هرکجا هستی مرا خوش با تو یاد/ سال نو بابا مبارک بر تو باد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ و به نقل از خبرنگار پیک هشترود، متن این مثنوی زیبا و تاثیرگذار بدین شرح است:

برای مشاهده تصاویر در اندازه واقعی روی آن کلیک کنید

دختر بابا منم، طناز عشق – رفته بابایم سفر شهر دمشق

یادم آید آن سحرگاهی که رفت – برنگشته او از آن راهی که رفت

وقت رفتن هست یادم در وداع   – گفت بابا می‌روم بهر دفاع

گفتم از که؟ از کجا؟ ای خوب عشق –   گفت از ناموس شیعه در دمشق

گفت بابا، زینب آنجا بی‌کَس است – حضرت زهرا بر او دلواپس است

خون ز غیرت در رگ بابا به جوش – گفت باید او علم گیرد به دوش

گفت باید تا شود عباس او – از حرم با جان بدارد پاس او

گفت بابا می‌رود در خاتمه   –   تا بگیرد انتقام فاطمه

هست یادم بوسه‌های آخرش – لحظۀِ قران گرفتن بر سرش

در بغل بگرفت و نازم کرد او – غرقه در سوزوگدازم کرد او

رفت بابا مست عطر یاس‌ها – تا شود هم‌سنگر عباس‌ها

رفت بابایم سحرگاهی دمشق – تا که عباسی کند در شهر عشق

رفته بود او یاری سید علی – گفته بود او زود می‌آید ولی

عید شد بابا نیامد، راز چیست – گفته مادر کرده او پرواز چیست

گفته مادر رفته بابا آسمان – پیش آقا مهدی صاحب زمان

در تحیُر مانده‌ام پرواز را – می‌کنم با خود مرور این راز را

آه، بابایم که بال و پر نداشت – پیکرش هم تازه دیدم سر نداشت

بی‌سر و بی‌بال و پر آیا توان – پرکشیدن از زمین تا آسمان

یادم آید بعد از آن روزی که من –   لاله‌ای دیدم فریبا در کفن

در کفن پوشیده‌ای آرام عشق – بر دل او داغ بانوی دمشق

مادرم گفت او که بابای من است –   این‌که تکه‌تکه و پاره تن است

پیکرش همچون شقایق گشته بود – مادرم می‌گفت عاشق گشته بود

عاشقِ من او نبود آیا ولی؟ – یا نبودم شاید عشق اولی؟

یادم آمد، بین ما از آن‌همه –  بهرِ بابا عشق اول فاطمه

عاشقانه یادم آید بَر که زیست – هر شب او از یاد عشقش می‌گریست

یاد زهرا یاد زینب اشک و آه – کربلا و خیمه‌های بی‌پناه

یاد شام و آن خرابات بلا –   گوشۀِ ویرانه بر پا کربلا

بسته ناموسِ علی در بند و غُل –مُعجزِ سرنیزه‌های کرده گُل

بعد از آن از عمه پرسیدم سؤال – تا گذشته بر سر بابا چه حال

گفت عمه رفته بابایم بهشت   – بوده بابا را شهادت سرنوشت

با خودم در کنج تنهایی خویش – یاد بابا می‌کنم با قلب ریش

آه، یعنی او مرا تنها نهاد  – دخترش را رفت و بابا جا نهاد

او که هر شب شانه می‌زد موی من – بوسه می‌زد عاشقانه روی من

رفت یعنی تا همیشه تا ابد  – تا مرا با درد و غم تنها نهد

ای برایت فاطمه عشق نخست – دختر دردانه‌ات دل‌تنگ توست

کُشتۀِ از عشق زینب در دمشق – بر مزارت خفته‌ام در خواب عشق

آه ازآن شب‌ها که در آغوش تو –   خنده‌ام می‌برد عقل و هوش تو

آه آن شب‌های رؤیایی چه شد – آن‌همه عشق و فریبایی چه شد

مشتریِ نازهای من چه شد   – محرم با رازهای من چه شد

عید شد بابا بیا بس کُن فراق – دختر دردانه را کو تاب داغ

دل مسوزانم بیا بابای من – گم‌شده ای یوسف زیبای من

تُنگ قلبم بی تو باباجان شکست – بی تو سال نو عزا و ماتم است

سبزه‌های سال نو پژمرده، زرد – سفره‌های عیدمان لبریز درد

ای شده عباس زینب در دمشق  – کاش می‌شد بازگردی مرد عشق

کاش می‌شد لحظۀی تحویل سال – در بغل‌گیرم تو را من در خیال

شه نشین خانۀِ چشم تو باز- بوسه‌بارانت کنم بابا به ناز

هرکجا هستی مرا خوش با تو یاد – سال نو بابا مبارک بر تو باد

به امید ظهور حضرت یار …

سحرگاه چهارشنبه ۲۶ اسفندماه ۱۳۹۴ – منصور نظری

پایان پیام/