یادداشتی برای سال نو و آدم‌ های نو

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از صبح الوند، مهدی ناصر نژاد در یادداشتی نوشت:

از نگاهی سنتی و رویکردی ملی به روزهای پایانی سال، باید گفته شود، اسفندماه هنگامه خانه‌تکانی و زدودن غبار یکسال تلاش و مماش و زندگی از سر و روی شهر و خانه و البته که دلهایمان است. یکسال سپری شد و بر عمرمان گذشت. یکسالی که با غم‌ها و شادی‌های زیادی برایمان همراه بود؛ چه کارها که کردیم، چه کارها که نباید می‌شد و چه کارهایی که می‌باید و می‌توانستیم انجام دهیم، اما به غفلت گذشت. می‌توانست بهتر از این باشد، می‌توانستیم بهتر باشیم. جای شکرش باقی است که می‌توان نگاه دوباره‌ای به عقب داشت، هنوز دیر نیست می‌توان جبران کرد، سال نو همه چیز از اول آغاز می‌شود. شکوفه‌های زیبا و رنگارنگ شاخه‌های لخت و کرخت درختان باغ را می‌پوشاند و خاک روح و جان زندگی بر طبیعت و بوته‌های خشک می‌دماند.

خانه‌تکانی و لباس تازه بهانه است، سال نو با بهار دلگشایش تنها برای باغ و راغ نیست، حالا که طبیعت بی‌جان، جان می‌گیرد و از نو شروع می‌کند، چرا ما آدم‌ها همچنان کهنه بمانیم؟! چرا کهنگی‌ها را دور نمی‌ریزیم؟ چرا غبار از چشم‌هایمان نمی‌گیریم؟ این همه تکرار برای چیست؟! چرا بر تکرار، اصرار می‌کنیم برای بد بودن، فقط یک درصد اشتباه در قضاوت‌هایمان کافی است!

سال نو، سال تازگی، سال روییدن دوباره، سال جدا شدن از گذشته و نگاه عبرت‌انگیز به گذشته، چه خوب است با نو شدن سال، فرصت‌های تازه‌ای هم برای آدم به وجود می‌آید و دست خودمان است که نگذاریم فرصت‌سوزی‌ها تکرار شود. این سال و این روز نو و این تازگی‌ها و قرار مهربانی‌ها و خوبی‌ها بدون مقدمه و بی‌هیچ تمهید و برنامه لذت‌بخش نخواهد بود.

شب عید است و خانواده‌های ایرانی برای ورود به سال نو هزار برنامه، هزینه و قرارومدار دارند. شب عید اوضاع و احوال بازار هم به خودی خود شلوغ و پرهیاهو می‌شود. در چنین اوضاع و احوالی همه آدم‌ها که دنبال کاروبار و بخر و بفروش مایحتاج شب عیدی هستند، سرشان به کار خودشان نیست، زیاد اشتباه می‌کنند! کمتر کسی مسئول حواس خودش است، اما همین‌طوری که نباید شرایط بازار، حساب و کتاب شب عیدی را به حال خود رها کرد. باید کسی با دفتر و دستک وارد و مجری قانون باشد که حواسش جمع باشد و نظارت کند. حالا اگر امسال هم نشد و یا فرصت نبود، سال نو را به سال نظارت، قانون و اجرا تبدیل کنیم؛ چون اصلاً روزهای شلوغ پایان سال فرصتی برای این حرف‌ها نیست. این نیز بگذرد.

انتهای پیام/