به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مُکریان، خانواده و اجتماع به یک اندازه راه و رسم برخورد با فردی که اعتیاد دارد را نیاموخته اند، برای همین همواره در برخورد با معتادان از ابزار تحقیر و خشم و طرد کردن او استفاده می کنیم و حتی به چشم مجرم به او می نگریم، در حالی که چنین فردی فقط بیمار است، بیماری که به درد وابستگی به یک ماده مخدر مبتلاست.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مُکریان,زیاد گفته اند و شنیده ایم که اعتیاد یک بیماری است، اما نه بیماری شبیه سرماخوردگی، چنین بیماری دوست ندارد افراد جامعه و اعضای خانواده او را نفی و طرد کرده و یا با نفرت و انزجار او را از خود دور کنند، اما اتفاقا در جامعه ای که ما در آن زندگی می کنیم، چنین رفتارهایی با معتادان امری عادی است و حتی به یک فرهنگ جمعی بدل شده است.
,در گام نخست برای تحلیل بهتر این موضوع به بررسی اعتیاد در میان اعضای خانواده می پردازیم. وقتی فردی معتاد می شود، خانواده در نخستین برخورد او را سرزنش کرده و با گفتن ناسزا به شکل علنی او را تهدید می کند که در صورت تداوم مصرف مواد مخدر او را از خانه بیرون می کند.
,بروز رفتارهای خشن و عصبانی میان معتاد با خانواده و اجتماعی که او در آن زیست می کند، فاصله ایجاد کرده و کشش او را برای مصرف بیشتر مواد افزایش می دهد.
,ضرب و شتم و بستن معتاد به تخت
, ضرب و شتم و بستن معتاد به تخت,برخی خانواده ها تصور می کنند که با ضرب و شتم و بستن فرد معتاد به تخت می توانند او را وادار به ترک کنند در حالی که چنین مسئله ای از اساس غلط است. از آنجایی که فرد معتاد دارای سیستم هیجانی درستی نیست، به محض بروز این برخوردها، تب و تاب و میزان میلش برای مصرف بیشتر مواد مخدر افزایش می یابد.
,گاه والدینی که فرزند معتاد دارند از سر دلسوزی و نگرانی دچار اشتباهات فاحشی می شوند به طوری که اقدام به تعقیب فرد کرده و یا مانع خروج او از منزل شده و با او همچون یک زندانی برخورد می شود. گشتن جیب ها و وسایل اتاقش تنها بخش کوچکی از خطاهای استراتژیکی است که خانواده ها مرتکب می شوند و نمی دانند این برخوردها فرد معتاد را برای کشیدن و مصرف مواد آماده تر می سازد و میل او را برای ترک به حداقل می رساند.
,فردی که اعتیاد دارد را خوار و کوچک نکنید
, فردی که اعتیاد دارد را خوار و کوچک نکنید,فردی که با اعتیاد دست به گریبان است، انتظار ندارد در پیشگاه خانواده و یا مردمی که در اجتماع او را می بینند، خوار و کوچک شده و یا تحقیر شود، آنچه مسلم بوده این است که خانواده و اجتماع به یک اندازه راه و رسم برخورد با فردی که اعتیاد دارد را نیاموخته اند، برای همین همواره در برخورد با معتاد از ابزار تحقیر و خشم و طرد کردن او استفاده می کنیم و حتی به معتاد به چشم مجرم می نگریم؛ در حالی که او فقط بیمار است، بیماری که به درد وابستگی به یک ماده مخدر مبتلاست.
,گاهی افرادی که در اجتماع حضور دارند به محض دیدن یک فرد معتاد، دست به نصیحت زده و یا او را نادیده می گیرند و با قهر و بی توجهی و خودداری از صحبت با او تلاش می کنند تا معتاد را به تسلیم وادار کنند. این روش در خانواده ها نیز جریان دارد و آنان نیز چنین تصوری دارند، در حالی که این شیوه های رفتاری نه تنها هیچ کمکی به ترک اعتیاد نکرده بلکه به آن دامن هم می زند.
,مسخره کردن ممنوع!
, مسخره کردن ممنوع!,در اکثر موارد افرادی که در سنین نوجوانی و جوانی قرار دارند، به محض دیدن فردی که اعتیاد دارد، دست به تمسخر زده و تا جایی که می توانند در مقابل دید فرد معتاد به تقلید صدا و ادای او پرداخته و او را مسخره می کنند. این مسئله نه تنها در دل اجتماع بلکه در میان خانواده ها نیز رایج است. این موضوع یکی دیگر از اشتباهاتی است که نباید در مواجهه با فردی که به یکی از انواع مخدر وابستگی دارد، مرتکب شویم. بروز و ظهور این روش رفتاری باید از طریق فرهنگسازی ممنوع شود.
,جنگ و جدل و مرافعه با معتاد چه در جامعه و چه در ساختار خانواده یکی دیگر از شیوه های غلطی است که همه ما گاها در برخورد با فردی که اعتیاد دارد، پیش می گیریم.
,برخی افراد در کوچه و خیابان یا در صف نانوایی و ورود به فروشگاه ها به محض مواجهه با فرد معتاد واکنش نشان داده و بی خود و بی جهت دست به کنایه می زنند و در نهایت با روی آوردن به جنگ و جدل می خواهند تا به قول خودشان چنین افرادی را در بطن جامعه اصلاح کنند. در حالی که این امر جواب نمی دهد و باید از ابزارهای ارتباطی موثر بهره گرفت. اگر فردی هستیم که از بیرون به اعتیاد نگاه می کنیم و یا اگر خودمان در درون خانواده با چنین مشکلی مواجهه هستیم، بهتر است سرزنش ها و دعوا و مرافعه ها را کنار بگذاریم و تمام تقصیرهای جامعه و مشکلات درون خانواده را به گردن فردی که وابسته به مواد مخدر است، نیندازیم.
,هیچ یک از این شیوه ها نمی تواند فرد معتاد را به خود بیاورد و یا او را از مسیری که در آن قرار دارد به عقب بازگرداند.
,بسیاری از کارشناسان امور رفتاری و روانشناسان بر این باورند که باید در مواجهه با فرد معتاد به صحبت هایش گوش کرد و علت گرایش او را به اعتیاد مورد واکاوی قرار داد اما همان طور که پیش از این اشاره شد نباید دست به نصحیت و یا سرزنش زد. بحث کردن و انتقاد از شخص معتاد و یا بیان این جملات که «تو آدم نیستی» و «معتادان درستشدنی نیستند» منجر به تزلزل شخصیت و هویت فرد شده و موجب می شود تا او حس بدبینی پیدا کرده و به ترک اعتیاد روی نیاورد.
,با فردی که اعتیاد دارد، نباید همچون انسانی گناهکار برخورد کرد
, با فردی که اعتیاد دارد، نباید همچون انسانی گناهکار برخورد کرد,شخصیت فردی که اعتیاد دارد، بسیار آسیب پذیرتر و حساس تر از سایر افراد جامعه است بنابراین باید به او اعتماد به نفس داد و او را به لحاظ روانی تحت حمایت قرار داد نه اینکه با چنین فردی به خاطر ابتلا به اعتیاد همچون انسانی گناهکار و مجرم برخورد کرد. این شیوه های رفتاری نه علمی است و نه می تواند اثرگذار باشد.
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه