بوی بهشت می‌آید / بهشت را به بها دهند نه به بهانه

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از صاحب نیوز، جالب است می‌گویند آخرین جمله‌ای که رییس قوه قضاییه قبل از شهادتش در جمع دوستانش به زبان آورد این بود: بچه‌ها بوی بهشت می‌آید. آیا شما هم این بو را استشمام می‌کنید؟

نامش بهشتی بود و غایت کارش نیز به بهشت ختم شد اما همان‌گونه که خودش بارها و بارها گفته بود بهشت را به بها می‌دهند نه به بهانه و بهای این بهشت گزاف بود به اندازه یک ملت، ‌به اندازه یک مظلومیت تاریخی. اگر مختصری با سرگذشت او همراه شویم شاید بتوانیم مقدار کمی ازاین مظلومیت را حس کنیم، اما آنها که بودند و آنها که دیدند بهترمی‌نوانند مفهوم واژه مظلوم که به پسوند نام آیت‌الله دکتر سید محمد حسینی بهشتی تبدیل شده است را درک کنند. امام خمینی زمانی گفته بود که امام خمینی(ره): «بهشتی یک ملت بود»، «بهشتی مظلوم زیست و مظلوم مرد و خار در چشم دشمنان بود»، «شهید بهشتی در رأس ابرار است» و… اینها تعابیر کمی نیستند که از سوی ولی فقیه به کسی داده می‌شوند و برگرفته از شناخت کامل بهشتی ازسوی امام بوده است.

اما واقعا این مرد که بود؟!‌مردی ازدیار اصفهان، ‌شهر سرداران، ‌شهر گنبدهای فیروزه‌ای و خاک هنر خیزی که مدیران مشهوری را نیز به وطن معرفی کرده است بهشتی یک روحانی بود که با همه روحانی های هم دوره خودش فرق داشت می گویند وقتی شروعبع اموزش زبان خارجی کرد خیلی‌ها به او متعرض شدند اما او که شاگرد و دست پرورده مکتب انقلاب اسلامی بود نگاه هایی وسیعتراز همه ان خیلی ها داشت . اصفهان زادگاهش بود اما شاید مسجد شیعیان در هامبورگ المان خاطرات بیشتری از او در سینه داشته باشد؛ ‌خاطراتی که گاه در کتابها و کتابچه‌هایی برای یادبود او نوشته و گردآوری شده است. روحانی منظم، ‌مردم دار، دقیق، ‌فیلسوف، صبور، مقتدر و … باهمه اینها مظلوم

می گویند در مسجد هامبورگ آن‌قدر محبوبیت داشت که جمعیت نمازگزاران پشت سر او از حد تصور فراتر رفته بود آن هم درکشوری اروپایی و جالب تر آن‌که این جمعیت تنها مختص شیعیان نبود. در نماز یک اصل بسیارمهم وجود دارد و آن این است که ماموم اگر امام را به عدالت قبول نداشته باشد پشت سراو نماز نمی‌خواند و به او اقتدا نمی‌کند؛اما بهشتی توانسته بود در مسجد امام علی هامبورگ شمه‌ای از عدالت علی (علیه السلام) را به تصویر بکشد و همین به اتحاد شیعه وسنی انجامیده بود درایران منافقان او را از مهمترین دشمنان خود می‌دانستند همه کاری کردند تا چهره او را تخریب کنند کارهایی که تا حدودی نیز موفق بود مردم را ناخواسته تحت‌تاثیر قرار داده بود. شایعه ساخته بودند، تهمت زده بودند اما بهشتی صبورانه بدون توجه به این موانع تحمل می‌کرد تا این وحدت شکسته نشود .

هفتم تیرماه سالگرد بهشتی شدن چنین مرد بزرگی است که بایاران خود عروج کرد. مردی که دوست و دشمن پس از شهادتش به مظلومیتش و توانمندیهای او اقرار داشتند. همشهری بودن او با ما بهانه خوبی است تا زندگی‌اش را مرور کنیم و آثارش را بخوانیم و در شخصیتش کمی بیشترتامل کنیم . بهشتی در همین کوچه‌های نزدیک ما رشد و نمو پیدا کرد ودر همین آب وخاک پر کشید و به اوج رسید راهش پر رهرو باد.

راستی یادمان نرود همان گونه که خودش هم بارها می‌گفت بهشت را به بها دهند نه به بهانه.

___________
معصومه طاهری

انتهای پیام/گ