افزایش ورود شرکت‌های چینی به ایران در پسابرجام/ پکن به دنبال اعمال نفوذ در تهران

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سناباد نیوز، تحریم‌های ایران منجر به تمام شدن مواد مصرفی و قطعات قابل تعویض پالایشگاه‌های نفتی این کشور شده است. از همین سو، ایران روی به همکاری با چین در این بخش‌ها کرد.

در نتیجه، بر اساس برخی گزارش‌ها شرکت‌های گازی و نفتی چین در 60 درصد تأسیسات نفتی ایران که قبلاً ژاپن آن‌ها را پشتیبانی می‌کرد، مشارکت یافتند.

به گزارش پایگاه وترن تودی، کارشناسان ژاپنی همکاری ایران و چین را در دوران تحریم این‌گونه شرح داده‌اند که تحریم‌ها به ایران فشار وارد می‌کرد و همزمان چین در تلاش بود تا از عکس‌العمل غربی‌ها در مقابل منابع گازی و نفتی ایران که به چین می‌رسید، بکاهد. پکن همچنین در حال پایه‌ریزی یک پروژه ژئواستراتژیک به نام «یک کمربندی، یک راه» با همکاری ایران بود.

اکنون که تحریم‌ها برداشته شده است انتظار می‌رود که بین شرکت‌های چینی، ژاپنی و اروپایی برای ورود به بازار داخلی ایران رقابت ایجاد شود. گزارش‌های رسیده حاکی از این است که شرکت‌های ژاپنی برای ورود رسمی به توسعه پروژه میدان نفتی جنوب آزادگان اعلام آمادگی کردند. در همین حال، چین نیز وعده داده است که 20 میلیارد دلار در بخش انرژی ایران سرمایه‌گذاری کند.

در ژوئن 8، ایران اعلام کرد که صادرات گاز پترولیوم مایع خود را به ژاپن قطع کرده است، اما دلیل این اقدام مشخص نشد. با وجود این، چنین رویدادی می‌تواند به افزایش مشارکت چینی‌ها در بخش انرژی ایران بیانجامد. البته دلایلی هم برای این ادعا وجود دارد: یک اینکه تهران تصمیم خود را برای همکاری گسترده با چین اعلام کرده است؛ شرکت‌های چینی حق انحصاری برای کار در میدان‌های نفتی یادوآران و آزادگان شمالی دارند. در عوض، آن‌ها پشتیبانی تأسیسات را بر عهده می‌گیرند.

دوم اینکه، اخیراً ایران و چین همکاری نظامی خود را افزایش داده‌اند. در ماه ژوئن، ایران موشک‌های ضد کشتی TL-7 را از چین دریافت کرد. این اقدام می‌تواند مرحله‌ای جدید از همکاری فنی-نظامی میان دو کشور باشد.

گزارش‌ها همچنین حاکی از این است که شرکت‌های چینی در حال ساخت موشک‌های ضد کشتی C-802 و C-602 برای تجهیز نیروی هوایی ایران هستند.

چنین اقداماتی از سوی چین نشان می‌دهد که پکن توانسته با موفقیت خود را با توسعه در منطقه مهم خاورمیانه تطبیق دهد و نفوذ اقتصادی، نظامی و سیاسی خود را در یکی از قدرت‌های مطلق منطقه‌ای [ایران] بیشتر کند.

انتهای پیام/رض