ماهواره ابزاری برای نابودی عفاف و حجاب زن ایرانی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری لادیز؛ یکی از کارکردهای عمده سریال های شبکه های ماهواره ای، تبلیغ و ترویج سبک های خاصی از پوشش و آرایش است، پوشش و آرایش یکی از مولفه های مهم و تعیین کننده در سبک زندگی و همچنین الگوی مصرف به حساب می آید که همواره در عملیات های ضدفرهنگی از آن به عنوان مولفه ای تاثیرگذار استفاده شده است.

اکثر سریال های ماهواره ای اهدافی مانند ترویج برهنگی در پوشش مخاطبان، ترویج و تشدید مد گرایی، تقلیل حجاب اسلامی به نمادهای حداقلی در کنار پوشش های غربی و شرقی، تبلیغ استفاده از لوازم آرایشی و لباس های تنگ و محرک را دنبال می کنند.

ترویج برهنگی در پوشش مخاطبان

اگر چه در سریال های غربی، عریانی و پوشش های نامناسب دیده می شود و این تصاویر بر ذهن مخاطب تاثیر می گذارد، اما به دلیل آشنایی مخاطب با محیط غیراسلامی، آن را به منزله حجاب اسلامی یا شرایط جامعه اسلامی نمی پذیرد، اما در سریال های ترکی و هندی پخش شده از ماهواره، داستان سریال ها در یک جامعه به ظاهر اسلامی روایت می شود و شخصیت های داستان مسلمانانی هستند که اغلب داعیه مسلمانی نیز دارند، در چنین شرایطی، حجابی که از یک زن مسلمان تصویر می شود، جای بسی تامل دارد.

در برخی از این سریال ها تلاش می شود، چهره یک زن مسلمان اما مدرن به عنوان الگو نشان داده شود که در چنین مواردی، وضع حجاب و عفاف و نمودهای مسلمانی بسیار کمرنگ تر از سایر موارد است.

حجاب اسلامی در سریال های ماهواره، تنها به پوشش نیم بند سر تقلیل یافته و برای آن از یک شال نازک بر روی سر، آن هم بصورت نمادین استفاده می شود.

اغلب افرادی که در سریال های ترکی یا هندی حجاب دارند، افرادی بدطینت، خشن و سنتی می باشند و در سریال های غربی نیز حجاب اغلب کارکردی غیر واقعی داشته و گاه بر سر زنان بدکاره و فاحشه دیده می شود.

حجاب نمادینی که به صورت یک شال بر روی سر دیده می شود نیز، خیلی سریع و در هر پیشامدی برداشته شده و افتادن آن هیچ واکنشی را برنمی انگیزد و زنانی که به دانشگاه می روند و یا صاحب شغلی می شوند، دیگر همان حجاب حداقلی را نیز استفاده نمی کنند و افراد تحصیل کرده یا خوش فکر در این سریال ها، حجاب ندارند.

 تاکید بر مد گرایی و تجمل گرایی

یکی از ویژگی های برجسته سریال های ترکی، مد گرایی، تجمل گرایی و نوعی اشرافیت در سبک پوشش و لباس هاست که از ویژگی های رایج این لباس ها می توان به گران و اشرافی بودن و مغایرت فرهنگی آن با پوشش مرسوم در ایران اشاره کرد، داستان برخی سریال های ترکی، روایتگر زندگی ثروتمندانی است که بیشتر وقتشان صرف چشم و هم چشمی و رقابت در لباس، دکور منزل و سایر تجملات می شود.

لازم به ذکر است که تمام این لباس ها محصول برندهای خارجی است که با این گونه تبلیغات در داخل کشور خواهان پیدا می کند و غیر از خروج ارز از کشور، مواردی همچون فخر فروشی های کاذب، ایجاد فاصله تبلیغاتی، تشدید مسابقه ثروت و اشرافیت، تنها برخی از آسیب هایی است که تبلیغ و ترویج این گونه پوشش ها بر جامعه تحمیل می کند.

 تبلیغ استفاده از لوازم آرایشی و همچنین لباس های تنگ و محرک

استفاده از آرایش های غلیظ و ترویج مدل های مختلف آن، پدیده رایج در سریال های هندی و ترکیه ای است که این روزها از شبکه های مختلف ماهواره ای در حال پخش است و حتی در برخی از این سریال ها، با استدلالی عوام فریبانه سعی می شود تا آرایش کردن را نوعی امر مسلم و حتی بخشی از شخصیت اجتماعی فرد عنوان شود.

ماهواره ها تنها جایی برای نمایش برنامه ها و فیلم ها نیستند، بلکه محیطی برای بازاریابی این محصولات نیز هستند. این شبکه ها از تبلیغات خود سودی بسیار برای چنین محصولاتی به دست می آورند، سودی که برای عده ای خاص منفعت دارد و بیشتر با توجه به نوع و کیفیت این محصولات نوعی سوء استفاده مالی محسوب می شود، اما عده ای اصلا متوجه این موضوع نیستند.

 لوازم آرایش فقط برای ماهواره ها سود مالی ندارد، بلکه اصل استفاده آنها در راستای اهداف ناهنجارانه آنها نیز می باشد، آنان آرایش را برای ترویج بی بند وباری و حیا زدایی به کار می گیرند، در کنار تبلیغات، شبکه های ماهواره ای به طور خاص این هدف را مستقیم و غیر مستقیم، برنامه ریزی شده و نشده تبلیغ و ترویح می کنند، آنها استفاده از آرایش را بی هیچ محدودیتی و به شکل افراطی الگو سازی می کنند، الگویی که در غرب هم فراوانی ندارد، مگر در قشرها و مکان هایی خاص که دور از شان زن مسلمان و ایرانی است.

انتهای پیام/