سینه زدن در سوگ امام حسین(ع) از منظر بزرگان اهل سنت!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نوانا، اهل سنت نیز روایاتی که دلالت بر رجحان سینه‌زنی در سوگ اولیای الهی خصوصاً سالار شهیدان امام حسین علیه السلام می باشد را نقل کرده‌اند. اینک در اینجا به برخی از آن‌ها اشاره می‌کنیم:

۱-   ابن کثیر نقل کرده که چون اسیران را بر امام حسین علیه السلام و اصحابش مرور دادند زنان شیون کشیده، به صورت خود زدند، و زینب صدا بلند کرد: « یا محمّداه…».[۱]

این در حالی است که هرگز امام سجاد علیه السلام که همراهشان بود به عمل آنان اعتراض نکرد.

۲-   زمانی که امام حسین علیه السلام در کربلا چنین رجز خواند:

یا دهر افّ لک من خلیل           کم لک فی الاشراق و الاصیل

صدا به گوش زینب علیه السلام رسید. در این هنگام پیراهن خود را چاک داده، بر صورت خود زد و سر برهنه از خیمه بیرون آمد و فریاد برآورد: واثکلاه، واحزناه.[۲]

۳-   از جمله ادله عدم حرمت بر سینه و صورت زدن در سوگ انبیا و اوصیا و فرزندان انبیا، خصوصاً کسانی که بر روی زمین هیچ کس مثل آنان نبوده است، روایتی است که احمد و دیگران به سند صحیح از عایشه نقل کرده‌اند که گفت: « رسول خدا صلَّی الله و علیه و آله قبض روح شد[…][۳]، آنگاه سر او را بر بالشتی قرار دادم. در این هنگام من با زنان برخواسته و به خود زده و من به صورت خود می‌زدم….».[۴] محمّد سلیم اسد درباره سند این حدیث می‌گوید: « این سند صحیح است».[۵]

۴-   مجرد زدن انسان به خودش در مصیبتی که به او وارد شده، دلیلی بر حرمت آن نیست؛ زیرا  احمد بن حنبل به سند خود از ابو هریره نقل کرده که شخصی اعرابی نزد رسول خدا صلَّی الله و علیه و آله آمد و شروع به زدن به صورت خود کرد و موی خود را می‌کند و می‌گفت: من خودم را هلاک شده می‌بینم. رسول خدا صلَّی الله و علیه و آله به او فرمود: چه چیز تو را هلاک نموده است؟! او گفت من در ماه رمضان با همسر خود جماع کردم! حضرت به او فرمود: آیا می‌توانی یک بنده آزاد کنی؟[۶]

در این حدیث مشاهده می‌کنیم که پیامبر صلَّی الله و علیه و آله  بر این کار او اعتراض نکرد و او را از زدن به صورت و کندن مو نهی ننمود.

۵-   ابن عباس قضیه طلاق پیامبر صلَّی الله و علیه و آله و همسران خود را نقل می‌کند که در آن آمده است، عمر گفت: من بر حفصه وارد شدم در حالی که ایستاده بود و بر خود می‌زد، و همچنین همسران پیامبر نیز ایستاده و به خود می‌زدند. من به حفصه گفتم: آیا پیامبر صلَّی الله و علیه و آله تو را طلاق داده است؟…[۷]

۶-   سبط بن جوزی می‌گوید:« چون حسین علیه السلام کشته شد، ابن عباس مرتّب بر او می‌گریست تا اینکه چشمانش کور شد».[۸]

۷-   جرجی زیدان می‌گوید:« شکی نیست که ابن زیاد با کشتن حسین علیه السلام جرم بزرگی را مرتکب شد که فجیع‌تر از آن در تاریخ عالم واقع نشده است. و لذا باکی نیست بر شیعه که به جهت کشته شدن حسین علیه السلام اظهار ظلم کرده، بر او در هر سال بگرید، و گریبان چاک دهد، و با اظهار تأسّف بر او به سینه‌های خود زند؛ زیرا او مظلومانه کشته شد».[۹]

[۱] – البدایه و النهایه، ج ۸، ص ۲۱۰؛ مقتل الحسین علیه السلام، خوارزمی، ج ۲، ص ۳۹٫

[۲]– تاریخ طبری، ج ۴، ص ۳۱۹؛ کامل ابن اثیر، ج ۴، ص ۵۹؛ ارشاد مفید، ج ۲، ص ۹۴٫  

[۳]– در حالی که در دامن من قرار داشت،( ما نظر اهل سنت را در خصوص این موضوع که بر دامن عایشه بوده صحیح نمی‌دانیم.)

[۴]– مسند احمد، ج ۶، ص ۲۷۴٫

[۵]– حاشیه مسند ابی یعلی، ج ۵، ص ۶۳٫

[۶]– مسند احمد، ج ۲، ص ۵۱۶٫

[۷]– کنزالعمّال، ج۲،ص ۵۳۴٫  

[۸]– تذکره الخواص، ص ۱۵۲٫

[۹] – تاریخ النیاحه، ج۲، ص ۳۰، به نقل از جرجی زیدان
__________

صدری

انتهای پیام/گ