به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، به نقل از سبلانه، ساعت 7:30 صبح یک روز بهاری در زمستان برعکس روزهای قبل خیابان های اصلی اردبیل خلوت ترند، اما داخل کوچه ها و خیابان های فرعی شلوغ تر؛ عده ای هم شهر را برای برگزاری یک راهپیمایی باشکوه آماده می کنند.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, سبلانه,در خیابان امام خمینی(ره)اردبیل عده ای مشغول بر پایی ایستگاه شادی و نصب چند آدمک در اطراف این ایستگاه هستند؛ محدوده ترافیکی اعمال می شود و در خیابان های منتهی به مسیر راهپیمایی با بستن نوارهای زردرنگ راه را برای ورود خودورها بسته اند.
,جلوی مدرسه مدرس و شریعتی اردبیل عده ای گرم گپ و گفت و نیم نگاهی هم به ساعت های روی مچ دستشان دارند.
,میدان شریعتی که زمان شاه به آن میدان مجسمه می گفتند با پرچم های خوش رنگ تزیین شده و ریسه ها ی تزئینی در صبح یک روز آفتابی در زمستان اردبیل خوش رنگتر به نظر می رسد.
,پیرمردی که روی صندلی میدان شریعتی و کنار درختچه ها نشسته و هر از گاهی می گفت: درست این نقطه، آبستن خاطرات تلخ و شیرین زیادی است؛ اصلا نفهمیدیم کی مجسمه شاه را پایین کشیدند، مجسمه ای که اگر اشتباهی پشت به آن می کردی روزگارت سیاه می شد.
,این پیرمرد اردبیلی که حالا برف کوهنسالی بر پیکرش نشسته با شادی از مردمی می گوید که عاشقانه دراین سی و پنج سال به صحنه آمده اند و حرفشان را با این آمدن ها به همه گفته اند؛ به آنهایی که دم به دقیقه برای ملت ایران خط و نشان می کشند یا به آنهایی که چنگ به طناب پوسیده این و آن می اندازند؛ او می گوید ما که در این سی و پنج سال همیشه گفتیم آنچه را که باید می گفتیم.
,حالا ساعت نزدیک نه و نیم شده؛ خیابانها شلوغ تر و نزدیک میدان مجسمه سابق جای سوزن انداختن نیست؛ همه آمده اند از پیرو جوان و بچه شیرخواره، دقیق تر که نگاه می کنم، میبینم مردم می گویند هر آنچه را که لازم است گفته ایم، البته اگر گوش شنوایی باشد.
,فریادهای مرگ بر آمریکا، "22 بهمن روز از خود گذشتن/ روز پیروزی ما روز شکست دشمن" تا نه شرقی نه غربی جمهوری اسلامی در همه جای شهر اردبیل به گوش می رسد.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه