ارتباط والدین با فرزند نوجوان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زرخبر، او را با همه کاستی‌هایش قبول کنید.

وقتی فرزندان به سن نوجوانی می‌رسند اصولاً والدین در ارتباط با آن‌ها دچار نگرانی می‌شوند. تغییرات چهره‌ی فرد نوجوان هر چقدر ملموس تر باشد تغییرات رفتاری و درونی وی بیشتر خواهد بود؛ این موضوع را والدین به خوبی حس می‌کنند.

در چنین دورانی پدر و مادر فرزندی را می‌بینند که چون کودکی به راحتی حرف‌هایش را نمی‌زند، احساساتش را در میان نمی‌گذارد و در خیلی مواقع با آن‌ها مخالفت کرده و نظری مخالف نظر آنان بیان می‌کند. در چنین دورانی والدین به راحتی گذشته او را در آغوش نمی‌گیرند و در یک کلام احساس می‌کنند روابطشان سرد شده است.

فراموش نکنید طبیعی است که کودک دیروز شما در مرحله‌ی گذر از کودکی به بزرگسالی رفتار متفاوتی از خود نشان می‌دهد؛ بنابراین شما هم کمی تغییر کنید و سعی نمایید حال و هوای او را در چنین موقعیتی درک کنید.

زمان این تغیرات خیلی طولانی نیست و نحوه برخورد شما و چگونگی تعامل با او می‌تواند در نحوه زندگی آینده‌ی فرزندتان نقش موثری داشته باشد.

گام اول برای پذیرش نوجوانان جهت تحکیم و ایجاد رابطه‌ای دوستانه اینست که او را با همه کاستی‌هایش قبول کنید و کاستی‌های وی را همچون توانایی‌هایش بپذیرید. آن وقت با وی به عنوان فردی که دارای استقلال، سلیقه‌های خاص و عقاید قابل ارائه است برخورد کنید.

نوجوان، زندگی را به ساده‌ترین وجه ممکن می‌نگرد طوری که عقایدش برای شما پوچ و مسخره به نظر می‌آید؛ بنابراین نسبت به عقایدش بی اهمیت نباشید و او را تمسخر نکنید.

اگر برخورد با نوجوان حاکی از ارتباط یک طرفه معیوب و غیرقابل دوام باشد، به سرکشی و عصیان او در برابر دستورات شما منجر می‌شود؛ این طور است که به رابطه عاطفی یا صمیمانه شما و فرزندتان لطمه می‌زند. چنین مواقعی بهتر است در برخورد با نوجوان هر زمان که سخنی را گفتید از او نیز سخنی بشنوید و نظر فرزندتان را نسبت به وظایف محوله‌اش جویا شوید؛ این گونه ارتباط کلامی موثری با وی خواهید داشت.

در نهایت شما نوجوان را با همین خلق و خو پذیرفته اید، با او ارتباط دوطرفه برقرار کرده اید، او را نصیحت نموده اید و برایش وقت کافی گذاشته اید.

توجه به مشکلات اجتماعی ایجاب می کند که والدین نوجوان را آگاه کنند، وضعیت تحصیلی وی را پیگیری نمایند و در رفع مشکلات او همراهش باشند. آموزش مهارت در برقراری رابطه اجتماعی در این سنین جزء ضروریات است. پس برای نوجوان مستقل خویش ارزش قائل شوید و همیشه برایش چون یک دوست صمیمی باشید.

نویسنده: مریم عرفانیان

انتهای پیام/رض