به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به گزارش رویترز درباره به پیامدهای اقتصادی جنگ آمریکا علیه ایران ازجمله درآمدزایی بالقوه 500 میلیارد دلاری ایران پرداخته است:
گزارشی از Reuters با تیتر قابلتوجهی منتشر شده که به یک پیامد اقتصادی غیرمنتظره از تحولات اخیر میپردازد: «درآمدزایی بالقوه 500 میلیارد دلاری برای ایران از تنگه هرمز».
صورتبندی کلی استدلال
در این تحلیل، استدلال اصلی چنین است: اقدام نظامی آمریکا علیه ایران، ناخواسته یک فرصت ژئوپولیتیکی برای تهران ایجاد کرده است. ایران میتواند با اتکا به موقعیت خود در تنگه هرمز، به یک منبع درآمد پایدار دست یابد.
منطق درآمدزایی از تنگه هرمز
بر اساس این روایت، روزانه حدود 150 نفتکش از تنگه عبور میکنند و اگر بهطور متوسط از هر کشتی تا 2 میلیون دلار عوارض دریافت شود درآمد سالانه میتواند به حدود 100 تا 120 میلیارد دلار برسد.
در این چارچوب، به گزارشهایی از نشریات تخصصی دریایی مانند Lloyd's List نیز استناد شده که از اخذ عوارض توسط ایران در برخی موارد خبر دادهاند.
مدل تعرفهگذاری متغیر
در گزارش تأکید میشود که ایران احتمالاً به یک نرخ ثابت بسنده نخواهد کرد بلکه مشابه الگوی «تنگه بسفر» و «تنگه داردانل» تعرفهها را بر اساس حجم، وزن یا نوع محموله نفتی تنظیم میکند که این امر میتواند درآمد را بهصورت پویا افزایش دهد.
محدودیت مسیرهای جایگزین
یکی از پایههای اصلی این تحلیل، محدود بودن ظرفیت مسیرهای جایگزین است.
ظرفیت خطوط لوله برای دور زدن تنگه، بهمراتب کمتر از حجم عبوری است؛ از حدود 20 میلیون بشکه در روز، بخشی توسط خطوط لوله عربستان، بخشی توسط امارات و بخشی نیز توسط خود ایران قابل انتقال است. اما همچنان حدود 10 میلیون بشکه در روز وابسته به عبور از تنگه هرمز باقی میماند و در کوتاهمدت (4 تا 5 سال آینده)، جایگزین مؤثری برای آن وجود ندارد.
برآورد 500 میلیارد دلاری
بر این اساس، تحلیل رویترز نتیجه میگیرد که اگر ایران بتواند این الگوی درآمدی را تثبیت کند در یک بازه چندساله، مجموع درآمد میتواند به حدود 500 میلیارد دلار برسد و از این منظر، بهصورت کنایهآمیز ادعا میشود که سیاستهای ترامپ، ناخواسته چنین ظرفیتی را برای ایران ایجاد کرده است.
جمعبندی
این تحلیل بر سه محور استوار است:
اهرم ژئوپولیتیکی ایران در تنگه هرمز
نبود جایگزین کوتاهمدت برای بخش قابلتوجهی از صادرات نفت منطقه
امکان طراحی نظام عوارضگذاری انعطافپذیر و درآمدزا
در مجموع، گزارش تلاش میکند نشان دهد که چگونه یک فشار نظامی میتواند در سطح ژئوپولیتیک، به یک فرصت اقتصادی بالقوه تبدیل شود—هرچند تحقق کامل این سناریو، به متغیرهای سیاسی و امنیتی متعددی وابسته خواهد بود.
ارسال دیدگاه