به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سرویس فرهنگی پایگاه خبری فرهنگ کده ، محمدعلی بهمنی متولد بندرعباس شاعر و غزلسرای ایرانی است ، بسیاری بر این عقیدهاند که غزلهای او وامدار سبک و سیاق نیما یوشیج است ، نخستین شعر بهمنی در سال ۱۳۳۰، یعنی زمانی که او تنها ۹ سال داشت، به چاپ رسید.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, خبری فرهنگ کده,از بهترین آثار محمد علی بهمنی می توان به آثار باغ لال ، در بیوزنی ، عامیانهها ، گیسو، کلاه، کفتر ، گاهی دلم برای خودم تنگ میشود ، غزل شاعر شنیدنی است ، عشق است ،نیستان ،کاسهٔ آب دیوژن، امانم بده ،این خانه واژههای نسوزی دارد ،من زندهام هنوز و غزل فکر میکنم و غزل زندگی کنیم است.
,یکی از غزل های زیبای وی بنام لال :
,غزل در نزد من هر چند جان شعر ایرانی ست
,تغزل در چنین ایام اما راوی ما نیست
,تغزل لهجه ی عشق است و با هر گویشی زیباست
,بدا ، در باورم ، اینک ، صدای عشق زیبا نیست
,ندیدی ، یا نه ؟ بر تصویر ها دیدی ، مباد اما –
,ببینی او که روزی هم خروش ات بود حالا نیست
,ببینی رو برویت ایستاده با نگاهی گنگ
,و در پشت نقابش هیچ ازآن ایام پیدا نیست
,وَ تو شک کرده ای بر دیده ات در خویش می گویی –
,زبانم لال ، آیا اوست ؟ آیا هست ؟ آیا نیست ؟
,و شاید او هم از خود پرسش بی پاسخی دارد
,برایش فرصت تحلیل این ناگفتنی ها نیست
,مبادا ، یا نه – هر چه بادا باد ، فرقش چیست ؟
,زمان شرمساری ، چشم ها وقتی که بینا نیست
,غزل می ماند و وقت تغزل می رسد ، حیفا
,نگاهی که برایش فرصت دیدار فردا نیست
,محمّدعلی بهمنی در سال ۱۳۷۸ موفّق به دریافت تندیس خورشید مهر بهعنوان برترین غزلسرای ایران گردید ، عشق از جمله مضمون غزلهای اوست.
, تندیس خورشید مهر,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه