به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بصیر سبزوار، حدود نیم ساعت قبل از شهادت رضا جلوی من موضع گرفته بود و با لبخندی شیرین از من پرسید کدام سمت موضع بگیرم.
بنده با دوربین ۱۲/۷ دوربین کشی کردم و به ایشان گفتم به سمت خانه های روبه رو...
دوباره با همان لبخند شیرینش پاسخم را داد و موضع گرفت ...
به ایشان گفتم با خمپاره شصتی که همراهش است به سمت خانه ها شلیک کند که همان لحظه دستور آمد همه یک گام به عقب برگردند و با هم به موضع قبل برگشتیم...
وقتی در مرحله دوم پیشروی رضا شهید شد تازه فهمیدم چرا آنقدر لبخند هایش شیرین و معنا دار شده بود...
,
,
,
,
اینها بخشی از خاطرات همرزم شهید رضا دامرودی است که در حصکه سوریه به شهادت رسیده است.
,این همرزم شهید در خاطرهای دیگر نحوه شهادت شهید دامرودی را اینگونه بیان می کند:
,
روز سوم محرم
توی عملیات مجروح شد..
تیر به ناحیه سر اصابت کرد.
شرایط درگیری به نحوی بود که راهی برای عقب کشیدن رضا نبود بجز. اینکه پیکر پاکشو روی زمین بکشیم و آروم آروم بیایم عقب...
,
,
,
رضا زنده بود و پیکرش رو سنگ و خاک کشیده میشد...
چاره ای نبود.
اگر اینکارو نمیکردیم زبونم لال می افتاد دست تکفیریها...
,
,
رضا توی عشق به حضرت رقیه سوخت...
رضا پیکرش تو مسیر شام روی سنگ و خار کشیده شد...
مثل کاروان اسرای اهل بیت...
,
,
رضا زنده موند و زخم این سنگ و خار رو تحمل کرد و بعد روحش پر کشید و آسمونی شد...
,اون الان خوب میفهمه غم حضرت رقیه رو که توی همون بیایونها میکشوندنش رو زمین....
,فرمانده میگفت این مسیری که پیکر رضا کشیده شد روی زمین همون مسیر ورود اهل بیت به شام هستش...
,شهید رضا دامرودی متولد1367 شهرستان سبزوار سال گذشته در مبارزه با تکفیری ها و در از دفاع از حرم عقیله بنی هاشم یه شهادت رسید تا اولین شهید مدافع حرم دیار سربداران نام بگیرد و پیکر مطهرش در روستای دامرود به خاک سپرده شد.
]
ارسال دیدگاه