به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح محلات، در رسانه های حامی دولت می بینیم که مدام بر طبل هماهنگی دولت و مجلس(به هر قیمتی) میکوبند. این خواسته اعتدال گرایان، اصلاح طلبان و کارگزاران دو حالت دارد:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح محلات,,
حالت اول اینکه بگویند چون ما در قدرت هستیم، باید مجلسی تابع دولت بر سر کار بیاید تا حوائج مان را برآورده کند. این فرض، قائل بودن اعتدالیون به استانداردهای دوگانه را علنی میکند.
,,
حالت دوم اینکه همواره باید مجلس، همسوی دولت وقت باشد، در این حالت بهتر است این افراد تلاش کنند قوانین دست اولی نظام را تغییر دهند تا مشابه بسیاری از نظام های دموکراتیک دیگر، مردم یک بار برای پارلمان رای بدهند و بعد، رهبر حزب پیروز دولت تشکیل دهد.
,,
به نظر نمیرسد خواست اعتدالیون این باشد. چون در شورای بازبینی قانون اساسی، خود این افراد حضوری گسترده داشتند و اگر خواهان چنین تغییرات گسترده ای بودند، آن را در قانون لحاظ میکردند. (آقایان هاشمی رفسنجانی، میرحسین موسوی، مهدی کروبی، موسوی اردبیلی، موسوی خوئینیها، عبدالله نوری و ...)
,,
علاوه بر آن، سوابق این عده در عدم تعامل با دولتهای نهم و دهم، به وضوح این فرض را رد میکند!
,,
حتی اگر هم بخواهیم مجلسی همسو با دولت تشکیل دهیم، بهتر است با دولت بعدی همسو باشد، نه دولتی که تنها یک سال با این مجلس کار خواهد کرد.
,,
یاران این روزهای هاشمی، در ظاهر خود را پایبند به حالت دوم نشان میدهند، اما سوابق آنها تداعی گر استانداردهای دوگانه و عدم پایبندی به اصول در تمامی عرصه هاست. در حقیقت همان طور که حضرت آقا هم در تشریح ویژگی های مجلس مطلوب اشاره کردند، مجلس باید با تصویب قوانین مناسب، گره از کارهای دولت بگشاید و برای خدمت رسانی هرچه بیشتر دولت به مردم، ریل گذاری کند و همراهی مجلس با دولت (تحت تمامی شرایطی) به هیچ عنوان عقلانی و مطلوب نیست.
,,
یادداشت از مهدی مهاجری
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه