۲کیلومترپیاده روی برای رسیدن به مایه حیات / ۵۰۰ خانواریی که حتی آب آشامیدنی هم ندارند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از”رودبار ما“،افزایش مهاجرت روستاییان به شهرها یکی ازمهم ترین دغدغه های مسئولان بوده و همگان شاهد تبعات ناگوار اقتصادی و اجتماعی این پدیده درحاشیه شهرهاهستند.

دربسیاری از موارد حتی تأمین نشدن مایحتاج اولیه امورات زندگی درروستا مایه دردسر برای قشر مستضعف و محروم ساکن روستا و عاملی تاثیرگذار برای افزایش مهاجرت آنان به شهرها می شود.

حمل گالن‌های ۲۰ لیتری یا گذاردن قابلمه‌های آهنی بزرگ روی سر بانوان داستانی تکراری در روستاهای جازموریان است و بسیاری از جوانان و زنان در روستاهای این شهر آب‌آور خانواده محسوب می‌شوند.

اهالی ۵ روستای(چاه بهمن،چارچاهی،شهید آباد،حیدر آباد،کروچان) جازموریان برای تهیه ی آب آشامیدنی باید ۲کیلومتر را طی کنند تا به مایه ی حیات دست پیدا کنند وامورات زندگی خود را بگذرانند.

این جملات را زیاد شنیده‌اید که “آب مایه حیات است، اگر آب نباشد زندگی معنا ندارد”، ” وقتی روستا صفا دارد که آب داشته باشد” “این آب است که روشنایی می‌آورد”، اما امروز درد بی آبی چراغ بسیاری از روستاهای جازموریان را خاموش کرده است و دیگر روستا برایشان صفایی ندارد.

محرومیت ما را به گوش مسئولان برسانید

برای بررسی مشکل آب آشامیدنی  اهالی روستاهای جازموریان با چند نفر از اهالی این روستاهها گفتگو کردیم که خواندن آن خالی از لطف نیست.

زهرا بامری به مشکل بی آبی روستای خود اشاره کرد واظهار داشت: ما آب آشامیدنی نداریم یک موتور پمپ هست که آب زیادی ندارد و در فاصله ۳کیلومتری روستا وجود دارد که مردم برای ظرف شستن حمام رفتن و آب آشامیدنی از آن استفاده می کنند آنانی که وسیله دارند با وسیله و ما که وسیله نداریم با پای پیاده به تهیه آب می رویم  و به سختی آب شرب تهیه می کنیم.

وی از ما می‌خواهد محرومیتشان را به گوش مسئولان برسانیم و ادامه می‌دهد: ما حاضریم هیچ امکاناتی نداشته باشیم ولی آب شرب داشته باشیم بی‌آبی طاقت ما را طاق کرده است.

وی مشکل استحمام را یکی از مشکلات روستای خود عنوان می‌کند و می‌گوید: حمام داریم اما آب ندارد اگر در روستا جلسه یا مراسمی باشد باید با دبه بریم وآب بیاوریم.

م.ب یکی دیگر از اهالی روستا می گوید: بارها شده که آب خوردن در خانه نداشته ایم چه برسد برای وضو گرفتن و حمام رفتن.

یکی دیگر از روستاییان که از وضع موجود به ستوه آمده بود اظهارداشت: آب آشامیدنی از حداقل امکاناتی است که برای ماندگاری در روستا ضروری بود است که سالها ست مردم روستاهای جازموریان با مشکل بی آبی دست وپنجه نرم می کنند.

وی افزود: با این وضعیت مسئولان چگونه انتظار دارند روستاییان به شهرها مهاجرت نکنند و در روستا بمانند و چرخ تولید محصولات کشاورزی را بچرخانند.

تصویر زنان و بچه‌هایی که قمقمه به دست به دنبال تهیه آب شرب از روستاهای اطراف هستند تصویر دردآور این روزهای اهالی روستاهای جازموریان است.

انتهای پیام/vq