نقش آموزش و پرورش بر اعتلای فرهنگ در جامعه

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ مسعودبیژنی فعال فرهنگی شهرستان میناب در یادداشتی که برای سایت فرهنگ کده نوشت : آموزش و پرورش در عین آن که رسالت شناساندن سنن تاریخی، فرهنگی، مذهبی و نشر ارزش های یک جامعه و کمک به حفظ آن‌ها را بر عهده دارد می داند و ،گفت : آموزش و پرورش می بایست به تربیت نسلی متناسب با نیازهای جامعه‌ی متحول و مدرن نیز توجه کند.

بدین ترتیب می توان گفت آموزش و پرورش در حفظ هویت فرهنگی جامعه در مقابل الگوهای مصرفی و تحمیلی که از طریق فرآیند جهانی سازی، الگوسازی و به جوامع ارائه می‌شود می‌تواند نقش پالایش دهنده و آگاه کننده داشته باشد.

آموزش و پرورش علاوه بر انتقال و شناساندن سنن و ارزش‌های فرهنگی‌، در توجه دادن به ارزش‌های برتر از فرهنگ شناخته شده‌ی یک جامعه و بازشناسی و وارد کردن ارزش‌هایی فراتر از فرهنگ موجود نیز می‌تواند نقش داشته باشد، چراکه تربیت کردن تنها توسل به تولید فوری یا توجه به قبول ارزش‌های فرهنگ حاضر نیست‌. آموزش و پرورش می‌تواند فرهنگ‌سازی کند و در اعتلای فرهنگ عمومی نقش داشته باشد.

با توجه به آنچه گفته شد یکی از کارکردهای آموزش و پرورش ایجاد و بسط فرهنگ برای اکثریت است‌ و چنان که برخی معتقد هستند آموزش و پرورش از قدرت انسان سازی و تربیت نسل که یکی از مؤلفه‌های اصلی فرهنگ است برخوردار است.
مطالبی چند پیرامون گسترش فرهنگ آموزش و تحصیل

پایه اول، دوم و سوم

الف:آموزش تحصیل

با عنایت به لزوم تحصیل علم و دانش از سنین کودکی، آموزش رعایت نظم و انظباط در مدرسه و خانه و همچنین انجام به موقع و درست تکالیف درسی و حضور به موقع و موثر در کلاس از اهمیت بالایی برخوردار است همچنین با آموزش خانوارها توسط انجمن اولیا و مربیان جهت قرار دادن مسولیت هایی مانند مرتب کردن اسباب بازی ها و کتب درسی و وسایل شخصی، تهیه جدول زمانبندی مطالعه و تکالیف مدرسه، ورزش و سرگرمی که باعث ارتقاء یادگیری و هوش دانش آموز می شود.

ب:فرهنگ احترام به والدین، همدیگر و مربیان آموزشی

با توجه به فقر فرهنگی موجود در برخی نقاط استان نسبت به دیگر مناطق کشور در زمینه آموزش فرهنگ تکریم بزرگ ترها و مربیان آموزشی، نیاز به آموزش دانش آموزان و اولیاء آنها احساس می شود.

در این میان نقش رسانه های ارتباط جمعی، انجمن های اولیاء و مربیان و همچنین استفاده از روحانیون در مجالس مختلفی که در حسینیه ها و مساجد برگزار می شود می تواند نقش مهم و سازنده ای در گسترش فرهنگ تکریم و اکرام داشته باشد.

ت:آموزش فرهنگ بهداشت(جسمی، روحی، روانی)، ورزش

یکی از مسایلی که دین مبین اسلام بر آن تاکید دارد رعایت بهداشت جسمی و روانی افراد جامعه است که تنها با رعایت بهداشت فردی و اجتماعی محقق می شود.

آموزش رعایت بهداشت فردی و جمعی در مدرسه و خانواده، آموزش خانواده ها توسط کارشناسان بهداشت و تغذیه با همکاری انجمن اولیاء و مربیان جهت تغذیه مفید نوباوگان و در عین حال ارزان قیمت به نحوی که تمامی خانواده ها توانایی تهیه آن را داشته باشند، چکاپ دوره ای و منظم دانش آموزان از نظر جسمی و روحی و روانی توسط کارشناسان مربوطه، آموزش فرهنگ راستگویی، پاکدامنی و پرهیز از ریا و غیبت و مفاسد اخلاقی توسط روحانیون در مساجد و حسینیه ها و مربیان آموزشی و انجمن اولیا و مربیان، درخواست از روحانیون و وعاظ جهت گنجاندن مباحث ذکر شده در برنامه های تبلیغی خود در مناسبت های مختلف

پایه چهارم، پنجم و ششم

فرهنگ عبادت و دین شناسی

خداوند تبارک و تعالی هیچ نیازی به عبادت انسان ها ندارد بلکه این انسان هستند که به خدا و عبادت او برای رسیدن به سعادت و کمال نیاز دارند.

اشاعه فرهنگ تقوا :تلاش برای تربیت و ساختن انسان های متقی، جامعه را از افتادن در منجلاب مفاسد نجات خواهد داد، همان گونه که در کتب و منابع مختلف خوانده ایم امام حسین(ع) هدف از قیام خویش را نجات دین اسلام به وسیله امربه معروف و نهی از منکر اعلام کرده است.

هدف از بازگویی نحوه شهادت امام حسین(ع) شناساندن چهره پلید حاکم وقت بود و این کار قبلا با روشنگری حضرت زینب کبری(س)، امام سجاد(ع) و دیگر ائمه انجام گرفته است.

حال آن که امروز باید محور تبلیغ، اشاعه آرمان های امام حسین(ع) و معصومان و نشر اهداف و ارزش هایی نظیر راستگویی، پرهیزگاری، مبارزه با ظلم و نفاق، برپاداشتن نماز و دیگر مکارم اخلاقی در جامعه باشد و در این راستا نقش معلمان پرورشی و روحانیون بسیار حساس و اثر گذار است.

پ:فرهنگ مسئولیت و انتقاد پذیری

از آنجایی که آموزش فرهنگ پذیرش مسئولیت و انتقاد پذیری از عوامل مهم در پیشرفت اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی کشور محسوب می شوند شناساندن تفاوت نقد و بدگویی می تواند کمک بزرگی به آموزش نقدپذیری در سطح جامعه کند.

واگذاری انجام کارها و امور ساده به فراخور سن دانش آموز در محیط مدرسه و خانواده تمرین مناسبی برای آموزش مسئولیت پذیری است و بعد از آن نیز بازگو کردن ایراد و اشکالات نحوه انجام کار و آموزش شیوه صحیح آن موجب یادگیری حس انتقاد پذیری می شود.

انتهای پیام/