تناقضات شاخدار ادعاهای علی محمد باب

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از “اقطاع”، ادعاهای گوناگون علی محمد باب

ادعای ذکریت و بابیت علی محمد باب

میرزا علی محمد باب در ابتدا هرگز به عقاید شیعه انتقاد نگرفت و آیین شیعه را آیین صحیح و متین می دانست و وجود امام قائم حضرت ولی عصر(عج) را تصدیق می کرد. پس از مدتی تنها ادعای او ادعای بابیت و ذکریت بود یعنی خود را مأمور از طرف امام زمان(عج) و مفسر قرآن و آشنای به ذکر(یعنی) قرآن قلمداد می کرد و کتابی را با عنوان احسن القصص در تفسیر سوره ی یوسف نوشت و این کتاب را به ۱۱۱ سوره تقسیم کرد.

در اینجا به چند نمونه از کتاب احسن القصص او که حاکی از آن است که او خود را باب و عبد بنده ی امام زمان حضرت ولی عصر (عج) معرفی می کند اشاره می کنیم:

در سوره ۵۸ می گوید: ای بقیه خدا(علیه السلام) (امام زمان) همه ی وجودم را فدای تو کردم، راضی شدم که در راه تو به من فحش و ناسزا بگویند و ارزویی جز مرگ در راه محبت تو ندارم.

در سوره ۷۶ می گوید: بگو خداوند آفریننده ی آسمانها و زمین است و حجت او قائم منتظر از طرف اوست، او بر حق است و من بنده ای از بندگان او(حجت و قائم) هستم.

شواهد و مدارک بسیاری در دست است که میرزا علی محمد خود را در این زمان به عنوان باب معرفی نموده و این ادعا در سال ۱۲۶۰ بوده است به طوری که لقب”باب” برای او شهرت یافت و او را مبشر ظهور(حضرت مهدی(عج) و نقطه ی اولی می خوانند.

از جمله شواهد ادعای بابیت او اینکه، اشراق خاوری در کتاب تلخیص تاریخ نبیل، صفحه ی ۱۳۰ می نویسد:

باب در مراجعت از مکه رساله ای به حضرت قدوس ( ملا محمد علی بارفروش) داد، از دستورهای آن این بود : بر اهل ایمان واجب است که در نماز جمعه بگوید که علی محمد، باب امام زمان است.

ادعای قائمیت علی محمد باب

طبق مدارک متعدد، میرزا علی محمد از سال ۱۲۶۰ هجری قمری در سن ۲۵ سالگی تا ۱۲۶۴ قفط ادعای بابیت کرد و در اواخر ۱۲۶۴ ادعای قائمیت نمود یعنی اظهار داشت که من همان قائم و مهدی و امام زمان هستم

اینجا این سوال پیش می آید که میرزا علی محمد(طبق مدارکی که قبلا ذکر شد) ادعای بابیت کرد و خود را عبد و مأمور امام زمان(عج) دانست، چرا اینک ادعای قائمیت می کند؟ آیا این دو ادعا متناقض نیستند؟!

خود میرزا علی محمد به این تناقض شاخدار پی برد و دستور داد که نوشته های سابق در مورد بابیت خود را از جمله احسن القصص را بشویند و از بین ببرند، خوشبختانه این دستور عملی نشد و کتاب احسن القصص باقی ماند .

انتهای پیام/