به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ نویسنده کتاب «آداب سفر و زیارت عتبات عالیات» با استفاده از منابع مختلف اقدام به گردآوری این نوشتار کرده است تا از طریق آن جایگاه رفیع زیارت مشاهد مشرفه عتبات و آداب زیارت آنها قبل، حین و پس از زیارت بیشتر فهم شود. بدون تردید زیارت در اسلام به خصوص فرهنگ شیعی جایگاه والایی دارد. در همین راستا ائمه معصومین(ع) و اولیای الهی همواره پیروان و دوستداران خاندان اهل بیت را به این مهم تشویق و ترغیب میکردند. همچنین یکی از مهمترین زیارتگاههایی که هر ساله پذیرای خیل عظیمی از زائران و عاشقان اهل بیت است، عتبات عالیات در کشور عراق است.
سرفصلهای این کتاب عبارت از اهمیت سفر از دیدگاه اسلام، نیازمندی های سفر، عبادت عاشقانه، آداب زیارت و پاداش زیارت ابیعبدالله است.
درباره نویسنده
حجتالاسلام سیدعلی قاضیعسکر متولد سال ۱۳۳۳ در اصفهان است. او از سال ۱۳۸۸ تا سال ۱۳۹۸ به عنوان نماینده مقام معظم رهبری در امور حج و زیارت مشغول خدمترسانی زائران و حاجیان ایران بوده است و تجربهای شگرف در این زمینه دارا است. او همچنین از نویسندگان و پژوهندگان مطرح حوزه حج و زیارت است که تا کنون کتب و مقالات بسیاری در این زمینه نگاشته است.
قسمتی از متن کتاب
۱- اهمیت سفر از دیدگاه اسلام
سیر و سفر با انگیزههای دینی و عقلانی از دیدگاه اسلام، امری پسندیده و پذیرفته شده است. خداوند در قرآن کریم مردم را به سیر و سفر در روی کره خاکی دعوت نموده و از آنان خواسته است تا با مسافرت به گوشه و کنار جهان، در تاریخ و سرنوشت نهایی ملّتها بیاندیشند و از حوادث، رخدادها و خوب و بد زندگی امتهای پیشین عبرت بگیرند:
«أَوَ لَمْ یَسِیرُوا فِی اْلأَرْضِ فَیَنْظُرُوا کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الَّذِینَ کانُوا مِنْ قَبْلِهِمْ کانُوا هُمْ أَشَدَّ مِنْهُمْ قُوَّةً وَ آثاراً فِی اْلأَرْضِ فَأَخَذَهُمُ اللَّهُ بِذُنُوبِهِمْ وَ ما کانَ لَهُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ واقٍ» «(۱)»
«آیا در زمین گردش نکردهاند تا به دیده عبرت بنگرند فرجام کسانی را که پیش از آنان می زیستند و پیامبران را تکذیب کردند چگونه شد. آنان بسیار نیرومندتر از اینان بودند و بناهایی که آنها در زمین بر جای گذاشتند، از بناهایی که اینان دارند بسیار استوارتر بود، اما خدا آنان را به گناهانشان گرفت و هلاکشان ساخت و هیچ کس نبود آنان را از عذاب خدا نگاه دارد.»
پیشوایان معصوم علیهم السلام نیز مردم را به سفر رفتن تشویق کردهاند، در حدیثی به نقل از رسول خداصلی الله علیه و آله آمده است:
«لَو یَعْلَمُ النّاسُ رَحْمَةَ اللَّهِ لِلْمُسافِرِ لأَصْبَحَ النّاسُ عَلی ظَهْرِ سَفَرٍ، انَّ اللَّهَ بَالْمُسافِرِ رَحیمٌ». «(۱)»
«اگر مردم شفقت و رحمت خدا به مسافر را میدانستند، همگی اقدام به مسافرت میکردند، همانا خداوند به مسافران مهربان است.»
شیخ طوسی رحمهالله نیز در امالی خود مینویسد: یحیای حَلّا گفت: از بُشر شنیدم که به هم نشینان خود میگفت:
«سیاحت و گردش کنید، زیرا آب چون حرکت کند پاکیزه و سالم ماند و اگر بایستد دگرگون شده و زرد می شود.» «(۱)»
گرچه هر سفری باید با قصد الهی و توکل بر خدا انجام شود، لیکن از مجموعه روایاتی که در زمینه سفرهای زیارتی نقل شده، می توان به خوبی دریافت مسافر در اینگونه مسافرتها، باید با انگیزهای خاص و به منظور تقویت بنیه ایمانی خود و الگوگیری از چهرههای تابناک دین و ایجاد تغییر و تحوّل روحی و اخلاقی به سفر زیارتی برود، و سفر را با انگیزههای مادّی و غیر دینی آلوده نسازد تا بتواند از سفر خود بهره و نصیبی داشته باشد. (صفحه ۱۵، ۱۶ و ۱۷)
کتاب «آداب سفر و زیارت عتبات عالیات» نوشته سیدعلی قاضیعسگر در قطع پالتویی، جلد شومیز، ۲۱۵ صفحه، در سال ۱۳۸۷ توسط نشر مشعر منتشر شد.
ارسال دیدگاه