جنگ ناکام احزاب اصلاح‌طلب برای معرفی کاندیدای شرق مازندران/ از عکس یادگاری با ورزشکاران تا جمع کردن امضا برای تحمیل خود به‌عنوان گزینه نهایی

جنگی که هرچه به زمان موعود نزدیک‌تر می‌شویم، کیفیت و تلاش طرفین برای پیروزی در آن افزایش چشم‌گیری پیدا می‌‌کند، به شکلی که هر طرف دست به ابتکارات و فعالیت‌های بعضاً نامربوطی می‌زنند.

از عکس یادگاری با پیشکسوتان ورزشی کشور که هیچ ارتباطی با منطقه ندارند یا دیدارهای خصوصی و بعضاً عمومی کردن این دیدارها با افراد معلوم‌الحال به‌منظور گرفتن تاییدیه قوی‌تر برای خود تا جمع کردن امضاهای محلی برای نشان دادن اقبال عمومی به سمت خود، همه و همه بخشی از فعالیت‌های اثبات کاندیداهای اصلاح‌طلب به‌جای ارائه درست برنامه مدون برای حل مشکلات مردم است.

رصد چند روز اخیر فعالیت‌های اصلاح‌طلبان در منطقه شرق مازندران که به نظر می‌رسد پس از رد صلاحیت سه گزینه اصلی خود به چالش اساسی خورده‌اند، نشان می‌دهد که برخی از انتخاب‌ها کاملاً حداقلی و از سر نداشتن گزینه مطلوب بوده است که برای مردم زنگ خطر مهمی به شمار می‌رود.

به‌عنوان مثال در تاریخ چهارشنبه 28 بهمن، یکی از سایت‌های اصلاح‌طلب مازندران به نقل از رضا ستاری، رئیس دوره‌ای شورای هماهنگی جبهه اصلاحات مازندران، از سیداحمد میری به‌عنوان گزینه مورد نظر یاد کرد که گفته است: به دلیل نداشتن گزینه مطلوب به گزینه مقدور بسنده شد و در برخی شهرها به گزینه‌های حداقلی رسیدیم.

همچنین در روز شنبه 1 اسفندماه، اسفندیار عشوری در حاشیه همایش حزب کارگزاران سازندگی مازندران در گفت‌وگو با یکی دیگر از پایگاه‌های خبری، سیداحمد میری را به‌عنوان گزینه حزب مطبوع خود معرفی کرده بود.

در ادامه نیز حامیان دولت و حتی حزب ندای ایرانیان که حمایت خود از وحید رحمانی را اعلام کرده بود باتوجه به رد صلاحیت وی ناچار به حمایت از میری شد، که البته تمام این اتفاقات از اجماع اصلاح‌طلبان برسر گزینه حداقلی خود به منظور رأی آوری در این دوره به هر قیمتی و عدم شکست از رقیب متحد و با برنامه خود یعنی اصولگرایان خبر می‌داد.

اما در اتفاقی جالب، پس از تمام این اعلام حمایت‌ها، وحید رحمانی در صفحه اینستاگرام خود در روز شنبه یکم اسفندماه با درج مطلبی از دراختیار قرار دادن مطالعات خود پس از بررسی فضای انتخابات در مناطق مختلف و مذاکره با کاندیداهای مدنظر جبهه اصلاحات، به شورای اصلاح‌طلبان خبر داد تا براساس آن تصمیم‌گیری نهایی صورت پذیرفته و کاندیدای مورد نظر معرفی شود.

این عمل رحمانی که آب سردی بر پیکره بی‌جان اصلاح‌طلبان در منطقه ریخت، تنها اتفاق این ماجرا نبود، چراکه کناره‌گیری عبدالرحیم نیکخواه یکی دیگر از کاندیداهای اصلاح‌طلب منطقه در این میان به نفع احمدرضا قلی‌پور و معرفی قلی‌پور به عنوان نامزد جبهه اعتدال‌گرایان ایران، نه تنها به نوعی زیر میز شورای اصلاح‌طلبان مازندران زد، بلکه خبر از یک ناهماهنگی و اختلاف عمیق در این جبهه می‌داد.

حال باید به نظاره نشست که اختلاف جدی میان اصلاح‌طلبان نکا و بهشهر که هرکدام خود را لایق کاندیداتوری این حزب در منطقه می‌دانند و حتی کارشان در شبکه‌های اجتماعی به دعواهای لفظی نیز کشیده شده است، منجر به چربیدن زور کدام یک می‌شود و کدام یک می‌توانند خود را بر دیگری غلبه داده و شایستگی بیشتر خود را به اثبات برساند.

باید دید که آیا اصلاح‌طلبان نکایی که تقریباً هیچ زمانی نتوانستند نماینده اصلاح‌طلبی را از نکا به مجلس بفرستند در این رقابت با حریف بهشهری خود کم آورده و بازهم یک اصلاح طلب بهشهری را به‌عنوان تنها کاندیدای اصلاح‌طلب منطقه در مقابل خود می‌بینند.

البته شاید اصلاح طلبان نکایی پس از برزگرنژاد توان معرفی فردی را برای فرستادن به مجلس نداشته و همین امر برگ برنده بهشهری‌ها در پافشاری روی گزینه مطلوب آن‌ها قرار بگیرد.

باید منتظر ماند...

 

انتهای پیام/رض