به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از”رودبار ما“،قدرت و توان بینایی نعمت بسیار بزرگی برای انسان است که موجب میشود بسیار راحتتر با جهان پیرامونی خود ارتباط برقرار کند، در این میان کسانی هستند که به دلایل مختلف از نعمت دیدن محروم ماندهاند اما دلی به روشنای آفتاب دارند، آنها روشندلانی هستند که اگر چه بینایی ندارند اما از تواناییهای دیگری برخوردارند که حتی انسانهای سالم نیز برای به دست آوردن آنها باید بسیار تلاش کنند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, رودبار ما,۲۳ مهرماه هر سال روز جهانی نابینایان و عصای سفید فرصت مناسبی است تا بخشی از شهروندان جامعه که حضور آنها در جامعه فراموش شده و مورد بیمهری قرار گرفتهاند، در یادها زنده شود. این روز بهانهای است، برای توجه به قشری از جامعه که از کمترین امکانات و توجه به مسائل و حقوق شهروندی برخوردارند.
,هر سال با رسیدن روز جهانی عصای سفید نوشتن از دردها و مشکلات نابینایان انگار به آیینی سنتی تبدیل شده است، آیینی که مثل تمام رسوم دیگر همه در یک روز خاص بسیج میشوند و در این مورد مینویسند و حرف میزنند و تنها حرف میزنند.
,روز ایمنی نابینایان در شهر نا ایمن رودبارجنوب
,روز جهانی عصای سفید یا روز ایمنی نابینایان امسال در حالی فرا میرسد که امکانات نشان میدهد مدیران شهری، نابینایان را از یاد بردهاند و موجود زندهای به نام شهر رودبار که هر روزدر حال رشد است برای نابینایان سالها است جان باخته است.
,بسیاری از نابینایان شهر ما حتی قادر نیستند برای انجام کارهای روز مره خود از خانه خارج شوند، عملیاتهای عمرانی، کندهکاریهای پیدرپی، پستی و بلندیها، تقاطعهایی که هیچ نشانی ندارند، جویهای روباز و… مجال آسوده زیستن در این شهر را از نابینایان گرفته است.
,اگر فقط برای چند لحظه چشمانتان را ببندید و در خیابان راه بروید، استرس و اضطراب زیادی وجودتان را فرا میگیرد که مبادا هر لحظه اتفاق ناگواری برایتان رخ دهد و در جوی آب یا در کف پیادهرو نقش بر زمین شوید و یا به جسمی سخت برخورد کنید و آسیب ببینید.
,اینها گوشهای از زندگی کسانی است که از نعمت بینایی محروم هستند و آنچه را که شما تنها در چند لحظه تجربه کردید آنها یک عمر است که تجربه میکنند و این چند لحظه شاید کافی باشد که دنیای افراد نابینا را بشناسید و سختی و رنجی که آنها همه روزه در طول زندگی خود با آن مواجه هستند را درک کرده باشید.
,بسیاری از امکانات در جامعه ما وجود دارد که استفاده آنها برای یک نابینا غیرممکن و شاید هم بسیار سخت باشد. از جمله استفاده از یارانه و اینترنت و امکانات بانکی و رفاهی دیگر. که این مستلزم یک مناسب سازی جهت استفاده نابینایان است.
,سری به کتابخانه شهرمان زدیم واز مسئول کتابخانه پرسیدم آیا افراد نابینای شهر دراین کتابخانه عضویت دارند که در جوابم گفت هیچ شخص نابینای در این کتابخانه عضویت ندارد حال باید از مسئولین پرسید که نابینایان عضوی از جامعه نیستند؟
,در شهر ما نابینایان با مشکلاتی همچون ازدواج، تحصیل، اشتغال و عدم بسترسازی مناسب برای رفاه و آسایش و زندگی ایده آل مانند سایر شهروندان در جامعه دست و پنجه نرم می کنند.
,به امید روزی که نابینایان شهر ما با خیالی آسوده در خیابانهای شهر قدم بزنند.
,انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه