اظهار بی اطلاعی بهزیستی کردستان از وجود گرسنه ای که قصد جان خود کرده بود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از کُردتودی، خط فقر مطلق مبنای محاسبه خود را بر نیازهای اساسی تغذیه‌ ای قرار می‌ دهد تا سیاستگذار بداند و مطمئن باشد که هرکس بالای خط فقر مطلق قرار گرفت، تا آن حد توانایی دارد در کنار تامین نیازهای غیر غذایی، از تغذیه کافی و لازم نیز برخوردار شود.

فقر و بیکاری دروازه های مردم را تک تک باز میکند و این در حالی است که افراد فقیر در نتیجه تحولات جامعه و اطراف آنها منتظر یک تحول و تداوم عظیم و تکرار نشدنی اند که آنها را از این حالت ذلت بار و پریشانی نجات بخشد.

وای به حال روزی که فردی که هر روز با امید یافتن تکه نانی تا شب شرمسار از اعضای خانواده خود در خیابان ها به دنبال نان یا کار دل خون می خورد.

متاسفانه این وضعیت تاسف بار و فقر و گرسنگی در گوشه و کنار کشور و یا نه بهتر بگویم در دیوار به دیوار خانه های ما هم اگر کمی دقت کنیم و چوب پنبه بی خیالی را از گوشمان بیرون بیاوریم شنیده می شود.

در ساعات اولیه ی شامگاه شنبه در یکی از حاشیه های شهر سنندج، مرد فقیری از شدت گرسنگی از خانه بیرون می زند و با نشستن در راه ماشین ها قصد جان خود کرده بود.

شامگاه شنبه در محله " کانی کوزله" از اطراف سنندج مرد 45 ساله ای که از شدت گرسنگی به ستوه آمده بود از خانه بیرون می زند و در شرایطی که برف و باران شدیدی دست محبت بر سر زمین می کشید، این مرد عاجزانه خود را به کوچه پس کوچه ها می زند تا شاید کسی به او نان یا پولی برای تهیه لقمه ای ناچیز بدهد.

به گفته ساکنان این محله مرد گرسنه با سر دادن فریادهایی همچون" تو رو به قرآن کمکم کنید دارم از گرسنگی می میرم" و " تو رو به خدا هزار تومن بهم بدید" از مردم درخواست کمک می کرد.

یکی از ساکنان این محله به خبرنگار ما گفت: مرد بیچاره به حدی گرسنه بود که در وسط خیابان زیر برف و باران نشسته بود و به راننده ماشین ها می گفت "تو رو به خدا زیرم بگیرید تا از این زندگی خلاص شوم."

وی افزود: در نهایت جمعیتی که دور او جمع شده بودند به او دلداری داده و هریک با دادن مقداری پول به او تا نزدیکی منزلش او را همراهی کردند که نکند بلایی سر خود بیاورد.

هستند افرادی که در اطراف ما تعدادشان کم نیست ولی گرسنگیشان زیاد، ولی جالب تر اینکه وقتی خبرنگار ما با اداره کل بهزیستی استان کردستان در خصوص صحت و سقم این اتفاق با روابط عمومی بهزیستی تماس گرفت، روابط عمومی این اداره کل از وقوع این اتفاق اظهار بی اطلاعی کرد!؟

اگر مسئولان این مرد گرسنه کانی کوزله ای را ندیدند، حتما اگر راهشان را به سمت کوچه های فقر در این شهر بزرگ کج کنند، مسیرشان به زنان و مردان گرسنه تر که قامتشان را فقر شکسته است می خورد و اگر به جای مدرسه های خصوصی و با کودکشان به سمت گرسنگی فرزندان زاده فقر و شرمساری از نداری بروند چهره خمیده و غمگین گرسنگان این شهر را به وضوح می بینند.

چه پدرانی که روزگار و ناملایمت هایش روی سپیدشان را سیاه کرده و دست تقدیر به واسطه سیاست بازی های "دولت، مردان" نان را از سفره آنها برچیده است.

پدرانی که شرمسار از نگاه منتظر فرزندانشان روز را به شب و شب را به امید سپیدی زار می زنند و ماحصل انتظارشان فقط از بس نشستند بی حصل، فراتر نمی رود.

در این میان مادران هم شریک غم و رخ زرد پدر هستند و می دانند که سر تا پای شهر را بیکاری گرفته و دیگ جوشان فقر سهم خوان و خانه آنها است، نه تنها خانه آنها بلکه هزاران خانه دیگر در شهر زیر دیوارهای ناملایمتی فقر و گرسنگی خود را پنهان کردند.

اختلاف طبقاتی آنقدر زیاد است که دیگر ثروتمندان، فقرا را از خود نمی دانند و مسئولان سر سفره نعمت می نشینند و از فقر گرسنگان سخن می گویند.

راستی مسئولین و دولتمردانی که هر شب سر سفره های رنگین هستند به یاد دارند سفره خالی مردمانشان را، افرادی که در بطن جامعه زندگی می کنند و هر روز و هر شب قصد جان خود می کنند، کسانی که برای رفع نیاز به تکه نانی ساده محتاجند.

انتهای پیام/