وقتی مقاومت کدخدا شریف و نیروهایش، مورد ستایش ضد انقلاب قرار می گیرد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پیشمرگ روح الله، در یکی از عملیات هایی که در سال 1359 در روستای سیاه دره علیا از توابع شهرستان سقز صورت می پذیرد، رزمندگان اسلام در کمین گروهک های ضد انقلاب گرفتار می شوند. کدخدا شریف با شنیدن این خبر سریع خود را از دیواندره به صحنه درگیری می رساند.

کدخدا شریف وقتی متوجه می شود رزمندگان اسلام از هر طرف در کمین ضد انقلاب گرفتار شده اند، خود و فرزندانش به همراه شهید محمد فرجی و دو نفر دیگر از رزمندگان سینه خود را سپر تیر دشمن می کنند تا نیروهای کمین خورده بتوانند از کمین دشمن رهایی یابند.

شهید صالحیان در این موقعیت، جنگ را به سمتی می کشاند که تیر دشمن فقط به سمت آن ها شلیک شود، تا رزمندگانی که در حال عقب نشینی هستند بتوانند با کمترین تلفات از تیر رس دشمن خارج شوند.

این حرکت شجاعانه کدخدا شریف در حالی انجام می شود که دو گروهک ضد انقلاب یعنی کومله و دموکرات عملیات مشترکی را بر علیه رزمندگان اسلام تدارک دیده بودند. تعداد دشمن در این عملیات بسیار زیاد بود و مدام هم نیروهای کمکی به آن ها اضافه می شد.

کدخدا در حین درگیری خطاب به نیروهایش می گوید: «مقاومت تنها راهی است که برای ما باقی مانده است؛ شاید بدین وسیله بتوانیم جنگ را به تاریکی شب برسانیم، آن وقت احتمال نجات وجود دارد».

یک ساعت مانده به غروب آفتاب، جنگ شدت می گیرد. دشمن قصد دارد جنگ را قبل از تاریکی شب به پایان برساند و اجازه ندهد افرادی که در کمین گرفتار شده اند، از این مهلکه جان سالم به در ببرند. دشمن لحظه به لحظه خود را به رزمندگان اسلام که در کمین گرفتار شده اند نزدیک می کند.

کدخدا شریف به نیروهایش دستور می دهد کسی تیراندازی نکند. با نزدیکتر شدن دشمن باران گلوله کدخدا شریف و نیروهایش شروع به باریدن می کند و دشمن مجبور می شود عقب نشینی کند. تعداد زیادی کشته از نیروهای دشمن به جای مانده است. این دفع حمله باعث ایجاد فاصله یک صد متری بین رزمندگان سپاه اسلام و نیروهای ضد انقلاب می شود و این فرصت مناسبی است برای خروج کدخدا شریف و نیروهایش از کمین مهلک دشمن.

مقاومت شجاعانه این چند نفر در برابر سیل عظیم دشمن، مورد تحسین و ستایش نیروهای ضد انقلاب قرار می گیرد و آن ها بعدها اعتراف می کنند که این چند نفر هر یک به اندازه 2 فروند اف 16 در برابر ما مقاومت کردند و با ما جنگیدند.

کدخدا شریف در این نبرد نا برابر می خواست خود و فرزندانش را در راه اسلام قربانی کند؛ به همین خاطر در برابر دشمن سینه سپر می کند تا جانش را فدای هم سنگرانش نماید. شهید کفعمی از شهدای اصفهان و فرمانده عملیات سپاه دیواندره در این عملیات به شهادت می رسد و این امر موجب ناراحتی کدخدا شریف می شود.

کدخدا شریف در فروردین ماه سال 1360 به سقز منتقل می شود و بعد از سه ماه اولین پایگاه را در روستای میرده ـ در مسیر ما بین سقزو  بانه ـ تأسیس می کند و به همراه یازده نفر از بهترین نیروهایش فعالیت خود را در این پایگاه که در یکی از خطرناک ترین نقاط قرار داشته آغاز می کند. کدخداشریف با انجام این کار می خواست قدرت رزمندگان اسلام را به رخ دشمن بکشد.

مردم منطقه که از ظلم و ستم گروهک های ضد انقلاب به ستوه آمده بودند؛ فکر می کردند گروهک های ضد انقلاب در همان روزهای اول این پایگاه کوچک را نابود خواهند کرد. هرچند این پایگاه بارها مورد تهاجم گروهک های ضد انقلاب قرار گرفت، اما مقاومت جانانه کدخدا شریف و نیروهایش باعث می شد که نیروهای ضد انقلاب با تحمل تلفات سنگین مجبور به عقب نشینی شوند.

کدخدا شریف بعدها با انتقال این پایگاه به داخل روستا، مردم این روستا را با کارهای فرهنگی سپاه بیشتر آشنا کرد و باعث شد مردم این روستا با میل و رغبت بیشتری جذب سپاه شوند و در کمتر از چند ماه تعداد زیادی از جوانان این روستا به استخدام سپاه در آمدند و به این ترتیب با این اقدام مناسب کدخدا شریف بساط ظلم و ستم گروهک های ضد انقلاب از منطقه برچیده شد.