اشتغال جوانان مهمتر از زیباسازی شهر است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه  نقل از صبریه ، در طی سالیان گذشته بحران بیکاری به موجی خزنده تبدیل شده است که به آرامی مصائب خود را برای جامعه به ارمغان آورده است. بر اساس آماری که اواخر سال 1393 اعلام شد استان کرمانشاه دارای بیش‌ترین میزان بیکاری مطلق در میان سایر استان‌ای کشور را داراست و این میزان بدون در نظرگرفتن بیکاری کاذب و تنها شامل افرادی می‌شود که فاقد هیچگونه شغلی هستند.

برخی علت این امر را در هجوم متولدین دهه 1360 به بازار کار و برخی دیگر افزایش فارغ‌التحصیلان دانشگاهی را مسبب این امر می‌دانند و گروهی دیگر نیز برعدم برنامه‌ریزی درست از سوی مسئولان وقت تاکید دارند.

اما دلیل بیکاری فزاینده امروز استان کرمانشاه هرچیزی که باشد یک برنامه‌ریزی مدون کلان را می‌طلبد، راه‌حلی که باید از طریق راه‌کارهای خرد تقویت شود.

اگر بیکاری امروز استان حل و یا کاهش نیابد منجر به افزایش آسیب‌های اجتماعی دیگر خواهد شد، آسیب‌‌هایی همچون مواد مخدر و اعتیاد، طلاق، سرقت و بزهکاری و مواردی از این دست که حجم زیادی از توان دستگاه‌های دولتی را به خود مشغول خواهد ساخت.

این بیکاری رو‌به رشد در ادامه منجر به کاهش سرمایه اجتماعی در میان اقشار جامعه به‌وی‍ژه جوانان خواهد شد چرا که بر اساس اعلام مرکز آمار ایران بیش‌ترین نرخ بیکاری در میان جوانان 16 تا 25 سال است.

اگر این قشر از جامعه دارای شغلی نباشندکه احساس مفید بودن در چرخه سیستم اجتماعی را به آنها ببخشد، حس پوچی  و افسردگی در سطح فردی و کلان  انتشار می‌یابد.

متاسفانه در حال حاضر بیش‌ترین میزان بیکاری مطلق را در میان فارغ‌التحصیلان دانشگاهی شاهد هستیم.

سیزده‌ هزار و 500 نفر در دانشگاه رازی به عنوان معتبرترین دانشگاه استان کرمانشاه در حال تحصیل هستند که تعداد قابل توجهی از این میزان بومی هستند و در آینده نزدیک وارد بازار کار شده و خواهان شغل مورد نظر خود هستند.

حال بر این میزان دانشجویان بومی دانشگاه‌های آزاد، پیام نور، علمی‌کاربردی و غیر انتفاعی را هم بیافزاییم، در این صورت با خیل عظیمی از افراد متقاضی کار روبه‌رو خواهیم شد.

آن‌گونه که در جامعه احساس می‌شود بیش‌ترین میزان افراد تحصیل‌کرده بیکار از گروه علوم انسانی هستند و هرساله بسیاری از افراد بدون هیچگونه توجیح شغلی وارد دانشگاه شده و با سودای شغلی در آینده این مسیر را ادامه می‌دهند.

تا کنون راه‌های بسیاری برای کاهش و یا حل معضل بیکاری ارائه شده است اما یکی از راه‌کارهای کاهش این بحران فزاینده، تقویت بخش خدمات اجتماعی باشد.

در اکثر شهرهای بزرگ دنیا بخش زیادی از مردم شهر‌ها در بخش خدمات فعال هستند و نکته کلیدی اینجاست که توسعه و تکامل این بخش، نسبت به بخش کشاورزی و صنعت اقتصاد به صرف هزینه کم‌تری نیاز دارد و بیش‌تر بر پرورش نیروی انسانی متکی است.

متاسفانه در استان کرمانشاه بخش خدمات اجتماعی در استان کرمانشاه که توسط سرمایه خصوصی ارائه شود، از صبغه کمرنگ‌تری برخوردار است.

در این میان کلید‌واژه‌هایی وجود دارد که می‌توان با یافتن آنها گره‌های اجتماعی هرچند کوچکی را گشود و بخشی از آلام ناشی از آن را کاست.

گاه گروهی از جوانان با مراجعه به دستگاه‌های دولتی نیازمند بودجه‌ای خرد برای راه‌اندازی یک موسسه خدمات شهری با مشکل مواجه هستند در صورتی که راه‌اندازی بنگاه‌های کوچک خدمات اجتماعی می‌توانند زایایی و پویایی داشته و مقوم تغییر مسیر اقتصاد هرچند در سطح خرد باشند.

از سوی دیگر با تغییر بودجه‌های شهری می‌توان نیاز سرمایه‌ای و حمایتی از سرمایه‌گذاران این بخش را تامین کرد و یکی از این حوزه‌ها می‌تواند زیبا سازی شهری باشد.

هیچ عقل سلیمی منکر نیاز کلان‌شهری همچون کرمانشاه به زیبایی‌های بصری نیست اما گاه می‌توان با هدایت بودجه‌های مقرر آن که حیات شهر هم در گرو آن نیست به سمتی که می‌تواند بحرانی را کاهش دهد، گامی مفید به فایده برداشت.

گاه باید دفع افسد به فاسد کرد و واضح است که از میان کاهش بحران بیکاری و ایجاد یک تصویر خوشایند شهری، ایجاد اشتغال مرجح است.

سالانه شهرداری کرمانشاه و سایر شهرستان‌های استان با خرید و نصب المان‌های شهری، مجموعه بازی‌های کودکانه، مبلمان شهری ، جدول‌گذاری و رنگ‌آمیزی آنها، نور‌پردازی‌های تزئینی و نمایشگر‌های شهری مبالغ کلانی را صرف می‌کند.

این امر در صورتی است که در طول سال نیز مبالغی برای نگهداری و هزینه مرمت آنها به مصرف می‌شود.

اگر این مبالغ برای تامین بودجه مشاغل خدمات اجتماعی که به هزینه‌های کم‌تری نیازمند است به کار گرفته شود، قفل‌هایی از بحران بیکاری گشوده خواهد شد.

البته این مسئله به معنای انکار زیباسازی فضای زندگی شهری نیست اما اگر حداقل برای کوتاه مدت این امر صورت گیرد شاید بتوان کرمانشاه را از صدر آمار بیکاری پایین کشید.

انتهای پیام/