کسانی که دغدغه اقتصادی دارند نباید به تغییرات فرهنگی بی توجه باشند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از "سپاس"،مکتب اقتصادی اسلام، در صدد تأمین اهداف فراوانی است که برخی از آنها اخلاقی و برخی دیگر اجتماعی است، که برخی از معلمان با توجه به نقش و جایگاه ممتازشان در جامعه اسلامی باید به دانش آموزان این موضوع را آموزش دهند و دانش آموزان از همان ابتدا باید بدانند که اقتصاد مقاومتی مقصد نیست، بلکه مسیر است و مقصد در واقع همان جهاد اقتصادی است که گام اول در هر نوع جهاد در راه خدا، مقاومت است.

از آنجایی که اقتصاد و فرهنگ همزاد یکدیگر هستند و رابطه آن ها دوسویه است، پس با شکل‌ گیری اقتصاد، فرهنگ هم شکل ‌می گیرد و با تغییر اقتصاد، فرهنگ هم تغییر می‌کند و نوع اقتصاد، نوع فرهنگ را ایجاد می‌کند.

تنوع فرهنگ بی ارتباط با تنوع اقتصاد نیست، در واقع فرهنگ بر اقتصاد تاثیر می‌گذارد و از اقتصاد تاثیر می‌گیرد و بالعکس. آن‌ها که دغدغه فرهنگ دارند باید به تغییرات اقتصادی توجه داشته باشند و در برنامه ‌ریزی‌ ها مدنظر قرار دهند و آن‌ ها که دغدغه اقتصاد دارند نباید به تغییرات فرهنگی بی ‌توجه باشند.

اقتصاد و فرهنگ ریشه ‌های اجتماعی دارند؛ یعنی هر دو با مردم و جامعه معنا پیدا می‌کنند و مدرسه اولین اجتماعی است که فرد بعد از خانواده به طور رسمی در آن حضور می یابد و معلم رهبری این جامعه را بر عهده دارد.

 کودک درست در اوج سن یادگیری و تاثیر پذیری وارد مدرسه می شود و لوح سفید افکار خود را در اختیار معلم قرار می دهد تا اصول زندگی را به او بیاموزد، شاید معلم، بعد از والدین موثرترین نقش را در شکل گیری تفکر او داشته باشد.

 فرد 12 سال عضو این جامعه است و در خلال زمان فرهنگش شکل می گیرد، زیرا فرهنگ در بستر زمان قوام و دوام می‌یابد، بنابراین برنامه‌ ریزی برای فرهنگ باید استراتژیک و بلند مدت باشد.

با توجه به رابطه فرهنگ و اقتصاد، به نظر می ‌رسد نقش معلمان در شکل گیری فرهنگ، آنها را در تحولات اقتصادی تاثیرگذار می کند.

اقتصاد در لغت میانه روی و پرهیز از افراط و تفریط در هر کاری است که در آیه 19 سوره لقمان « و اقصد فی مشیک» نیز به همین معنی آمده است، با این تعریف اقتصاد در درجه اول یک مهارت است، مهارتی اکتسابی که فرد باید آن را بیاموزد و بعد از خانواده، مدرسه اصلی ترین کانون برای یادگیری مهارت های اکتسابی است.

 وقتی اقتصاد به معنی مصرف در حد نیاز باشد، پس جامعه برای نیل به اهداف اقتصادی خود باید متشکل از اعضای آموزش دیده، آماده و ماهر باشد.

 افراد باید از همان کودکی با معنی صحیح اقتصاد آشنا شوند و فرد در درجه اول باید بداند به عنوان یک عضو برای رسیدن به اهداف جامعه چه وظایفی دارد و بعد خود را مسئول اجرای آن نقش بداند.

اگر چنین مهارت هایی در مدرسه به کودک آموزش داده شود آن وقت جامعه می تواند حرکت رو به جلو داشته باشد.

وقتی شخص از کودکی آموزش ببیند که باید تولید کننده باشد نه مصرف کننده، آن وقت راه برای تحقق اقتصاد مقاومتی هموار تر می شود و او فردی حامی اقتصاد داخلی خواهد بود و خود را یکی از چرخ دنده های اصلی حرکت رو به جلو و پیشرفت جامعه می داند و سعی می کند در تحقق اقتصاد مقاومتی نقشی داشته باشد.

تحقق اقتصاد مقاومتی جز با آموزش و آشنا کردن افراد از سنین کودکی با اهمیت تولید داخلی و حمایت از آن امکان پذیر نیست.

زمانی که افراد خود را مسئول و عضوی از نظام جامعه بدانند، قطعا برای رسیدن به هدف آن سیستم نقش خود را به درستی ایفا می کنند و این وظیفه شناسی حاصل تربیت معلمان خواهد بود. زیرا کودکان در مدرسه معنی اهداف جمعی و کار گروهی را درک می کنند و شیوه صحیح زندگی در اجتماع را می آموزند.

عطیه دریابیگی