به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ گاهی، لذت در گفتگو درباره آیات و احادیث میتواند نتیجه ایمان و عرفان باشد.
مرحوم والد آیت الله محمدهادی تألهی، عارفی کامل، مفسری دقیق که احاطه زیادی به اخبار و احادیث داشت. از شنیدن و گفتگوی در مورد یک روایت و حدیث یا تفسیر یک آیه واقعاً لذت می برد و هیچچیز او را مثل گفتگو درباره یک آیه یا یک حدیث خوشحال نمیکرد.
در بعضی از نوشته های ایشان دیدم مرقوم فرمودهاند که هر مسلمان باید بعضی از اعمال و ادعیه وارده را لااقل یکبار در عمر هم که شده بهجای آورد و یا قرائت نماید.
در اواخر عمر شریفش مکرر شنیدم یک نماز کامل از اقامه تا سلام بهطور کامل در خواب،مثل بیداری قرائت مینمود و گاهی خیال میکردم بیدار است، میرفتم میدیدم در خواب مشغول نماز است.
ایشان ادعیه زیادی را محفوظ بودند. در قنوت نمازها ادعیه مختلفی را قرائت مینمودند، حتی در زمانی که امامت داشتند در قنوتها دعاهای مختلفی می خواندند.
گاهی دعائی میخواندند که در این مدت طولانی نشنیده بودم، عرض میکردم:«این دعا در کجا است؟»، میفرمود:«در فلان کتاب است».
ارسال دیدگاه