تحریف گفتمان انقلاب توسط بی بی سی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، به نقل از دیده بان، بی بی سی فارسی در ادامه سلسله مطالب تحریف تاریخ انقلاب در دهه پیروزی این حادثه جهانی، محور مطالب خود را در حمله به شخصیت امام راحل و اهداف ایشان در مبارزه با نظام استبدادی پهلوی معطوف کرد.

در آخرین مطالب بی بی سی که تطهیر گسترده رژیم پهلوی را در خود گنجانده است بدون در نظر گرفتن نگاه انقلابی امام خمینی در مقاله با استبداد،ظلم،وابستگی و ماهیت کاملا غربی رژیم پهلوی تنها این گزاره را در ذهن مخاطب متبادر می کند که رهبری انقلاب توسط امام تنها برای در دستگیری حکومت بود.

در بخش هایی از مطلب وارونه شده بی بی سی آمده است:

اسوه های روحانی آیت الله خمینی یکی حسن مدرس بود که از مخالفان با جمهوری رضا خانی به شمار می رفت و دیگری شیخ فضل الله نوری که با مشروطیت هم دشمن بود چه رسد با جمهوری.

رهبر انقلاب اسلامی مقیم پاریس، درباره آنچه می اندیشد، غالبا کم حرف می زد و به سخنان کلی و دو پهلو بسنده می کرد و همه مفاهیم مدرن را به اسلام راستین که به راستی ترکیب کژتابی است، حواله می داد.

اینکه فلسفه سیاسی آیت الله خمینی چه آبشخوری داشت را در اقامت پاریس، کسی درنیافت.

فرق اساسی آیت الله خمینی با دیگر مراجع و حتی با اسوه های دوست داشتنی اش، مدرس و شیخ نوری در این بود که کسبِ قدرتِ سیاسی را برای روحانیان در دورانِ غیبت امام دوازدهم شیعیان، نهی نمی کرد.

تکثر مرجعیت در قم پس از درگذشت آیت الله بروجردی و پایان مرجعیت تامه، این امکان را به آیت الله خمینی می داد تا از گلیم فقاهت و بی طرفی و نهایت نظارت همراه با تذکر به حکومت که آیت الله بروجردی گسترده بود، پا پیش بگذارد و نسبت به شاه و دولت اعتراضی نمایان کند.

قاطبه روحانیت شیعه همواره با قدرت برخورد دوگانه ای داشتند، نه حاضر می شدند مسوولیت فرمانرایی را بپذیرد و نه قدرت سیاسی حاکم را مشروع می دانستند.

شاید که آیت الله در پاریس تقیه کرد و تمامی آنچه در سر داشت را نگفت اما نمی توان مطمئن بود که اگر رک و راست از ولایت فقیه هم گفته بود از محبوبیتش میان توده های مذهبی کاسته می شد، شاید تنها روشنفکران از او جدا می شدند که برای این گسست هم چند سالی دیگر وقت بود.

رویه ای که از سوی رسانه ای همچون بی بی سی در مطالبی همچون گزاره های فوق القا شده است با نگاهی گذرا به تاریخ می تواند مشی گروه هایی همچون نهضت آزادی و ملی مذهبی ها را در خود بگنجاند،چرا که نگاه لیبرال به حکومت با موضوعیت یافتن قدرت در حکومت در منش افرادی است که حتی به سلطنت شاه ایرادی نمی گرفتند و اعتقادی در انقلاب و سرنگونی حکومت ستمشاهی پهلوی از سوی ایشان دیده نمی شد.

انتهای پیام