به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سهراب سعیدی پژوهشگر هرمزگانی در گفتگو با خبرنگار مکران نیوز اظهار کرد : قالبهایی که برای سرایش اشعار نوحه در هرمزگان مورد استفاده بسیاری از شاعران قرار گرفته متنوع است و مرثیهسرایان در قالب و بحرهای متفاوت طبع آزمایی کردهاند که بیشترین اشعار مورد سرایش در قالبهای مثنوی، قصیده، مستزاد، ترکیببند، بحر طویل، ترجیعبند، قطعه و در گاهی مواقع نیمایی است .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سهراب سعیدی پژوهشگر هرمزگانی در گفتگو با خبرنگار مکران نیوز اظهار کرد : قالبهایی که برای سرایش اشعار نوحه در هرمزگان مورد استفاده بسیاری از شاعران قرار گرفته متنوع است و مرثیهسرایان در قالب و بحرهای متفاوت طبع آزمایی کردهاند که بیشترین اشعار مورد سرایش در قالبهای مثنوی، قصیده، مستزاد، ترکیببند، بحر طویل، ترجیعبند، قطعه و در گاهی مواقع نیمایی است ., مکران نیوز ,,
,
وی به ویژگی های اشعار نوحه در هرمزگان اشاره کرد و افزود : از ویژگیهای مهم اشعار مرثیه در هرمزگان تنوع و گستردگی مضامین است؛ نوحهها با ویژگیهای خود از حیث تقطیع و تلفیق اوزان گوناگون شعر فارسی، با در بر داشتن سادگی لفظ و معنی بسیار نزدیک به زبان محاوره و ملموس بودن است که در میان مردم با استقبال فراوان همراه شد و این خود مسیری بسیار مهم در شکل گرفتن سبکی ادبی در شعر فارسی به نام مرثیهسرایی گشت.
,,
,
سعیدی با بیان اینکه شاعران مرثیهسرای هرمزگان در پایان همهی قالبهای شعری که ذکر آن در بالا رفت تخلص و نام شعری و هنری خود را ذکر مینمایند ولی در شعر فارسی ایران این امر فقط در قالب غزل نمایانگر میشود، به نظر میرسد شاعران از ذکر نام خود در پایان همهی شعرهایشان چند هدف داشتهاند ، تصریح کرد : شاعران در پایان شعر خود از پیامبر و خاندان پاکش درخواست دارند تا واسطه شوند و خداوند از گناه آنها در گذرند تا در روز قیامت و جهان دیگر در بهشت با امامان محشور شوند و از این رو نام خود را در پایان شعرها آوردهاند تا به هنگام خواندن نوحهها، نوحه خوانان، شاعر آن سرودهها را نیز از دعای خیر خود فراموش ننمایند.
,,
,
وی ادامه داد: شاعر با نوشتن تخلص خود در پایان شعرها جدای از جلوگیری از سرقت ادبی نام خود را در یادها و یادگارها محفوظ بدارند و همین طور چون هیچ کدام از شاعران دیوان مستقلی نداشتهاند و اشعار آنها سینه به سینه و دست به دست میشده با نوشتن نام خود در پایان شعرها، اشعار خود را از دیگران جدا و متمایز میکردند.
,,
,
پژوهشگر هرمزگانی در مورد نحوه ی اجرای نوحه در هرمزگان چنین توضیح داد و بیان داشت :نحوهی اجرای آن نوحهها در هرمزگان بدین گونه است که قبل از این که روحانی محل، روضه خوانی را شروع کند چند نفر از ساکنین محل با آهنگی سوزان به نوحهخوانی در رثای یکی از شهدای کربلا میپردازند که بهاین افراد «ذاکر» گفته میشود به همراه ذاکرها، حضار در مجلس نیز سینه زنی میکنند و ابیاتی از اشعاری را که ذاکرها میخوانند به همراه آنان همخوانی مینمایند و به اصطلاح جوابی میدهند و شیوهی اجرای این اشعار در نوحه خوانیها بهاین گونه است که ذاکرین در صدر مجلس روضهخوانی به دو یا چند گروه تقسیم میشوند و درمقابل هم مینشینند در این هنگام یک نفر نوحهای را میخواند و بقیهی ذاکرین در حال سینه زدن هستند و هر جایی که لازم باشد جواب نوحه را میخوانند؛ که گاهی جواب نوحه به صورت یک بیت است کهیک مصراع را گروه اول و مصراع دیگر را گروه مقابل جواب میگویند و گاهی نیز دوبیتی است کهیک بیت را یک گروه و بیت دیگر را گروه مقابل همخوانی میکنند؛ البته بعضی از نوحهها جواب سه مصراعی و تک مصراعی نیز دارند.
,,
,
سعیدی اضافه کرد: عزا نیز که معمولا یا به صورت واحد و یا به صورت جوابی است؛ اینگونه است که ذاکران مداح را وسط مجلس قرار می دهند و همه بسته به جمعیت چند یا چندین حلقه دایره مانند منظم تشکیل می دهند و در حالی که بند کمربند همدیگر را گرفته اند با حرکت دادن پا به صورت منظم و یکدست ، یک دست خود را بالا برده و بطوری که صدای واحدی از آن ایجاد شود بر سینه می کوبند اگر شخصی با دیگران هماهنگ نباشد می گویند نوحه و عزا را شکسته است ولی عزار خوانان حرفه ای با صدا و آهنگ نوحه ذاکران را با خود تنظیم و هماهنگ می نمایند.
,,
,
پژوهشگر هرمزگانی در مورد سابقه مرثیه سرایی هرمزگان گفت :سابقه مرثیه سرایی هرمزگان و میناب به دوره ی صفویه و قاجار که نقطه اوج آن است و حکومت پهلوی می رسد در این مدت شاعران بسیاری در این کهن دیار طبع زیبایی خود را در مرثیه سرایی مشکین نموده اند.
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه