان داد؛ خشونتی سازمانیافته، بیرحمانه و کاملاً برنامهریزیشده که هدف آن نه بیان گلایه، بلکه تخریب ایمان و نابودی اماکن مقدس و زیرساختهای حیاتی شهر بود.
در همان شب سیاه، علیاکبر حسینزاده، دادستان اسفراین، به همراه گروهی از پرسنل انتظامی و امنیتی برای نظارت میدانی و حفاظت از شهر در سطح خیابانها حاضر شد. مأمورانی که با دستان خالی و یونیفرم خود تنها به دنبال حفظ امنیت مردم و آرامش شهر بودند، ناگهان در معرض حملهای وحشیانه و بیرحمانه قرار گرفتند. آتشسوزی عمدی ایستگاه پلیس در میدان مرکزی شهر، نه تنها نظم و امنیت را مختل کرد، بلکه منجر به شهادت دادستان و تعدادی از مأموران شد؛ صحنهای دلخراش که حتی شاهدان عینی را به سکوت و حیرت واداشت.
اما این شب تلخ، تنها با حمله به نیروهای امنیتی محدود نشد. اغتشاشگران در اقدامی کاملاً هتاکانه، مسجد جامع اسفراین را به آتش کشیدند. شعلههایی که از این مکان مقدس برمیخاست، نه تنها ساختمان تاریخی و معنوی مسجد را در هم فرو ریخت، بلکه قلبهای مردم متدین و عاشق دین را جریحهدار کرد. بررسیهای میدانی نشان داد که حمله به مسجد جامع تصادفی یا خودجوش نبود؛ این یک عملیات از پیش طراحیشده و هدفمند بود، با این هدف که پیوند میان مردم و باورهای دینیشان را قطع کند و احساسات مذهبی جامعه را جریحهدار سازد.
این حملات تنها محدود به مسجد جامع نبود؛ ساختمان حوزه علمیه، چندین مسجد کوچک، و حتی مصلای نماز جمعه نیز در فهرست حملات قرار داشتند. اغتشاشگران با پرتاب مواد آتشزا و اشیای سنگین، بخشهایی از این اماکن معنوی را به آتش کشیدند و دیوارهای مقدس آنها را تخریب کردند. تصاویر و گزارشهای میدانی نشان میدهد که این افراد نه تنها از هیچ اقدامی برای آسیب رساندن به اماکن مذهبی فروگذار نکردند، بلکه با خشونتی سازمانیافته و کور، به دنبال نابودی هر نمادی از دین و ایمان مردم بودند.
در کنار این اقدامات وحشیانه، ساختمان فرمانداری نیز مورد هجوم قرار گرفت. مواد آتشزا، سنگ و هر آنچه در دست داشتند، به سوی این مرکز دولتی پرتاب شد تا چهره شهر را بیش از پیش ناامن و آشفته کنند. این اقدامات، تلاشی آشکار برای ایجاد ترس و بیاعتمادی در میان مردم و تضعیف ساختارهای قانونی و معنوی شهرستان بود.
شاهدان میگویند صحنهها فراتر از هر تصور بود: آتش و دود در خیابانها، فریاد مردم، حمله به مأموران امنیتی، و تکههای سنگ و اشیای پرتابشده که مسیر حرکت شهروندان و نیروهای انتظامی را سد کرده بود. هر گوشه شهر یادآور لحظهای از خشونت کور بود؛ از خیابانهای اصلی گرفته تا محلات کوچک، هیچ مکانی در امان نبود. این تصویر نشان میدهد که اغتشاشگران هیچ مرزی برای اعمال خشونت نمیشناختند و حتی به جان، ایمان و آرامش روانی مردم نیز رحم نکردند.
پیامد فوری این حملات، نه تنها تخریب زیرساختها و اماکن مقدس بود، بلکه اثرات روانی و اجتماعی آن نیز تا مدتها در ذهن و زندگی مردم باقی خواهد ماند. مسجدها، حوزهها، مصلای نماز جمعه و ساختمان فرمانداری آسیب دیدند و شهروندان همچنان با ترس و اضطراب از آن شب سیاه زندگی میکنند. این شب، تنها یک اعتراض نبود؛ این یک حمله هدفمند، کور و برنامهریزیشده علیه ایمان، نظم و امنیت جامعه بود.
با فروکش کردن اغتشاشات، نیروهای امنیتی و امدادی با شجاعت و سرعت وارد عمل شدند، آتشها را مهار کردند، آسیبها را کاهش دادند و عوامل اصلی این خشونتها را شناسایی نمودند. اما آثار روانی و معنوی این اعمال خشونتآمیز همچنان باقی است؛ یادآور آنکه اغتشاشگران نه صدای مردم، بلکه ابزار دشمنان دین و ملت بودند؛ کسانی که با تخریب و خشونت، سعی داشتند امنیت، آرامش و باورهای مردم را نشانه بگیرند و مسیر جامعه را از مسیر درست خارج کنند.
شهر اسفراین پس از آن شب، دیگر هرگز همانند قبل آرام و بیحاشیه نبود. دیوارهای مسجدها هنوز دود و زخم آتش را به همراه دارند، خیابانها خاطره فریادها و حملات کور را در ذهن خود حک کردهاند و مردم هر لحظه یادآور آن شب سیاه هستند. این وقایع، تصویر تلخ و واقعی از آن چیزی است که اغتشاشگران دنبال آن بودند؛ نه اعتراض، بلکه تخریب ایمان و نابودی نمادهای معنوی جامعه.
ارسال دیدگاه