روح الله ایزدخواه عضو کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی در گفتوگو با خبرنگار اقتصادی شبکه اطلاعرسانی راه دانا با اشاره به معنای واقعی خصوصیسازی اظهار داشت: «خصوصیسازی واقعی یعنی واگذاری اقتصاد به دست مردم و ایجاد فضای رقابتی سالم. در چنین فضایی هر کسی با ایده و تلاش بهتر میتواند سهم خود را از بازار به دست آورد؛ این همان نفس کشیدن اقتصاد است.»
وی افزود: «توسعه پایدار زمانی شکل میگیرد که منابع درست مصرف شوند و آینده فدای امروز نشود. مالک خصوصیِ واقعی برای حفظ سرمایه و اعتبار خود، به محیط زیست، کیفیت تولید و نیروی کار اهمیت میدهد و به جای سود زودگذر، به فکر ماندگاری و رشد بلندمدت است.»
مشکل از کجا شروع میشود؟
عضو کمیسیون اقتصادی مجلس در پاسخ به این پرسش که مشکل اصلی کجاست، تصریح کرد: «مشکل از جایی شروع میشود که خصوصیسازی فقط در ظاهر اتفاق میافتد. اموال و شرکتهای دولتی بدون ایجاد رقابت واقعی، به افراد محدود و وابسته به قدرت واگذار میشوند. در این حالت نه رقابتی شکل میگیرد و نه خدمتی به مردم میشود؛ همان انحصار قبلی با یک اسم جدید ادامه پیدا میکند و نتیجهاش ناامیدی از اصل خصوصیسازی است.»
وی افزود: «خصوصیسازی سالم نیازمند شفافیت کامل در واگذاریها و حمایت جدی از کسبوکارهای کوچک و متوسط است. وقتی هزاران بنگاه کوچک خصوصی فرصت رشد پیدا کنند، اشتغال واقعی و درآمد پایدار برای جامعه به وجود میآید. این مسیر، اقتصاد را از وابستگی به چند شرکت بزرگ یا تصمیمهای دولتی نجات میدهد.»
خصوصیسازی واقعی؛ ساختن یک فرهنگ اقتصادی تازه
ایزدخواه در ادامه با تأکید بر الزامات تحقق خصوصیسازی واقعی گفت: «خصوصیسازی واقعی یک معامله ساده نیست؛ ساختن یک فرهنگ اقتصادی تازه است. فرهنگی که در آن رقابت، شفافیت و مسئولیتپذیری حرف اول را میزند. وقتی مردم خودشان را صاحب اقتصاد بدانند و دولت فقط ناظر و تنظیمگر باشد، توسعه پایدار از حرف به عمل تبدیل میشود.»
وی افزود: «در چنین ساختاری، دولت به جای تصدیگری، نقش تسهیلگری و نظارت را بر عهده میگیرد و بخش خصوصی نیز با اتکا به توان داخلی و رقابت سالم، موتور محرک تولید، اشتغال و نوآوری میشود. این همان مسیری است که اقتصاد مقاومتی و احکام برنامه هفتم پیشرفت نیز بر آن تأکید دارد.»
به گزارش راهدانا؛ این نماینده مردم در این گفتوگو تصویری روشن از خصوصیسازی واقعی ترسیم کرد: واگذاری اقتصاد به مردم تنها زمانی ثمربخش است که با شفافیت، رقابت سالم و حمایت از کسبوکارهای کوچک و متوسط همراه باشد. در غیر این صورت، خصوصیسازی ظاهری نهتنها مشکلی را حل نمیکند، بلکه همان انحصار گذشته را با نامی تازه بازتولید میکند. مسیر درست، ساختن فرهنگ اقتصادی مبتنی بر رقابت، شفافیت و مسئولیتپذیری است؛ فرهنگی که در آن مردم صاحب اقتصاد باشند و دولت فقط ناظر و تنظیمگر.
ارسال دیدگاه