صحابی روستازاده یا انقلابی های مدعی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا  به نقل از چشمه سار، مردمان روستای من صفایشان دنیا دنیا می ارزد ، مردمان روستای من هنوز رد خستگی، رنج بر چهره و پینه زخم های محرومیت بر دستهایشان بسته است.

مردمان روستای من نان صفا را در عرق غیرت خیس می کنند، مردمان روستای من کم توقع  اما بلند نظرند.

مردمان روستای من اگر چه ساده دل و یک رنگند اما این ساده دلی و یک رنگی  را با هیچ چیز دیگری عوض نمی کنند.

مردمان روستای من روزگاری زیر یوغ ستم خان ها و خان زاده ها اگر چه خون می خوردند و خون دل می بردند اما رسم انقلابی شان سندی است بر غیرت و ایمانشان.

اگر دیروز انقلاب نوپایمان می خواست قدمی بردارد، پیش و بیش از هر کس دیگری مردم روستا و محرومان، آنها که طعم تلخ و گس ظلم و جور را با ذره ذره وجود خود حس کرده بودند از هر کس سهم انقلابی خود را به آرمان های امام و انقلاب ادا کرده اند.

مردمان روستای من همان ها که امام روستا زاده مان درباره شان فرمود همین پابرهنگان و مستضعفان هستند که انقلاب را پیش بردند و

این انقلاب مهم اسلامی رهین کوشش های این طبقه است، طبقه محروم، طبقه گودنشین، طبقه ای که این نهضت را به ثمر رساند و توقعی هم نداشت. (16/1/60)

این طبقه عزیز محروم که در ازای خدمتش غیر از خدا از کس دیگری چیزی نمی خواهد و ما همه رهین منت شان هستیم و اگر لایق باشیم، خدمتگزار شان. (16/1/60)

همه چیزهایی که ما داریم از این مردم است یا خصوصا از این مستضعفین، آن بالایی ها به مردم کاری ندارند. (23/8/60)

امام (ره) به خوبی آگاه بود که اگر قشر محروم و زحمتکش جامعه ، از انقلاب و نظام اسلامی سرخورده شوند، میدان برای زراندوزان بی درد و نامهربان باز خواهد شد.

هنوز رنگ خون و حماسه دارد کوچه پس کوچه های خاکی روستای مان، هنوز بوی انقلاب می دهد دیوارهای کاه گلی روستا.

آن پیرزن قدم خمیده روستا که شب های جمعه بر سر مزار فرزند شهیدش می رود یا آن پیرمرد که هر چین و چروک چهره اش حکایتی از رنج دوران و ظلم عدوان دارد طومار  مردمان انقلابی روستایم را به امضا نشسته است.

به راستی امام را چه کسی بیشتر می شناسد مردمان روستایی که حتی برای یک بار امام را از نزدیک ندیده بودند اما عزیزترین گنجینه هستی شان و دردانه های دلشان را برای حمایت و دفاع از امام و انقلاب به جبهه فرستاند.

درک برخی از  ما نسبت به  شناخت امام مشابه درک برخی از صحابه است که با وجود آن که در کنار رسول خدا بودند و محضر وی را درک می کردند شناخت و معرفتشان به اندازه آن عرب بادیه نشین اویس قرنی نبود.

آری ملاک شناخت امام و شناساندن رسم و آیین امام تنها به حضور در کنار ایشان ختم نمی شود، چه اینکه بسیاری از صحابی در جوار پیامبر بودند اما معرفتشان بیش از اویس نبود.

انتهای پیام/ ف