دیتر رینیش، خبرنگار اهل اتریش، در گفتگو با خبرنگار فرهنگی شبکه اطلاعرسانی راه دانا، از تجربهای سخن گفت که فراتر از هر توصیف کلامی است.
رینیش در آغاز گفتگو با نگاهی متأملانه به وقایع هفته گذشته، اظهار داشت: آن روز، چیزی فراتر از یک تاریخ در تقویم بود؛ روزی بود که من شاهد وقوع رویدادی شدم که حتی اگر بخواهم با تمام توانم به زبان انگلیسی یا هر زبان دیگری آن را توصیف کنم، کلمات در برابر عظمت آن کوچک و بیمعنا جلوه میکنند.
وی با اشاره به تجربه سالیان فعالیت خود افزود: من در طول زندگیام با فرهنگها و مردمان بسیار متنوعی در قارههای مختلف معاشرت کردهام و بارها سعی کردهام تجربیاتم را با دیگران به اشتراک بگذارم، اما حقیقتی که اکنون با آن روبرو هستم، مرا در سکوت و حیرت فرو برده است. کلمات در گلویم خشک شدهاند، چرا که آنچه در خیابانهای این سرزمین میبینم، فراتر از یک مشاهده ساده است؛ این یک تجربه عمیق انسانی است.
تضاد میان رنج تاریخی و قدرت روحی
این خبرنگار با اشاره به شرایط دشوار سیاسی و اقتصادی ایران، به تضاد میان سختیهای گذشته و ایستادگی امروز مردم اشاره کرد و گفت: وقتی به تاریخ اخیر این کشور نگاه میکنید، قلب آدم به درد میآید. این ملتی است که نه تنها با سایهی سنگین جنگ در ژوئن سال گذشته دستوپنجه نرم کرده، بلکه به شکلی طاقتفرسا، دو دهه از عمر خود را در میان طوفانهای سیاسی، فشارهای اقتصادی و بحرانهای مداوم سپری کرده است. با این حال، وقتی به میان مردم در خیابانها قدم میگذارید، با صحنهای مواجه میشوید که تمام آن رنجها را در قالب یک نیروی عظیم، بازتعریف میکند.
او در توصیف برخورد مردم با خود، از واژه سخاوت روحی استفاده کرد و افزود: من میدانم که صمیمیت در گوشه و کنار جهان یافت میشود، اما آنچه در ایران تجربه کردم، یک پدیده است؛ نوعی گشادهرویی که ریشه در عمق جان دارد. این صمیمیت، فراتر از یک ادب اجتماعی ساده است. وقتی به دفتر رفتم، با موجی از عشق روبرو شدم؛ مردمی که با تمام وجود، با بوسه و آغوش و کلماتی سرشار از سپاسگزاری، از من میخواستند که بمانم و از آنها جدا نشوم. آنها میگفتند: ممنون که اینجا هستی، ممنون که در کنار ما ایستادهای. این گرمای انسانی، حتی در سختترین لحظات نیز به انسان امید میبخشد.
ترکیب سوگ و غرور؛ فراتر از یک مراسم
رینیش با نگاهی دقیق به فضای مراسم، به نکته ظریفی درباره ماهیت این رویداد اشاره کرد: باید صادق باشم؛ شاید انتخاب واژه فوقالعاده برای توصیف این فضا کمی بیموقع به نظر برسد، چرا که ما در میان یک مراسم سوگواری هستیم و فضای حزن و اندوه بر آن سایه افکنده است. اما اگر بخواهیم دقیقتر بنگریم، آنچه در اینجا جاری است، فراتر از سوگ است؛ اینجا ترکیبی است از قدردانی عمیق و غرور بیبدیل. این ملتی است که حق دارد به خود افتخار کند.
پیامی برای کوبا، سودان و جهان تحت تحریم
در بخش پایانی این گفتوگو، رینیش ابعاد سیاسی این رویداد را برای تمام ساکنان کره زمین، به ویژه ملتهای تحت فشار، تبیین کرد. وی تأکید کرد: آنچه در این خیابانها جریان داشت، یک پیام صامت اما کوبنده بود. این صحنه، یک بیانیه جهانی علیه امپریالیسم و سیاستهای سلطهجویانه بود. این پیامی است برای تمام کسانی که در سراسر جهان زیر بار تحریمها و استعمار کمر خم کردهاند، پیام برای مردم کوبا، برای مردم سودان و برای هر ملتی که درست در مرزهای قدرتهای بزرگ، از طریق محاصره و فشار اقتصادی، در رنج است.
وی در پایان خاطرنشان کرد: ایران با این ایستادگی، الگویی برای جهان شده است: ایران با این نمایش شکوه انسانی، به جهان نشان داد که چگونه میتوان در برابر بیعدالتی ایستاد، چگونه میتوان بر امپریالیسم پیروز شد و چگونه میتوان حتی در میان اشکهای سوگواری، سر و گردن را با غرور بالا نگاه داشت. این یک پیروزی معنوی است که جهان باید آن را به دقت تماشا کند.
ارسال دیدگاه