نگاهی به زندگی و سلوک بزرگ عالِم آران و بیدگل

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خطب شکن، امروز هفتاد و ششمین سالروز رحلت آیت الله میرزا احمد عاملی است. مردی که شاید کسی در آران و بیدگل نباشد که از کرامات و داستان‌های زندگی‌اش نشنیده باشد. در این یادداشت کوتاه نگاهی به زندگی و ویژگی‌های اخلاقی این عالم بزرگ داریم که در عمر ۶۴ ساله‌ی خود خدمات بسیاری را به مردم این شهر ارائه داد.

ولادت و دوران کودکی

آقا میرزا احمد در سال ۱۲۸۴ قمری برابر با سال ۱۲۴۴ شمسی در آران به دنیا آمد. وی در خانواده‌ای عالم و متقی پای به دنیای فانی نهاد، در محله‌ی مسجد قاضی آران که از دیرباز مهد پرورش عالمان و رشد فقهای بزرگ شهرستان بوده است.

پدر وی ملا محمد علی آرانی فرزند ملا محمد مهدی بود که هر دو در زمان خود از علمای برجسته‌ی آران به شمار می‌رفتند. آقا میرزا احمد در کودکی به فراگیری مقدمات علوم دینی نزد پدر خود پرداخت و پس از آن، به کاشان رفت و در محضر ملا محمد نراقی (-۱۲۹۷ ق.) بهره‌های فراوان برد. پس از آن مدتی در تهران نزد آیت الله سید محمد حسین کاشانی (-۱۲۹۶ ق.) به خوشه چینی از خرمن علم الهی پرداخت و سپس برای بهره گیری بیشتر از علمای عالم تشیع، به نجف که در آن زمان مرکز علمی شیعه بود سفر کرد.

بازگشت به سامان

در نجف آقا میرزا احمد از حضور در کلاس‌های آیات عظام ملا محمد ایروانی (۱۳۰۶ ق.) و زین العابدین مازندرانی (۱۳۰۹ ق.) شرکت کرد و موفق به کسب اجازه‌ی اجتهاد و نقل روایت از آنان شد. وی پس از رسیدن به این درجه‌ی علمی به زادگاه خود بازگشت تا روشنگر راه رهروان اهل بیت(ع) باشد.

آیت الله عاملی در دوران تحصیل و پس از آن، به صورت رسمی شاگردی نداشته است، با این حال در برخی دست نوشته‌های او نام چند تن از فضلای منطقه به عنوان شاگردان او ذکر شده است: آیت الله حسین دربندی، شیخ محمد تقی محقق بیدگلی، محمد جعفر شریف جعفری بیدگلی، آقا حسن صباحی و ملا محمد حسین نوش آبادی.

روایاتی از زندگی آیت الله

آن چنان که کهنسالان آران و بیدگل نقل می‌کنند، آیت الله عاملی فردی باهوش و بااستعداد بوده است. از این رو در دوره‌ی تحصیلش کمتر از محضر استادان استفاده می‌کرد و به تنهایی قادر به فهم متون بود. به همین دلیل نیز بود که او در سی سالگی به درجه‌ی اجتهاد دست یافت.

ساده زیستی از دیگر ویژگی‌های این عالم بزرگ بود. او از تولد تا وفاتش را در منزل پدری گذراند و از مستمندان و فقرا دلجویی کرد. همچنین گفته شده است که چندین خانواده‌ی بی سرپرست تحت سرپرستی و حمایت او امرار معاش می‌کردند.

از رفتار او در مقابل ایادی حکومت پهلوی اول نیز داستان‌هایی وجود دارد. او در مقابل این افراد همواره ایستادگی کرد و هرگز به آنان باج نداد.

رحلت از دار فانی

آیت الله عاملی پس از آن که با زنی اهل کاشان ازدواج کرد و یک پسر و دو دختر از خود به جای گذاشت، در ۲۷ بهمن سال ۱۳۲۸ شمسی دار فانی را وداع گفت.

اهالی آران و بیدگل بدن وی را پس از تشییعی با شکوه در قسمت شمالی آستان امامزاده محمدهلال(ع) به خاک سپردند. بر سر مزار این عالم بزرگ بقعه‌ای برپا شد که تا سال ۱۳۸۷ شمسی و قبل از اجرای طرح گسترش حرم محمد هلال(ع) پا بر جا بود و هر پنجشنبه، بر سر مزار وی مجالس وعظ و عزاداری برگزار می‌شد.

ارتحال این عالم بزرگ سبب برپایی مجالس متعدد ترحیم شد، به طوری که تا یک هفته مردم پیاپی مجالس عزاداری برپا می‌کردند.

نمونه ای از دستخط آیت الله میرزا احمد عاملی

حبیب الله سلمانی آرانی

انتهای پیام/