به گزارش خبرنگار شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ در حالی که هنوز ابعاد دقیق حادثه سقوط بالگرد آپاچی آمریکا در نزدیکی تنگه هرمز بهطور رسمی مشخص نشده بود، دونالد ترامپ با متهم کردن ایران به نقشآفرینی در این حادثه، مسیر تنشآفرینی جدیدی را در منطقه کلید زد؛ مسیری که تنها چند ساعت بعد با حملات نظامی آمریکا به مناطقی در جنوب ایران وارد مرحله عملیاتی شد.
آنچه در این میان بیش از اصل حمله اهمیت دارد، نحوه تصمیمگیری شتابزده در کاخ سفید است. رئیسجمهور آمریکا در شرایطی ایران را مسئول حادثه معرفی کرد که حتی فرماندهان نظامی این کشور نیز تا آن زمان از ارائه هرگونه توضیح قطعی درباره علت سقوط بالگرد خودداری کرده بودند. با این حال، ترامپ بدون انتظار برای پایان تحقیقات، دستور حمله را صادر کرد؛ اقدامی که بار دیگر نشان داد سیاست خارجی آمریکا در منطقه همچنان تحت تأثیر محاسبات سیاسی و امنیتی پرابهام قرار دارد.
تحولات اخیر یادآور تجربههای پرهزینهای است که واشنگتن طی دو دهه گذشته در غرب آسیا با آن مواجه بوده است. از عراق و افغانستان گرفته تا بحرانهای متعدد منطقهای، بارها ثابت شده تصمیمگیری بر اساس اطلاعات ناقص و ارزیابیهای غیرواقعی نه تنها به تأمین منافع آمریکا منجر نشده، بلکه هزینههای سنگین سیاسی، امنیتی و اقتصادی را به این کشور تحمیل کرده است.
در شرایط کنونی نیز کاخ سفید وارد زمینی شده که قواعد آن با محاسبات سنتی آمریکاییها تفاوت اساسی دارد. جمهوری اسلامی ایران طی سالهای گذشته با توسعه ظرفیتهای دفاعی، اطلاعاتی و بازدارندگی خود نشان داده هرگونه اقدام خصمانه علیه امنیت ملی کشور بدون پاسخ نخواهد ماند.
به همین دلیل بسیاری از ناظران معتقدند تصمیم اخیر ترامپ نه نشانه قدرت، بلکه بیانگر ناتوانی واشنگتن در مدیریت بحرانهای فزاینده منطقهای است.
همزمان گزارشها از افزایش سطح هشدار در پایگاههای آمریکا در منطقه و آمادهباش گسترده متحدان واشنگتن حکایت دارد؛ موضوعی که نشان میدهد حتی طراحان حمله نیز نسبت به پیامدهای احتمالی آن اطمینان ندارند. صدور بالاترین سطح آمادهباش در پایگاههای آمریکا در خلیج فارس و نگرانی رژیم صهیونیستی از واکنشهای احتمالی، گواه روشنی بر این واقعیت است که هرگونه ماجراجویی نظامی علیه ایران میتواند دامنهای فراتر از محاسبات اولیه طراحان آن پیدا کند.
اکنون منطقه در یکی از حساسترین مقاطع سالهای اخیر قرار گرفته است. با این حال تجربه نشان داده هرگاه طرف مقابل تلاش کرده با ابزار تهدید و فشار نظامی اراده خود را تحمیل کند، نتیجهای جز تقویت انسجام داخلی ایران و افزایش هزینههای راهبردی برای آمریکا و متحدانش به همراه نداشته است.
ارسال دیدگاه