"روزه خواری" گناه کبیره ای که موجب بی حرمتی به عقاید و تضییع حقوق افراد جامعه است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هرمز؛ با شروع ماه پر خیر و برکت رمضان یکی از معضلات اجتماعی که متاسفانه هر سال شاهد افزایش آن هستیم مساله روزه خواری آن هم در ملأ عام می باشد که در این خصوص خداوند هم در برابر خوردن روزه عمدی کفاره سنگینی قرار داده است؛ که حاکی از اهمیت روزه است. لذا کفاره سنگین روزه که خوردن یک روز روزه، کفاره شصت روز را به دنبال دارد؛ نشان از اهمیت و جایگاه والای روزه و جنبه بازدارندگی از روزه خواری دارد. کفاره سنگین روزه خواری، موجب ترک آن می شود. هر فردی در منزل خود می تواند روزه خوار ی کند که اگر بدون عذر باشد گنهکار است؛ ولی روزه خواری در اجتماع، موجب تضییع حقوق دیگران و بی حرمتی به عقاید افراد جامعه است. زیرا بین عمل حرام و تظاهر به عمل حرام تفاوت است.

در نتیجه هیچ فردی اعم از مسلمان و غیر مسلمان، مسافر و غیر مسافر حق روزه خواری در انظار عمومی را ندارد. هر شخصی که در فضای کشور اسلامی زندگی می کند باید به این قانون احترام بگذارد. فرد روزه خوار علاوه بر بی حرمتی به احکام و قوانین اسلامی، به صورت علنی و آشکار بیان می کند که رعایت حقوق دیگران، برایش اهمیتی ندارد؛ لذا مستوجب عقوبت است.

روزه خواری آنقدر در نظر امامان ما کاری پست و بی شرمانه آمده است که در این قسمت به چند نکته از احادیث این بزرگواران اشاره می نماییم؛ امام باقر(ع) می فرماید: «اسلام بر پنج‏ پایه‏ استوار است: ولایت، نماز، زکات، روزه و حج.»

روزه ماه مبارک رمضان تا بدان پایه از ارزش و اهمیت در میان واجبات و طاعات خداوند قرار دارد که امام باقر(ع) از روزه به عنوان یکی از پنج پایه اسلام یاد می‌کنند. شان و اهمیت روزه ماه مبارک و خود ماه رمضان در احادیث از دامنه گسترده ای برخوردار است تا آن جا که بر طبق احادیث، ماه شعبان به عنوان مقدمه و زمینه ای برای آمادگی یافتن برای روزه ماه مبارک رمضان یاد شده است.

از جنبه اخلاقی و شرعی روزه نگرفتن در ماه مبارک رمضان یک گناه کبیره است، اما خوردن و آشامیدن بی ضرورت در ملاء عام بی احترامی و حرمت شکنی این ماه عزیز بوده و گناهی فراتر از یک روزه خواری ساده است. اما نکته قابل توجه آن است که مسئولان باید با فرهنگ سازی قوی و قبل از دست رفتن زمان اجازه ندهند که فضای شهر در ماه مبارک رمضان با روزه خواری ها آلوده شود. آموزش و همگانی کردن فرهنگ احترام به ماه مبارک رمضان در رسانه های جمعی باید هرچه سریع تر شدت بگیرد؛ چرا که نمی توان واقعیت کریه و زشت روزه خواری در جامعه را کتمان کرد.
بهترین و مناسب ترین راهکار برای ریشه‌کن کردن این ناهنجاری اجتماعی را می‌توان بستر سازی فرهنگی دانست؛ محترم دانستن ماه مبارک رمضان و رعایت حرمت روزه داران باید به وسیله مدارس و رسانه ها در کودکان و نوجوانان نهادینه شود تا در بزرگسالی جامعه شاهد رفتارهایی که از جهت غفلت و بی توجهی سبب حرمت شکنی ماه مبارک رمضان می شود، نباشد.

در میان تفکراتی که بعضا به نظر می آید شیطنتی از جانب وهابیت و دشمنان اسلام ناب محمدی باشد این تفکر در برخی قالب شده که روزه گرفتن باعث ضعیف شدن جسم می شود و با همین تفکر خود را راضی به روزه خواری می نمایند اما امروزه با پیشرفت فناوری و تحقیقات وسیع انجام شده در این زمینه به این نتیجه رسیده اند روزه داری نه تنها سلامت بدن را به خطر نمی اندازد بلکه می تواند تضمین کننده سلامت بدن باشد تا جایی که در بسیاری از کشورها پزشکان برای درمان بعضی بیماری ها یک برنامه غذایی برای بیمار تجویز می کنند که بر اساس این برنامه بیماران باید برای مدت زمان محدودی از خوردن و آشامیدن پرهیز کنند.

در پایان امیدواریم، فرهنگ احترام گذاشتن به عقاید همدیگر در کشور اسلامی مان که از دیرباز مظهر تمدن و فرهنگ بوده را شاهد باشیم و مسائلی همچون روزه خواری که علاوه بر اینکه از نظر عرف جامعه عملی ناپسند است از نظر شرعی نیز در رده گناهان کبیره قرار می گیرد هر روز کمتر از گذشته باشد.

انتهای پیام/