گذری بر زندگی طلبه شهید ماموستا فایق عبدالهی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از سراب روانسر، شهید روحانی فایق عبدالهی در 21 مهر ماه سال 1335 در روستای چیلانه علیا از توابع بخش شاهو در شهرستان روانسر دیده به جهان گشود.

فایق محمودی در یک خانواده سنتی و کم بضاعت روزهای کودکی را در کنار والدین خود سپری کرد و با توجه به شرایط اقتصادی خانواده به مانند دیگر هم سالان خود در اوایل نوجوانی مشغول به کار کردن شد.

وی در حضور ماموستایان بومی و مجتهدین سطح شاهو مشغول به تحصل شد و در حضور آنان درس روحانیت را آموخت و خود به عنوان یک معلم در حوزه علم روحانیت مشغول به تدریس بسیاری از آموزه های دینی به سایر افراد جامعه شد.

همین فعالیت های مذهبی شهید عبدالهی در طی سالیان قبل از انقلاب باعث شده بود که وی از جانب نیروهای دموکرات و منافق زیر ذربین قرار گیرد و در بسیاری از مواقع برای وی مشکلاتی ایجاد کنند اما او هر روز بیش از گذشته به این فعالیت علاقه می ورزید و دردسرهای آنان خللی در کار وی ایجاد نمی کرد.

شهید زمانیکه به سن قانونی رسید عازم خدمت سربازی شد و پس از اتمام خدمت در سال 57 در زمزمه های انقلاب با تشکیل پایگاه های در مساجد بیشتر به گوش می رسید و این امر زنگ خطری برای منافقین و نیروهای ضد انقلاب بود تا بیش از پیش فعالیت های انقلابی-مذهبی شهید را زیر نظر داشته باشند.

زمانیکه امام خمینی (ره) پس از انقلاب شکوهمند ایران اسلامی فرمان تشکیل بسیج بیست میلیونی را صادر کردند فایق عبدالهی به عضویت سپاه در آمد و این بار در لباس رزم وارد مقابله با نیروهای منافق و گروهک های ضد انقلاب در منطقه شد.

فایق عبدالهی در کنار فعالیت های عملی نظیر حضور در جنگ ها و نبردهای رو به رو در جبهه های مختلف جنگی در زمینه های علمی هم به مشغول به نشر و تعلیم علم و به همرزمان خود در سنگر مقدس علم و عمل بود.

زمینه های فعالیت شهید فایق عبدالهی به حدی گسترش یافته بود که نیروهای منافق سه ماه او را اسیر کردند و بعد از یک دوره ی کوتاه از آزادی در نیسانه در تاریخ 4 فروردین 61 از ناحیه سر او را مورد اصابت گلوله قرار دادند و با توجه به جراحات وارده جهت مداوا به به بیمارستان تهران منتقل شد.

سرانجام پس از یک ماه بستری شدن در بیمارستان، وی در تاریخ3 اردیبهشت 61 به درجه رفیع شهادت نائل می آمد.