به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج بسیاری از مادران و پدران با شنیدن اسم مهدکودک یاد والدین کارمند میافتند و تصور میکنند مهدکودک جایی است که میتوانند فرزندشان را برای چند ساعت به افرادی بسپارند و خودشان به کارشان برسند اما در یک کلام باید گفت مهدکودک صرفا جایی نیست که سرپرستی کودکتان را بپذیرد بلکه محلی برای آموزش و اجتماعی شدن فرزندان میباشد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,در گفتگویی که یکی از مدیران مدارس داشتهایم، کوشیدهایم در این خصوص اطلاعات بیشتری کسب کنیم؛ پریچهر لاهوتی در این مصاحبه از اهمیت آموزش در دوره پیشدبستانی سخن میگوید و به چالشهای این حوزه میپردازد.
آناج: اهمیت مهد کودک و تأثیر آن در محصلان چیست؟
اهمیتی که مهد کودک در سنین 6 و 5 سالگی دارد مورد قبول دانشمندان و صاحب نظران کشورهای اسلامی است، که اولین زمینه برای شخصیت سازی و تقویت هر شخص در دوران کودکی همان دوران 5 و 6 سالگی محسوب میشود.
البته یک سری مقررات و آیین نامه هایی تدوین شده که بر اساس آن باید کار شود و این آیین نامه ها نیز بسیار دقیق و مرتب هستند ولی مهمترین مسئله در هر برنامه وجود مجریان دقیق و دلسوز است و هر قانونی که نوشته شود ولی مجری خوبی نداشته باشد قطعا به نتیجه خوبی نخواهد رسید زیرا آموزش امری کلا کلیشهای نبوده چراکه هر فردی تفاوتهایی با دیگر افراد دارد و این امر را اندیشمندان اسلامی نیز تایید کردهاند.
در یک خانواده مشاهده میشود با وجود اینکه فرزندان در یکجا بزرگ شدهاند ولی خصوصیات اخلاقی متفاوتی را دارند پس بنابراین در یک کلاس که تعدادی دانش آموز نشسته است حتما تفاوت های فردی با یکدیگر دارند که باید معلم بیشتر از دانش آموزان انعطاف پذیر باشد تا بتواند با هر فردی که در آن کلاس نشسته است شناخته و روی شخصیت آن فرد برنامه ریزی کند و به هدف متعالی نظام پیش دبستانی، برساند.
در نظام اسلامی به مسئله پیش دبستانی توجهی خاصی شده است که قبلا چنین توجهی وجود نداشت و باید حتما به یک سری از ارزشها اعتقاد داشته باشد و ما نیز باید این ارزش را تقویت کنیم و بر همین اساس در پیش دبستانی دو جلد کتاب برای نوآموزان وجود دارد که در مقابل 13 جلد برای مربیان در نظر گرفته شده است که بر اساس آن آموزه ها هر بخشی از این دو جلد کتاب را آموزش می دهد و واقعا کتب هایی با ارزش و مهمی است.
آناج: چرا باید فرزندانمان را به مهد کودک بفرستیم؟
با این اهدافی که در داستان آموزشهای پیش دبستانی وجود دارد ما میخواهیم روحیات دانش آموزان را به یک سری از سرفصل ها آماده کنیم و قطعا پیش زمینه همه اینها، آموزش هایی است که نو آموز در منزل می بیند و باید پدر و مادرها نیز به وظایفشان آشنا باشند تا بتوانند تعلیم و تربیتشان را درست انجام دهند.
در مدرسه این را نظم می دهیم و در قالب خاص نظام داده می شود، در خانواده بسیاری از مسائل از جمله وقت شناسی را نداریم و زمان مقرری برای خواب، بازی ،آموزه های اجتماعی و آموزش های فردی در نظر گرفته نمی شود.
بحث پیش دبستانی این است که ما شخصیت، خواستهها، احساسات و عواطف دانش آموز را نظم دهیم تا برای دوره های رسمی آماده شوند و آموزشهای اجتماعی داشته باشند.
یازده هدف برای فعالیت های پیش دبستانی در نظر گرفته شده است که عبارتند از: مهارت های جسمی، روحیه و رفتار عاطفی، مهارتهای ذهنی، صفات اخلاقی و اجتماعی مبتنی بر ارزش های اجتماعی، انس با قرآن، پرورش ذوق هنری و زیبایی شناسی، تقویت حس دینی و علایق مذهبی، پرورش هویت ملی، مهارت های زبانی علی الخصوص زبان محلی، ارتقا سطح بهداشت و انس با طبیعت.
آناج: چند درصد این اهداف در مدارس محقق میشود؟
عموما این اهداف عملیاتی می شود با توجه به اینکه کودکان سواد ندارد هرچه که برای این سن در نظر می گیریم با رفتارهای عملی است و از مربی که می خواهد راستگویی را آموزش بدهد در آن محیط نباید رفتاری سربزند که دانش آموز بگوید مربی راستش را نگفت و اگر بخواهیم غیر عملیاتی کار کنیم قطعا روش دیگری برای آموزش وجود نخواهد داشت.
تمام مهارت ها و آموزش ها به صورت عملیاتی است ولی باز به نوع رفتار مربی بستگی دارد و مربی ها باید از نظر آموزشی و مهارت آموزی ها باید در حد عالی باشد تا بتوانند با کودکان به خوبی رفتار کند.
آناج: نظرتان در مورد برخی از آموزشها مثل رقص در مهدکودک ها چیست؟
در آموزههای ما بحثی تحت عنوان رقص وجود ندارد و اگر در جاهایی موسیقی آموزش داده می شود باز همزمان با سرودهای انقلابی و نشان دادن مهارت های هنری است ولی باز رقص جزو مهارتها محسوب نمی شود و این امر بر عهده اولیا می باشد.
ما در آموزش و پرورش چنین چیزی نداریم و در سطح سنی 5 و 6 سال چنین درسی را در نظر نگرفته ایم و اگر بخواهد کسی چنین حرکتی داشته باشد آموزش و پرورش بلافاصله برخورد میکند ولی ممکن است در سطوح دیگر و غیر از آموزش و پرورش افرادی متولی این امر باشند لکن ما هرگز در آموزش و پرورش چیزی تحت عنوان رقص نداریم و نیازی هم دیده نمی شود.
آناج: در حوزه آموزشی با چه چالشهایی مواجه هستید؟
چالش مهم پیش دبستانی ها مربی ها هستند و می بینیم که وضعیت کاری مشخصی ندارند و امنیت شغلیشان مطرح نبوده و بیشترین قراردادها 9 ماهه است و فاصلهای در در آمدها وجود دارد؛ آنان حقوق ثابتی ندارند و بنده مدرسهای سراغ دارم که دانش آموزانشان تعدادشان بالاست و می توانند قرارداد سالیانه داشته باشند.
اولین مسأله ما این است که بتوانیم آسایش فکری مربیها را فراهم کنیم تا نسبت به بچه هایی که در اختیارشان قرار داده شده مسئولیت وجدانی داشته باشند؛ از سویی دیگر مربیها نیز باید آموزشهای لازم را ببینند و به نظر من مربیها باید روانشناسی کودک و نوآموز را یاد بگیرند؛ این مباحث لازم است جزو درسهایشان قرار گیرد زیرا اگر بخواهیم کارمان واقعا موفقیت آمیز باشد باید این دوره ها را پشت سر بگذرانند، در مواردی مشاهده شده است که مربیان با خشونت با دانش آموزان رفتار می کنند که عواقب این کار در سنین بالاتر بروز می دهد.
مهمترین دوره برای آماده سازی کودکان برای آموزش دوران 5 و 6 سالگی است و هر کاری صورت گیرد تا آخر عمر تأثیراتش خواهد ماند و تمام محبت ها ،خشونت ها و آموزش ها بر ذهنشان نقش خواهد بست.
آناج: انتظاراتتان از دولت برای حل مشکلات مهدکودکها و پیش دبستانها چه چیزی است؟
از مسئولین نمی توانیم انتظارات زیادی داشته باشیم زیرا بحث بخش خصوصی در میان است و دولت خواسته مردم خودشان مشارکت داشته باشند تا باری از دوش دولت برداشته شود و این در کل دنیا مرسوم است که آموزش در دست بخش خصوصی باشد ولی از نظر آموزشی و تربیت مربی ما به همکاری آموزش و پرورش نیاز داریم زیرا همه این مربی را از دید آموزش و پرورش می بینند و باید در زمینه آموزش این مربی ها برای مدارس غیر دولتی هم فکری شود.
بر همکاران مربی پیش دبستانی، علاوه بر آموزش کتب درسی آموزش های دیگری با انعطاف پذیری های مختلف داده شود، مثلا مشاهده شده است که دانش آموز از ریاضی خوشش نمی آید در این موقع نباید این دانش آموز تحت فشار قرار گیرد ولی در برخی مواقع خانواده ها تأکید می کنند که به فرزندشان ریاضی آموزش داده شود ولی اگر این بچه خوشش نیاید تا پایان عمر از این درس خوشش نخواهد آمد.
مهم تر از اینها این است که دوره های روانشناسی سنین مختلف حتما برای مربی ها برگزار شود و ما را کمک تا بتوانیم این موضوع هم در برنامه آموزشی مربی ها قرار گیرد تا بتواند مربی از خودش خلاقیت بدهد و این دوره آموزشی ظرافت خاصی دارد.
آناج: آموزش زبان های خارجی در مهد کودک ها و پیش دبستانی ها را توصیه می کنید؟
سنین مهدکودک پیش از 4 و 5 سال تمام است و اینها آماده می شوند تا وارد مدرسه شوند اما مهد کودک ها عموما بسیارشان نو پا است ولی از سن 3 سالگی می توان آموزش ها را شروع کرد و 5 سال تمام بهترین دوره است تا دانش آموز بتواند 3 زبان را همزمان آموزش ببیند و این روزها مشاهده می شود که یک بچه 4 ساله به راحتی می تواند به تمام قسمت های یک گوشی موبایل برود و فعالیت هایی را انجام دهد.
در ایران زبان فارسی زبان رسمی کشورمان است و ترکی زبان محلی مان است و چند سال قبل خواستیم آموزش زبان ترکی را در مدرسه مان شروع کنیم که متأسفانه کتاب مدونی برای این کار پیدا نکردیم تا با رسم شکل آموزش بدهد و از روی کتاب های موجود کارهایی را انجام دادیم و این یک کار ریشهای است و فرد غیر زبان ترکی نمی تواند این کار را انجام دهد.
در بحث زبان انگلیسی نیز بحث مکالمه و سرود در مهد کودکها مطرح است زیرا هر چه قدر مغز انسان فعالیت کند سلول های خاکستری فعالیتشان بیشتر و زاد و ولد می کنند و این فعالیت ها از سن 5 سالگی شروع می شود و دانشمندان نیز به این نتیجه رسیده اند که در این سن می توان 3 زبان را آموزش دید ولی باز به شرطی که مربی خوبی داشته باشند.
آناج: فضای آموزشی چه ویژگی هایی باید داشته باشد؟
فضای آموزشی نقش مهمی دارد بطوریکه کودک باید در هر 45 یا 50 دقیقه در فضای باز(حیاط مدرسه) بازی و جست و خیز کرده و انرژی تخلیه کند و برای ساعت درسی جدید با روحیه شاداب و آماده شروع به فعالیت کند.
متاسفانه بیشتر فضاهای پیش دبستانی ها فاقد حیاط هستند و کودکان با فشار درونی انرژی مواجهند و آموزش کامل نمی تواند صورت گیرد.
آناج: سخن آخر؟
آرزو دارم سیستم مدارس غیر دولتی نظامندتر بشود و هر کسی موظف بشود مربی هایش را با شرایط خاص استخدام بکند و آن هم در صورتی است که از نظر آمار دانش آموزی و درآمد متعادل باشد تا بتوانند هزینه هایشان را جبران کنند و ما آن افراد شایسته را برای همیشه نگه داریم و انسجام خاصی به وجود آید تا همه مراکز غیر دولتی فردی را استخدام کند که بتوان از مهارت های آن استفاده کرد؛ اینها یک هم فکری می طلبد تا بتوانیم ضمن حفظ معلم ها ،آینده آنها را نیز تأمین کنیم تا بتوانند از خدماتی همچون بیمه استفاده کنند.
هدف ما در کار غیر دولتی تجارت نیست ولی ما را جزو تجارت کننده ها حساب می کنند اما این تجارتی نیست که با چیزهای دیگر قابل مقایسه باشد دلمان می خواهد که کار خوبی را ارئه دهیم و عدهی زیادی در این امر بهره مند شوند و هم بقیات الصالحاتی برایمان باشد.
گفتوگو از: هادی پورابراهیم
در گفتگویی که یکی از مدیران مدارس داشتهایم، کوشیدهایم در این خصوص اطلاعات بیشتری کسب کنیم؛ پریچهر لاهوتی در این مصاحبه از اهمیت آموزش در دوره پیشدبستانی سخن میگوید و به چالشهای این حوزه میپردازد.
,آناج: اهمیت مهد کودک و تأثیر آن در محصلان چیست؟
,اهمیتی که مهد کودک در سنین 6 و 5 سالگی دارد مورد قبول دانشمندان و صاحب نظران کشورهای اسلامی است، که اولین زمینه برای شخصیت سازی و تقویت هر شخص در دوران کودکی همان دوران 5 و 6 سالگی محسوب میشود.
,البته یک سری مقررات و آیین نامه هایی تدوین شده که بر اساس آن باید کار شود و این آیین نامه ها نیز بسیار دقیق و مرتب هستند ولی مهمترین مسئله در هر برنامه وجود مجریان دقیق و دلسوز است و هر قانونی که نوشته شود ولی مجری خوبی نداشته باشد قطعا به نتیجه خوبی نخواهد رسید زیرا آموزش امری کلا کلیشهای نبوده چراکه هر فردی تفاوتهایی با دیگر افراد دارد و این امر را اندیشمندان اسلامی نیز تایید کردهاند.
,در یک خانواده مشاهده میشود با وجود اینکه فرزندان در یکجا بزرگ شدهاند ولی خصوصیات اخلاقی متفاوتی را دارند پس بنابراین در یک کلاس که تعدادی دانش آموز نشسته است حتما تفاوت های فردی با یکدیگر دارند که باید معلم بیشتر از دانش آموزان انعطاف پذیر باشد تا بتواند با هر فردی که در آن کلاس نشسته است شناخته و روی شخصیت آن فرد برنامه ریزی کند و به هدف متعالی نظام پیش دبستانی، برساند.
,,
, ,
در نظام اسلامی به مسئله پیش دبستانی توجهی خاصی شده است که قبلا چنین توجهی وجود نداشت و باید حتما به یک سری از ارزشها اعتقاد داشته باشد و ما نیز باید این ارزش را تقویت کنیم و بر همین اساس در پیش دبستانی دو جلد کتاب برای نوآموزان وجود دارد که در مقابل 13 جلد برای مربیان در نظر گرفته شده است که بر اساس آن آموزه ها هر بخشی از این دو جلد کتاب را آموزش می دهد و واقعا کتب هایی با ارزش و مهمی است.
,آناج: چرا باید فرزندانمان را به مهد کودک بفرستیم؟
,با این اهدافی که در داستان آموزشهای پیش دبستانی وجود دارد ما میخواهیم روحیات دانش آموزان را به یک سری از سرفصل ها آماده کنیم و قطعا پیش زمینه همه اینها، آموزش هایی است که نو آموز در منزل می بیند و باید پدر و مادرها نیز به وظایفشان آشنا باشند تا بتوانند تعلیم و تربیتشان را درست انجام دهند.
,در مدرسه این را نظم می دهیم و در قالب خاص نظام داده می شود، در خانواده بسیاری از مسائل از جمله وقت شناسی را نداریم و زمان مقرری برای خواب، بازی ،آموزه های اجتماعی و آموزش های فردی در نظر گرفته نمی شود.
,بحث پیش دبستانی این است که ما شخصیت، خواستهها، احساسات و عواطف دانش آموز را نظم دهیم تا برای دوره های رسمی آماده شوند و آموزشهای اجتماعی داشته باشند.
,یازده هدف برای فعالیت های پیش دبستانی در نظر گرفته شده است که عبارتند از: مهارت های جسمی، روحیه و رفتار عاطفی، مهارتهای ذهنی، صفات اخلاقی و اجتماعی مبتنی بر ارزش های اجتماعی، انس با قرآن، پرورش ذوق هنری و زیبایی شناسی، تقویت حس دینی و علایق مذهبی، پرورش هویت ملی، مهارت های زبانی علی الخصوص زبان محلی، ارتقا سطح بهداشت و انس با طبیعت.
,آناج: چند درصد این اهداف در مدارس محقق میشود؟
,عموما این اهداف عملیاتی می شود با توجه به اینکه کودکان سواد ندارد هرچه که برای این سن در نظر می گیریم با رفتارهای عملی است و از مربی که می خواهد راستگویی را آموزش بدهد در آن محیط نباید رفتاری سربزند که دانش آموز بگوید مربی راستش را نگفت و اگر بخواهیم غیر عملیاتی کار کنیم قطعا روش دیگری برای آموزش وجود نخواهد داشت.
,تمام مهارت ها و آموزش ها به صورت عملیاتی است ولی باز به نوع رفتار مربی بستگی دارد و مربی ها باید از نظر آموزشی و مهارت آموزی ها باید در حد عالی باشد تا بتوانند با کودکان به خوبی رفتار کند.
,آناج: نظرتان در مورد برخی از آموزشها مثل رقص در مهدکودک ها چیست؟
,در آموزههای ما بحثی تحت عنوان رقص وجود ندارد و اگر در جاهایی موسیقی آموزش داده می شود باز همزمان با سرودهای انقلابی و نشان دادن مهارت های هنری است ولی باز رقص جزو مهارتها محسوب نمی شود و این امر بر عهده اولیا می باشد.
,,
, ,
ما در آموزش و پرورش چنین چیزی نداریم و در سطح سنی 5 و 6 سال چنین درسی را در نظر نگرفته ایم و اگر بخواهد کسی چنین حرکتی داشته باشد آموزش و پرورش بلافاصله برخورد میکند ولی ممکن است در سطوح دیگر و غیر از آموزش و پرورش افرادی متولی این امر باشند لکن ما هرگز در آموزش و پرورش چیزی تحت عنوان رقص نداریم و نیازی هم دیده نمی شود.
,آناج: در حوزه آموزشی با چه چالشهایی مواجه هستید؟
,چالش مهم پیش دبستانی ها مربی ها هستند و می بینیم که وضعیت کاری مشخصی ندارند و امنیت شغلیشان مطرح نبوده و بیشترین قراردادها 9 ماهه است و فاصلهای در در آمدها وجود دارد؛ آنان حقوق ثابتی ندارند و بنده مدرسهای سراغ دارم که دانش آموزانشان تعدادشان بالاست و می توانند قرارداد سالیانه داشته باشند.
,اولین مسأله ما این است که بتوانیم آسایش فکری مربیها را فراهم کنیم تا نسبت به بچه هایی که در اختیارشان قرار داده شده مسئولیت وجدانی داشته باشند؛ از سویی دیگر مربیها نیز باید آموزشهای لازم را ببینند و به نظر من مربیها باید روانشناسی کودک و نوآموز را یاد بگیرند؛ این مباحث لازم است جزو درسهایشان قرار گیرد زیرا اگر بخواهیم کارمان واقعا موفقیت آمیز باشد باید این دوره ها را پشت سر بگذرانند، در مواردی مشاهده شده است که مربیان با خشونت با دانش آموزان رفتار می کنند که عواقب این کار در سنین بالاتر بروز می دهد.
,مهمترین دوره برای آماده سازی کودکان برای آموزش دوران 5 و 6 سالگی است و هر کاری صورت گیرد تا آخر عمر تأثیراتش خواهد ماند و تمام محبت ها ،خشونت ها و آموزش ها بر ذهنشان نقش خواهد بست.
,آناج: انتظاراتتان از دولت برای حل مشکلات مهدکودکها و پیش دبستانها چه چیزی است؟
,از مسئولین نمی توانیم انتظارات زیادی داشته باشیم زیرا بحث بخش خصوصی در میان است و دولت خواسته مردم خودشان مشارکت داشته باشند تا باری از دوش دولت برداشته شود و این در کل دنیا مرسوم است که آموزش در دست بخش خصوصی باشد ولی از نظر آموزشی و تربیت مربی ما به همکاری آموزش و پرورش نیاز داریم زیرا همه این مربی را از دید آموزش و پرورش می بینند و باید در زمینه آموزش این مربی ها برای مدارس غیر دولتی هم فکری شود.
,بر همکاران مربی پیش دبستانی، علاوه بر آموزش کتب درسی آموزش های دیگری با انعطاف پذیری های مختلف داده شود، مثلا مشاهده شده است که دانش آموز از ریاضی خوشش نمی آید در این موقع نباید این دانش آموز تحت فشار قرار گیرد ولی در برخی مواقع خانواده ها تأکید می کنند که به فرزندشان ریاضی آموزش داده شود ولی اگر این بچه خوشش نیاید تا پایان عمر از این درس خوشش نخواهد آمد.
,مهم تر از اینها این است که دوره های روانشناسی سنین مختلف حتما برای مربی ها برگزار شود و ما را کمک تا بتوانیم این موضوع هم در برنامه آموزشی مربی ها قرار گیرد تا بتواند مربی از خودش خلاقیت بدهد و این دوره آموزشی ظرافت خاصی دارد.
,آناج: آموزش زبان های خارجی در مهد کودک ها و پیش دبستانی ها را توصیه می کنید؟
,سنین مهدکودک پیش از 4 و 5 سال تمام است و اینها آماده می شوند تا وارد مدرسه شوند اما مهد کودک ها عموما بسیارشان نو پا است ولی از سن 3 سالگی می توان آموزش ها را شروع کرد و 5 سال تمام بهترین دوره است تا دانش آموز بتواند 3 زبان را همزمان آموزش ببیند و این روزها مشاهده می شود که یک بچه 4 ساله به راحتی می تواند به تمام قسمت های یک گوشی موبایل برود و فعالیت هایی را انجام دهد.
,,
, ,
در ایران زبان فارسی زبان رسمی کشورمان است و ترکی زبان محلی مان است و چند سال قبل خواستیم آموزش زبان ترکی را در مدرسه مان شروع کنیم که متأسفانه کتاب مدونی برای این کار پیدا نکردیم تا با رسم شکل آموزش بدهد و از روی کتاب های موجود کارهایی را انجام دادیم و این یک کار ریشهای است و فرد غیر زبان ترکی نمی تواند این کار را انجام دهد.
,در بحث زبان انگلیسی نیز بحث مکالمه و سرود در مهد کودکها مطرح است زیرا هر چه قدر مغز انسان فعالیت کند سلول های خاکستری فعالیتشان بیشتر و زاد و ولد می کنند و این فعالیت ها از سن 5 سالگی شروع می شود و دانشمندان نیز به این نتیجه رسیده اند که در این سن می توان 3 زبان را آموزش دید ولی باز به شرطی که مربی خوبی داشته باشند.
,آناج: فضای آموزشی چه ویژگی هایی باید داشته باشد؟
,فضای آموزشی نقش مهمی دارد بطوریکه کودک باید در هر 45 یا 50 دقیقه در فضای باز(حیاط مدرسه) بازی و جست و خیز کرده و انرژی تخلیه کند و برای ساعت درسی جدید با روحیه شاداب و آماده شروع به فعالیت کند.
,متاسفانه بیشتر فضاهای پیش دبستانی ها فاقد حیاط هستند و کودکان با فشار درونی انرژی مواجهند و آموزش کامل نمی تواند صورت گیرد.
,آناج: سخن آخر؟
,آرزو دارم سیستم مدارس غیر دولتی نظامندتر بشود و هر کسی موظف بشود مربی هایش را با شرایط خاص استخدام بکند و آن هم در صورتی است که از نظر آمار دانش آموزی و درآمد متعادل باشد تا بتوانند هزینه هایشان را جبران کنند و ما آن افراد شایسته را برای همیشه نگه داریم و انسجام خاصی به وجود آید تا همه مراکز غیر دولتی فردی را استخدام کند که بتوان از مهارت های آن استفاده کرد؛ اینها یک هم فکری می طلبد تا بتوانیم ضمن حفظ معلم ها ،آینده آنها را نیز تأمین کنیم تا بتوانند از خدماتی همچون بیمه استفاده کنند.
,هدف ما در کار غیر دولتی تجارت نیست ولی ما را جزو تجارت کننده ها حساب می کنند اما این تجارتی نیست که با چیزهای دیگر قابل مقایسه باشد دلمان می خواهد که کار خوبی را ارئه دهیم و عدهی زیادی در این امر بهره مند شوند و هم بقیات الصالحاتی برایمان باشد.
,گفتوگو از: هادی پورابراهیم
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه