نبود اشتغال و کار آفرینی برای جوانان عامل به وجود آمدن پدیده مهاجرت در بردسیر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از هزار نیوز ،یکی از عوامل و نشانه های میزان پیشرفت و توسعه اقتصادی و اجتماعی در یک شهر یا روستا پدیده مهاجرت می باشد . به طوری که هر کجا پیشرفت توسعه اقتصادی و اجتماعی بیشتر باشد میزان پذیرش مهاجرین بیشتر و مهاجر فرستی کمتر می شود و بالعکس.

در این بین شهر یا روستایی که مهاجر فرست باشد به مراتب توسعه و پیشرفت و میزان سرمایه گذاری در آن کمتر و کمتر میشود .
یکی از عوامل مهم در بحث مهاجرت به معیشت و وضعیت اقتصادی افراد می باشد ، یعنی بسیاری از افراد به دلیل نداشتن شغل یا منبع درآمد برای گذران زندگی خود و دستیابی به شرایط بهتر، زادگاه یا محل زندگی اولیه خود را ترک می کنند.
ازعوامل دیگر این امر مهم میتوان به نبود امکانات آموزشی مناسب و کافی نبود امکانات درمانی و بهداشتی -نبود امکانات فرهنگی و ورزشی و… اشاره کرد.

شهر بردسیر از جمله شهرهایی است که به شدت دچار پدیده مهاجرت و مهاجر فرستی شده است،، این شهر با وجود داشتن استعدادهای مختلف در زمینه های گوناگون و افرادگوناگون متاسفانه از نعمت داشتن افراد متخصص در زمینه های مختلف از جمله پزشکی و علمی محروم می باشد در حالی که متخصصین بومی این شهر در شهرهای همجوار در حال ارائه خدمات هستند به گونه ای که بعضا بیماران برای دریافت کمترین خدمات درمانی باید به شهرهای دیگر مراجعه کنند.
از عوامل دیگر میتوان به نبود اشتغال و کار آفرینی برای جوانان این شهر اشاره کرد، جوانانی که برای رسیدن به شغل و پیشه ای که بتواند معیشت آنها را تامین کند مجبور به کوچ از شهر و دیار خود شده و بار سفر را به ناکجا آباد میبندند و گاها خانواده ها نیز به همراه فرزندانشان کوله بار سفر را بسته و تن به مهاجرت میدهند، در حالی که تنها و تنها وجود یک کارخانه اصولی و جذب نیروهای بومی می تواند جوابگوی اشتغال این شهر و همچنین روستاهای اطراف باشد.

چه بسیار روستاییانی که به امید یافتن شغل و وضعیت بهتر زندگی، به شهر بردسیر آمدند اما اینجا هم جز سراب چیزی ندیدند و به ناچار به شهرهای دیگر مهاجرت کردند در حالی که اگر اندک خدمات و امکاناتی در روستاها بود با وجود این استعداد و پتانسل در زمنیه کشاورزی و دامپروری نه تنها روستاییان مهاجرت نمی کردند بلکه با اشتغالزایی محلی برای جذب شهر نشینان و توسعه صنعت توریستی می شد.

لازم به ذکر است با توجه به اینکه شهرستان بردسیر به لحاظ دامپروری پتانسل لازم را دارد اما متاسفانه هنور یک دامداری و دامپروری مدرن و مطرح در سطح شهرستان وجود ندارد که با توجه به امکانات بالقوه شهرستان جوابگوی نیاز شهرستان یا صدور گوشت و فرآورده لبنی به سایر شهرستانها باشیم.
از علل دیگر مهاجرت در بردسیر میتوان به خام فروشی معادن اشاره کرد، شهرستان بردسیر جز مناطقی است معادن مختلفی را در دل خود جای داده است. معادنی از قبیل آهن، مس، انواع سنگ‎ و معادن شن و ماسه. وجود این همه معدن در یک منطقه کوچک، موقعیت بسیار مناسبی را جهت توسعه و پیشرفت و کار آفرینی ایجاد می‎کند و هم چنین قدرت چانه زنی مسئولان را جهت کشیدن راه‎آهن و ایجاد زیرساخت‎ها بالا می‎برد. اما شهرستان بردسیر با داشتن این معادن عظیم خدادادی هنوز از جایگاه شایسته‎ای برخوردار نیست به طوری که اکثر معادن دست به خام فروشی زده و برخی دیگر در انتظار استخراج و بهره‎برداری می‎باشد. بدون شک با انتقال فن‌آوری سازگار با محیط زیست می‎توان شاهد رشد و شکوفایی شهرستان و جلوگیری از خام فروشی در این بخش بود.
بسیاری از مسئولان پس از اتمام مسئولیتشان به جای ماندن و خدمت کردن در بخشهای دیگر به همراه خانواده بار سفر می بندند و فقط و فقط آخر هفته برای تازه کردن آب و هوای و تفریح به این شهر می آیند!
ومتاسفانه بسیاری از مسئولین با وجود اینکه محل خدمتشان در بردسیر است محل زندگی اشت در شهرهای دیگر است.
یاداوری این نکته لازم است که شهرستان بردسیر با داشتن شهدا، جانبازان، نخبگان، متخصصان و مدیران درخور توجه بیشتری از جانب مسئولان است همچنین وجود پزشکان متخصص ، وجود مهندسان بی‎شمار و… شرایط مهیایی را برای توسعه شهرستان آماده کرده است.

اما متاسفانه کمتر همایشی در شهرستان صورت گرفته است تا در آن از نخبگان شهرستان که مقیم سایر شهرها یا در خارج از کشور حضور دارند، تجلیل به عمل آید و از آنان جهت مشاوره و همکاری در توسعه شهرستان و هم‎چنین سرمایه‎گذاری دعوت به عمل آید در صورتیکه این همایش‎ها در سایر شهرها برگزار شده‎اند و بسیار موفق بوده‎اند.

آری این است حکایت تلخ بردسیر با قدمت چند هزار ساله، شهری دارای پتانسیلها عظیم، که در گیرودار جناح بازیهای سیاسی روز خوش به خود ندیده و هر روز و هر روز ضعیف تر و نحیف تر می شود به گونه ای که دیگر ساکنانش بعد از سالها تحصیل علم و دانش برای لقمه نانی آواره این شهر و آن شهر می شوند و هر سال بر آمار مهاجرت کنندگان آن افزوده می شود.

شهری که رهنمودهای امام خامنه ای(مد ظله العالی) در خصوص اقتصاد مقاومتی که حقیقتا می توانست این شهر را از گردنه رکود خارج کند، از سوی مسئولان جدی گرفته نشد، شهری که سالهاست زنگ خطر آن به صدا درآمده است، اما کجاست گوش شنوا؟ کجاست چشمی این محرومیت ها را ببیند؟ اینجا جناح بازی و سیاست زندگی بر وحدت و خدمت به خلق می چربد! اینجا دود سیاست زدگیها به چشم مردمی می رود که بعد از سالها تلاش نتوانستند به مسئولانشان بفهمانند جناح و جناح بازیتان دودمان شهر را به باد داده است، در نتیجه راهی جز هجرت ندیدند، که این هجرت در واقع اعتراضی است به عملکرد مسئولین…

و داستان تلخ هجرت همچنان ادامه دارد…

مهدی رضایی پور دانشجوی دکتری علوم سیاسی

انتهای پیام/