به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل ازتیار؛ در فرهنگ اسلامی گرایش به تجملات به دلیل پیامدهای فردی و اجتماعی آن مورد مذمت قرار گرفته است تجمل گرایی در اسلام نکوهش شده است تجمل گرایی به معنی گرایش یا میل به زیورآلات، زیبایی ها و آراستگی ظاهر استدر بعضی روایات به مطلوب بودن تجمل نزد خداوند متعال اشاره شده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, تیار,اشکالات زیادی در زندگی های ما وجود دارد که ما را از مسیر صحیح سبک زندگی اسلامی خارج کرده است. تجمل گرایی و تمایل به زندگی های تشریفاتی و پر زرق و برق، از این جمله است که آثار ناگواری را برای زندگی فردی و اجتماعی شهروندان ما رقم زده است.
تجمل گرایی چیست؟ بد است یا خوب است؟ چقدرش بد است؟ چقدرش خوب است؟ چرا در بین بسیاری از مردم ما تجمل گرایی و مصرف گرایی رواج دارد؟
تجمل گرایی آن است که فرد به مادیات و زر و زیورهای دنیا دل می بندد، بدون این که توان مالی کافی داشته باشد و در تهیه مواردی همچون؛ لباس، وسیله نقلیه و لوازم منزل به صورت افراطی برخورد می کند و فقط به منظور عقب نماندن از دیگران دست به این اقدام می زند.
تجمل گرایی در زبان بزرگان دینی مورد مذمت و نکوهش قرار گرفته است. روایتی از امیر المومنین علی علیه السلام هست که فرمودند: «زخارف الدنیا تفسد العقول الضعیفة؛ زرق و برق های دنیا عقل های ضعیف را فاسد می کند.
تجمل در شکل اعتدالی آن مطلوب است با وجود این افراط در گرایش به تجملات و روی آوری به ظواهر زندگی دنیایی در شمار رفتارهای غیرارزشی قرار می گیرد تجمل گرایی علل متفاوتی دارد از نظر بعضی اشخاص کرامت انسانی و بزرگی هر فردی در مقدار ثروت و مالی است که در اختیار دارد و طبق آیه 15 تا 17 سوره مبارکه فجر افرادی که چنین دیدگاهی دارند و مال و ثروت را نشانه بزرگی و بزرگواری می شمارند خیال می کنند که با نمای ثروت بزرگواری خود را اثبات می نمایند.
حسادت، خودکم بینی، تفاخر و مانند آن از دیگر عوامل تجمل گرایی هستند تقلید را نیز باید در شمار موجبات گرایش آدمیان به سمت تجمل قرار داد به ویژه در زمان حال که رسانه ها حتی رسانه ملی از طریق تولید و پخش برنامه هایی با ظواهر آنچنانی مردم را به تجملات سوق می دهند.
تجمل گرایی نظیر سایر اوصاف غیرارزشی پیامدهایی دارد که از جمله موارد مهم آن اسراف و تباهی سرمایه های مادی است تجمل گرایی یک ملت را به جای قرار گرفتن در مسیر مسابقه ی خیرات که مورد توصیه قرآن است در یک رقابت بی پایان مال اندوزی و ظاهرسازی قرار می دهد جامعه تجمل گرا جامعه ی مصرف زده است و چنین جامعه ای مسرف و مبذر است از سوی دیگر مبذرین از نظر قرآن کریم برادران شیطان هستند.
تجمل گرایی پیامدهای زیادی دارد که چند نمونه مهم آن به شرح زیر هستند:
غفلت از خدا
بطور حتم غرق شدن در زرق و برق دنیا و گرایش به تجملات انسان را از فضای معنویات دور می سازد شخص تجمل زده هرگز نمی تواند خدا و دین را محور افکار و اعمال خود قرار دهد این روحیه انسان را سرگرم زخارف و زیبایی های ظاهری دنیایی می کند و به جای این که زینت های دنیا را وسیله ای جهت رسیدن به اهداف اصلی پیش روی خود بداند، آن ها را به عنوان هدف تلقی می کند.
محرومیت از برنامه های هدفمند در زندگی
زندگی انسان همواره بر پایه برنامه های کوتاه یا بلند مدت استوار است. پرداختن به تجملات و تمایل به ظواهر پوچ و دست و پاگیر، مانع از اجرای فعالیت های اساسی و پیاده سازی برنامه های صحیح در زندگی خواهد بود. به عنوان نمونه در مسأله مهم ازدواج که از اساسی ترین مراحل دوران زندگی انسان به شمار می آید، تجمل گرایی از جمله موانع اصلی آن است؟ اگر کسی نیاز به ازدواج داشته باشد و شرایط اولیه را فراهم ببیند، نباید بی خودی در قید و بند برخی بهانه ها یا آداب و رسوم غلط بیفتد. دقیقا مانند کسی که گرسنه است، که تا سفره پهن شد باید مشغول خوردن غذا شود، در منابع دینی آمده است که: در کنار سفره غذا، اگر نان را درون سفره گذاشتند، منتظر چیز دیگر نباشید. نگویید هنوز خورشت نیامده، پلو هم نیامده است. بلکه نان که آمد شروع کنید. انسان گرسنه با نان شروع می کند. اگر بگوید نه چون دسر نیامده من از نان خوردن معذورم، پیداست که گرسنه اش نیست. حال اگر دختر یا پسری نیازمند ازدواج باشند، این که پدر و مادر او بگویند لوازم جهیزیه اش فراهم نیست یا شرایط برگزاری یک جشن با شکوه هنوز فراهم نیامده است، معلوم است که ضرورت ازدواج فرزندشان را درک نکرده اند. و بیهوده گرفتار آداب و رسومی شده اند که نقش اساسی را به عهده ندارند.
از بین رفتن استعدادها
تجمل پرستی با آمدنش، بقیه استعدادها را از بین می برد میل به مادیات و تجملات بدان معناست که جسم و بدن اصالت دارند، نه روح. این روحیه به جای خداپرستی، بت پرستی؛ به جای کار، مصرف گرایی؛ به جای توجه به باطن، توجه به ظاهر؛ به جای مقاومت، وابستگی و به جای رقابت در علم و هنر، رقابت در پشم و نخ و پشمینه را به همراه دارد.
اصولا ثمره تنوع طلبی، ناآرامی روحی است. در نقطه مقابل سادگی و بی آلایشی نوعی آرامش روحی و روانی را به دنبال دارد، چنانچه مرحوم شهید مدرس با همان لباس ساده ای که داشت، بسیار آرام بود.
از آنچه گذشت به روشنی معلوم می شود که تجمل گرایی هیچ نسبتی با سبک زندگی اسلامی ندارد و فی نفسه ضدارزش محسوب می شود با این وجود تحت شرایطی قبح آن مضاعف می شود در شرایط کنونی کشور ما دچار مشکلات ناشی از تحریمهای ناجوانمردانه است و عقل و منطق ایجاب می کند روحیه مصرف گرایی مهار شود به همین دلیل مقام معظم رهبری برای گذر از شرایط کنونی مساله اقتصاد مقاومتی را مطرح می نماید.
بی گمان تعبیر اقتصاد مقاومتی ابعاد مختلف و پیام های متنوعی دارد ولی انچه مهم است اینست که اقتصاد مقاومتی با فرهنگ تجمل گرایی و مصرف زدگی کنونی که جامعه دچار آن شده است قابل جمع نیست.
امید است که با توجه به دستورات انسان ساز اسلامی، سبک زندگی صحیح و حقیقی خود را رقم زنیم و خود را از سقوط به ورطه تجمل و بیهودگی نجات دهیم.
انتهای پیام/م
اشکالات زیادی در زندگی های ما وجود دارد که ما را از مسیر صحیح سبک زندگی اسلامی خارج کرده است. تجمل گرایی و تمایل به زندگی های تشریفاتی و پر زرق و برق، از این جمله است که آثار ناگواری را برای زندگی فردی و اجتماعی شهروندان ما رقم زده است.
,تجمل گرایی چیست؟ بد است یا خوب است؟ چقدرش بد است؟ چقدرش خوب است؟ چرا در بین بسیاری از مردم ما تجمل گرایی و مصرف گرایی رواج دارد؟
,تجمل گرایی آن است که فرد به مادیات و زر و زیورهای دنیا دل می بندد، بدون این که توان مالی کافی داشته باشد و در تهیه مواردی همچون؛ لباس، وسیله نقلیه و لوازم منزل به صورت افراطی برخورد می کند و فقط به منظور عقب نماندن از دیگران دست به این اقدام می زند.
,تجمل گرایی در زبان بزرگان دینی مورد مذمت و نکوهش قرار گرفته است. روایتی از امیر المومنین علی علیه السلام هست که فرمودند: «زخارف الدنیا تفسد العقول الضعیفة؛ زرق و برق های دنیا عقل های ضعیف را فاسد می کند.
,تجمل در شکل اعتدالی آن مطلوب است با وجود این افراط در گرایش به تجملات و روی آوری به ظواهر زندگی دنیایی در شمار رفتارهای غیرارزشی قرار می گیرد تجمل گرایی علل متفاوتی دارد از نظر بعضی اشخاص کرامت انسانی و بزرگی هر فردی در مقدار ثروت و مالی است که در اختیار دارد و طبق آیه 15 تا 17 سوره مبارکه فجر افرادی که چنین دیدگاهی دارند و مال و ثروت را نشانه بزرگی و بزرگواری می شمارند خیال می کنند که با نمای ثروت بزرگواری خود را اثبات می نمایند.
,حسادت، خودکم بینی، تفاخر و مانند آن از دیگر عوامل تجمل گرایی هستند تقلید را نیز باید در شمار موجبات گرایش آدمیان به سمت تجمل قرار داد به ویژه در زمان حال که رسانه ها حتی رسانه ملی از طریق تولید و پخش برنامه هایی با ظواهر آنچنانی مردم را به تجملات سوق می دهند.
,تجمل گرایی نظیر سایر اوصاف غیرارزشی پیامدهایی دارد که از جمله موارد مهم آن اسراف و تباهی سرمایه های مادی است تجمل گرایی یک ملت را به جای قرار گرفتن در مسیر مسابقه ی خیرات که مورد توصیه قرآن است در یک رقابت بی پایان مال اندوزی و ظاهرسازی قرار می دهد جامعه تجمل گرا جامعه ی مصرف زده است و چنین جامعه ای مسرف و مبذر است از سوی دیگر مبذرین از نظر قرآن کریم برادران شیطان هستند.
,تجمل گرایی پیامدهای زیادی دارد که چند نمونه مهم آن به شرح زیر هستند:
,غفلت از خدا
,بطور حتم غرق شدن در زرق و برق دنیا و گرایش به تجملات انسان را از فضای معنویات دور می سازد شخص تجمل زده هرگز نمی تواند خدا و دین را محور افکار و اعمال خود قرار دهد این روحیه انسان را سرگرم زخارف و زیبایی های ظاهری دنیایی می کند و به جای این که زینت های دنیا را وسیله ای جهت رسیدن به اهداف اصلی پیش روی خود بداند، آن ها را به عنوان هدف تلقی می کند.
,محرومیت از برنامه های هدفمند در زندگی
,زندگی انسان همواره بر پایه برنامه های کوتاه یا بلند مدت استوار است. پرداختن به تجملات و تمایل به ظواهر پوچ و دست و پاگیر، مانع از اجرای فعالیت های اساسی و پیاده سازی برنامه های صحیح در زندگی خواهد بود. به عنوان نمونه در مسأله مهم ازدواج که از اساسی ترین مراحل دوران زندگی انسان به شمار می آید، تجمل گرایی از جمله موانع اصلی آن است؟ اگر کسی نیاز به ازدواج داشته باشد و شرایط اولیه را فراهم ببیند، نباید بی خودی در قید و بند برخی بهانه ها یا آداب و رسوم غلط بیفتد. دقیقا مانند کسی که گرسنه است، که تا سفره پهن شد باید مشغول خوردن غذا شود، در منابع دینی آمده است که: در کنار سفره غذا، اگر نان را درون سفره گذاشتند، منتظر چیز دیگر نباشید. نگویید هنوز خورشت نیامده، پلو هم نیامده است. بلکه نان که آمد شروع کنید. انسان گرسنه با نان شروع می کند. اگر بگوید نه چون دسر نیامده من از نان خوردن معذورم، پیداست که گرسنه اش نیست. حال اگر دختر یا پسری نیازمند ازدواج باشند، این که پدر و مادر او بگویند لوازم جهیزیه اش فراهم نیست یا شرایط برگزاری یک جشن با شکوه هنوز فراهم نیامده است، معلوم است که ضرورت ازدواج فرزندشان را درک نکرده اند. و بیهوده گرفتار آداب و رسومی شده اند که نقش اساسی را به عهده ندارند.
,از بین رفتن استعدادها
,تجمل پرستی با آمدنش، بقیه استعدادها را از بین می برد میل به مادیات و تجملات بدان معناست که جسم و بدن اصالت دارند، نه روح. این روحیه به جای خداپرستی، بت پرستی؛ به جای کار، مصرف گرایی؛ به جای توجه به باطن، توجه به ظاهر؛ به جای مقاومت، وابستگی و به جای رقابت در علم و هنر، رقابت در پشم و نخ و پشمینه را به همراه دارد.
,اصولا ثمره تنوع طلبی، ناآرامی روحی است. در نقطه مقابل سادگی و بی آلایشی نوعی آرامش روحی و روانی را به دنبال دارد، چنانچه مرحوم شهید مدرس با همان لباس ساده ای که داشت، بسیار آرام بود.
,از آنچه گذشت به روشنی معلوم می شود که تجمل گرایی هیچ نسبتی با سبک زندگی اسلامی ندارد و فی نفسه ضدارزش محسوب می شود با این وجود تحت شرایطی قبح آن مضاعف می شود در شرایط کنونی کشور ما دچار مشکلات ناشی از تحریمهای ناجوانمردانه است و عقل و منطق ایجاب می کند روحیه مصرف گرایی مهار شود به همین دلیل مقام معظم رهبری برای گذر از شرایط کنونی مساله اقتصاد مقاومتی را مطرح می نماید.
,بی گمان تعبیر اقتصاد مقاومتی ابعاد مختلف و پیام های متنوعی دارد ولی انچه مهم است اینست که اقتصاد مقاومتی با فرهنگ تجمل گرایی و مصرف زدگی کنونی که جامعه دچار آن شده است قابل جمع نیست.
,امید است که با توجه به دستورات انسان ساز اسلامی، سبک زندگی صحیح و حقیقی خود را رقم زنیم و خود را از سقوط به ورطه تجمل و بیهودگی نجات دهیم.
,انتهای پیام/م
,]
ارسال دیدگاه