ماه عسلی که زود تمام می شود/دو قطبی سازی ممنوع/دوران پسا توافق و دولتی که باید به "انتظارات خود ساخته" پاسخ داشته باشد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از زیتون؛ بیانیه جمعبندی مذاکرات که دیروز در وین قرائت شد پایانی بود بر چندین سال مذاکره و گفتگو بین ایران و غرب. خودِ متن بیانیه و اتفاقات پیرامونی آن محل مداقه و تحلیل بیشتری است. از همین رو اجمالاً به موضوعاتی اشاره می گردد.

1-  آنچه رخ داده یک بده بستان است. امور مهمی واگذار شده و البته امتیازهای مهمی هم به دست آمده است.صد البته ابهامات زیادی هم وجود دارد و طرف های این توافق هر کدام راجع به مسائل مختلف از جمله تحریم ها، میزان محدودیت ها و همچنین سطح بازرسی ها تعبیر و دریافت خودشان را مطرح می کنند. گذر زمان بهترین ابزار برای نیل به واقعیت خواهد بود. از این رو پیش داوری ها در این زمینه بشدت فضای جامعه را مخرب خواهد کرد. ابهامات جمعبندی مذاکرات را، علاوه کنید به عمل به تعهدات غربیها که باز گذر زمان می تواند این گره ذهنی را باز کند. هرچند سابقه غرب و علی الخصوص آمریکائیها نشان می دهد که در این باره هیات ایرانی هوشمندی بیش از پیش باید داشته باشد.

2- طبیعتاً این چیزی نیست که بنا باشد برای آن سوت و کف زده شود. جامعه بسیار زودتر از آنچه برخی می‌ پندارند از هیجان ناشی از اعلان توافق خارج شده و بر دستاوردهای ملموس آن متمرکز خواهد شد. توقعات از توافق هسته‌ای در ماه‌های گذشته به نحو غیرواقعی بالا برده شده و اکنون زمان آن است که همه انرژی‌ها بر تامین یا مدیریت این توقعات متمرکز شود.دوران پسا‌توافق، دوران مسئولیت‌پذیری، سختکوشی و قدرشناسی است. این دوران هم‌اکنون آغاز شده و خیلی زود ماه عسل خویش را سپری خواهد کرد.

3- بر خلاف انتظارها، مردم واکنش چشمگیری به بیانیه جمعبندی نشان ندادند این را می توان از جشن های خیابانی دریافت کرد.بغیر از تهران، در شهرستان ها و علی الخصوص تبریز اتفاق خاصی نیفتاد و در تهران نیز جمعی از مرفهین بی درد به جشن و پایکوبی پرداختند و عده معدودی نیز جشن هسته ای را محملی برای فریاد خواسته های سیاسی خود یافتند. عدم اقبال مردم به جشن خیابانیِ توافق هسته ای، نشان داد که مردم هوشیارتر از همیشه در کنار قبول و ارج نهادن به زحمات تیم هسته ای، ادامه روند توافق را به انتظار نشسته اند تا قضاوتی صحیح داشته باشند.

4- پر واضح است؛ در صورتی که رهبری خطوط قرمز هسته ای خود را علنی نمی کردند و در صورتی که چارچوب های تعیین شده از سوی معظم له ، برای مذاکرات هسته ای تعیین نمی شد انتظار این میزان دستاورد برای ایران در جمع بندی هسته ای ایران و 5+1(برجام) وجود نداشت.

5- تلاش تیم مذاکره کننده فارغ از هر نتیجه ای که حاصل گردیده قابل ستایش و قدردانی است . تلاش آنها به تعبیر رهبر انقلاب تلاشی صادقانه و مجدانه داشته اند. و در مورد عزتمندانه بودن یا نبودن بیانیه جمع بندی مذاکرات، نمی توان نظر قطعی داد.

6- دولت در خطایی استراتژیک همه انتظار جامعه از توان مدیریتی و رفاه بخشی در سطوح مختلف را در سبد مذاکرات و لغو تحریم ها قرار داد و در این دوسال بی اعتنا به خواسته کارشناسان، حیات خود را فقط و فقط در مذاکرات یافت اکنون با وضع موجود اگر دولت نتواند انتظار "خود ساخته جامعه" را آنگونه که "خود پدید آورده" نتواند مرتفع کند با ریزش اعتماد شدید جامعه مواجه خواهد شد.هرچند از همین ابتدا مشاور اقتصادی دولت که نامش «نیلی» است، گفته است که بعد از توافق معجزه نخواهد شد. 

7-یک موضوع دیگر که در این روزها خود را نشان داد تلاش عده ای برای تطهیر چهره آمریکا در مذاکرات بود. همان بزک کردن که تعبیر مناسب تر و کامل تری است. بی اعتمادی مردم ایران به دولت مردان آمریکایی، دیوارش تا اندازه ای بلند است که نمی توان به راحتی این دیوار را فروریخت؛ دیواری که ارتفاعش لااقل به اندازه تاریخی 60 ساله از دخالت های آمریکا در ایران است اما عده ای از صاحبان تریبون در انگاره خود تلاش دارند تا این دیوار بی اعتمادی برداشته شود. جمعی از همان مرفهین بی درد که در بالا ذکرشان آمد اینگونه القا میکنند: آمریکایی که گفته شده شیطان بزرگ است نه تنها شیطان نیست بلکه آنگونه هم که می گویند خیلی بد نیست! اما رهبر فرزانه انقلاب برای چندمین بار تکلیف امریکای پس از مذاکرات را مشخص کردند. «مگر مبارزه‌ی با استکبار، تعطیل‌پذیر است؟ مبارزه با استکبار، مبارزه‌ی با نظام سلطه تعطیل‌پذیر نیست. این جزو کارهای ما است، جزو کارهای اساسی است، جزو مبانی انقلاب است. یعنی اگر مبارزه‌ی با استکبار نباشد، ما اصلاً تابع قرآن نیستیم. مبارزه‌ی با استکبار که تمام نمیشود. در مورد مصادیق استکبار، آمریکا اتمّ مصادیق استکبار است.

8- و آخر الامر اینکه حتماً باید حامیان توافق هسته ای و منتقدین به یک نکته مهم توجه داشته باشند و آن اینکه، هر کس در مسیر دو قطبی کردن جامعه قدم بردارد قطعاً بیش از تحریم های چندین ساله به جامعه و کشورمان ضربه زده است چه خود بدند و چه آنکه نداند. 

پایان/