سینما یا استادیوم؟ نگاهی به روز سلام بر سینما

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از صاحب نیوز، وزارت ارشاد در روزهای منتهی به دهه فجر، برای آشتی دادن مردم با سالن های سینما برنامه ی ویژه ای تدارک دید و اعلام شد در روزی خاص، تمام سینماهای کشور به صورت رایگان بر روی عموم مردم گشوده خواهد بود. این روز، دهم بهمن ماه، دو روز مانده به تحویل سال سینمایی کشور بود…

حالا که این روز به پایان رسید، و با توجه به این که مسؤولین گفته بودند تا آخر سال روز دیگری هم به همین عنوان خواهیم داشت؛ مناسب دیدیم با توجه به اتفاقاتی که شاهد آن بودیم پیشنهادهایی برای افزایش کیفیت و اثر این روز ارائه کنیم. قبل از آن نگاهی گذرا به مشکلات و معایب لازم است تا برای رفع آن ها و پیش بینی تمهیدات جدید شاهد پربارتر شدن این ایده باشیم.

اولین ایراد قابل مشاهده شلوغی بیش از حد سالن ها و حضور بسیار شلخته و درهم تمام طیف های مختلف بود که باعث اتلاف زیاد وقت مردم و همچنین آزار دیدن تماشگران از رفتارهای برخی شد که فقط و فقط برای گذران وقت دور هم آمده بودند و فیلم دیدن اهمیتی برایشان نداشت. به گونه ای که می توان چکیده آن را در این جمله به بهترین نحو ارائه کرد: «عده معتنابهی آمده بودند استادیوم؛ نه سینما!». و این موضوع اثرات منفی خود را هم بر روی اموال عمومی موجود در سینماها و هم در ذهن و نظر عموم مردم بر جای گذاشت.

موضوع بعدی که آزاردهنده می نمود، کیفیت بسیار پایین بعضی آثار روی پرده بود. به نحوی که از دقایق آغازین روند خروج مخاطبین از سالن ها –هر چند کمرنگ- شروع می شد. واضح است که دیدن فیلم ضعیف، مردم را راغب به فیلم دیدن نخواهد کرد.

و اما پیشنهادها از این قرارند:

اول آن که در این روز، سینماها رایگان نباشند؛ بلکه بلیط به قیمتی در حد پانصد تومان ارائه شود. این موضوع چند حسن دارد؛ یکی این که تقریبا همان رایگان است! و مردم عادی می توانند از آن بهره مند شوند. دیگری کاهش شدید افرادی که برای وقت کشی و بعضا مردم آزاری وارد سالن ها می شوند، با حفظ حسن قبلی. و سوم هم کسب درآمد برای سینمادارها در جهت جبران خسارات احتمالی و حتی سودآوری و رغبت ایشان برای بیشتر شدن روزهای سلام و علیک مردم و سینما.

پیشنهاد دوم تغییر زمان این روز است. اولین بار این برنامه در زمان مرده ی سینماها تعیین شد و با کیفیت پایین قاطبه فیلم ها (به جز تنهای تنهای تنها) همراه بود. بهتر است این روز(ها) در روزهای آخر فصل های خوب اکران –مثل نوروز و عید فطر- باشد. چرا که ضمن ارائه آثار باکیفیت تر، از فروش این فیلم ها هم جلوگیری نخواهد کرد. به علاوه تعیین این روز با توجه به فیلم هایی که باید از آن ها حمایت شود هم نکته ای در همین باره است.

و پیشنهاد سوم، تعیین سانس-سالن های صنفی است. به این ترتیب که در کنار چند سانس کاملا آزاد، برای کارگران، کارمندان، فرهنگیان، دانش آموزان، دانشجویان و طلاب و… امکان حضور در سانس-سالن خاصی همراه با خانواده و هم صنفی ها وجود داشته باشد. این مورد علاوه بر کاهش مزاحمت ها به دلیل هم گونی حضار، انگیزه های حضور را نیز افزایش خواهد داد.

____________________

دکتر مهرداد مجیدی

انتهای پیام/