معضل شکار غیر قانونی عامل اصلی تهدید محیط زیست

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هرمز، شکار غیرقانونی،  کشتن و به اسارت گرفتن جانوران است. شکار غیر قانونی به عنوان عامل اصلی نابودی بسیاری از گونه ها در سراسر جهان شناخته می شود. افزون بر قانون شکنی، شکار غیر قانونی می تواند تهدیدی برای تنوع زیستی و حتی عامل انقراض گونه ها باشد. شکار غیر قانونی مشکلی جدی در بسیاری از مناطق جهان محسوب می شود. در شرایطی که جمعیت حیوانات در سراسر جهان به تدریج کاهش می یابد. اگرچه محدودیت های شکار نارضایتی برخی افراد را به همراه دارد، اما قوانین اغلب برای جلوگیری از اختلال در جمعیت حیواناتی که نقشی کلیدی در فراز و فرود زنجیره زیست محیطی دارند، وضع می شوند. شکار غیر قانونی خارج از فصل شکار می تواند به واسطه کشته شدن ماده های باردار و یا نرهای بالغ به جمعیت آینده گونه ها آسیب وارد کند.

عوامل بسیاری همچون خشکسالی های طولانی مدت، حذف حلقه غذایی برخی از حیوانات، مرگ و میرهای طبیعی وابتلا به بیماری در چند سال اخیر زندگی حیات وحش استان را تهدید می کند. حالا معضل دیگری گریبان گیر طبیعت هرمزگان شده، شکار غیرمجاز که   هر سال بسیاری از این حیوانات را بدون در نظر گرفتن فصل جفت گیری وضرورت افزایش جمعیت به کام مرگ می کشاند. شکارچیان چهارپایانی همچون کل ، بز، میش و قوچ را شکار کرده ، پرندگان شکاری همچون شاهین، بالابان و هوبره در معرض خطر انقراض هستند. بیشترین گونه‌های شکار شده میش، قوچ،  بز، کبک، تیهو  بود.

بر اساس استانداردهای جهانی به ازای هر 1200 هکتار زمین حفاظتی، یک محیط بان نیاز است. نظارت دقیق تر و حفاظت بیشتر حیات وحش (محیط زیست) استان با افزایش نیروهای محیط بان از عوامل مهم در حفظ و نجات جانوران در معرض خطر است. فرهنگ سازی در خصوص حفظ حیات وحش و عدم شکار گونه های در معرض انقراض که به نوعی بازگشت به آداب سنتی ایران است، ضرورت دارد.

مناطق هماگ، طارم تاشکوئیه، گنو و به ویژه بستک و بشاگرد به علت زیست دو گونه جانوری خاص خرس سیاه و پلنگ آسیایی از مناطق مهم حفاظتی استان هرمزگان است. حتی اگر شرایط و تهدیدات طبیعی اجازه دهند، دخالت‌های انسانی مانند شکار به ویژه شکارهای بی‌رویه و غیرقانونی به روند انقراض و نابودی گونه‌های حیات‌وحش کمک می‌کند و اجازه احیا و تکثیر این گونه‌ها را به صورت طبیعی نمی‌دهد.

امکان شکار حیواناتی خاص مانند گوزن و آهو در برخی مناطق طی دوره زمانی مشخص از سال به صورت قانونی وجود داشته باشد. اغلب در فصل تولید مثل، شکار حیوانات به ویژه برخی گونه های مشخص در راستای حصول اطمینان از تداوم نسل آنها ممنوع است. در مناطقی مانند ذخایر حیات وحش که حیوانات توسط قانون محافظت می شوند، هرگونه شکار، غیر قانونی محسوب می شود.

انتهای پیام/