به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صاحب نیوز، ذکرنسبتِ انسان با متعلقاتِ ارزشمند، از جمله رویّه های جاری در تاریخ و سنّت جهان است و هرکسی تلاش میکند نسبت خود را با اجداد، مکان، زمان، نقش و … که برای او ارزشمند است را همراه با نام خویش ذکر نماید. این سنّت گاه در قالب پیشوند صورت میپذیرد و گاه در قالب نام خانوادگی و گاه پسوند. ازجمله مهمترین پیشوند که بیشترین تعداد را نیز در طول تاریخ به خود اختصاص داده عنوان “سیّد” است که تعلق دارد به فرزندان و سلاله ائمه اطهار علیهمالسلام. نمونههای دیگر نیز در تاریخ در قالب القاب علمی، زیاریی، سیاسی، حکومتی، تاریخی و نظامی وجود دارد از قبیل: میرزا، صدر اعظم، صاحب دیوان، منشی الممالک، امین الدوله، جناب، سردار، تیمسار، زرگر، شالباف، جبل عاملی، اصفهانی، حاجی، کربلایی، مشهدی، ملّا و … .
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صاحب نیوز، ,در این میان فرزندان و نوادگان شهدا، بینام و نشانند و بدون اطلاع قبلی و یا معرفی ازسوی فرد دیگری نسبت به فرزند یا نواده یک شهید برای انسان شناخت حاصل نخواهد شد. براین اساس و به منظور ترویج فرهنگ ایثار و شهادت و تکریم فرزندان و نوادگان شهدا میتوان از طریق تصویب قانون در مجلس شورای اسلامی فرزندان و نوادگان شهدا را تا سه یا چهار نسل مختار به انتخاب پیشوند و نشان برای اسم خود همراه با درج در شناسنامه نمود. به نظر میرسد عنوان “شاهد” و “شاهده” برای این منظور مناسب باشد. حتی ترکیب شاهد و سیّد نیز زیبا به نظر میرسد از باب مثال: شاهد سیّد علی جعفری، شاهده سیده فاطمه حسینی و… . باشد که فرزندان شهدا نام و نشان پدرانشان را حراست نموده و فرهنگ ایثار را در جامعه ترویج نمایند و جامعه نیز به پاس این ارزش، قدردان آنها باشند.
,حجت الاسلام محمد قطبی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه