به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ آیتالله رشاد عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی صبح امروز یکشنبه در همایش وحدت حوزه و دانشگاه که دانشکده علوم پزشکی دانشگاه شهید بهشتی به همت نهاد رهبری این دانشگاه برگزار شد با بیان اینکه امروز دانشگاهها و واحدهای علمی ما دچار جریان آموزشی غلط هستند گفت: ما در نظام آموزشی میتوانیم دو شیوه نظام حافظهمحور یا نظام پرورش محور را عملیاتی کنیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,وی افزود: یک نظام و نظریه میگوید دانشآموز، دانشجو و طلبه باید حافظهمحور تحصیل کند و مجموعهای از مهارتها و علوم را به صورت علم حصولی از استاد دریافت کند و حافظه خود را انباشته کند و در امتحان هم کسانی بالاسر دانشجو بایستند با این پیشفرض که او متقلب است و درس نخوانده است.
,عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی گفت: در پژوهشهای دانشجویی هم حدود 50 درصد از پایاننامههای ارشد و دکتری را شما بروید ببینید که در چه وضعیتی هستند. 99 درصد آنها رسالههای سال گذشته هستند.
,آیتالله رشاد خاطر نشان کرد: میتوان گفت که اگر در طول سال 500 هزار پژوهش داشته باشیم و به معنای واقعی کلمه تحقیق و پژوهش باشند ببینید چه تحولی ایجاد میشد و لازم هم نبود همه ساله ما تا این اندازه تحقیق میداشتیم و اگر در طول 37 سال گذشته فقط یک سال به معنای واقعی کلمه تحقیق داشتیم کافی بود. تاریخ علم را مقالههای دو صفحهای متحول کرده است و ما نباید تا این اندازه به حجم و متن اصرار ورزیم.
,وی ادامه داد: روش آموزشی ما غلط است چرا که حوزه و دانشگاه تجربیات خود را به یکدیگر منتقل نکرده است.
,رئیس پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی گفت: مطلوبترین نظام آموزشی، نظام آموزشی پرورش محور است که در این نظام آموزشی بنا است استعدادهای ذاتی و خدادادی جوان و نوجوان پرورده شود. مثلا انسان ذاتا حقیقتطلب است و ما باید عطش فکری آن را برطرف کنیم.
,آیتالله رشاد تصریح کرد: بنابراین نظام آموزشی درست حافظهمحور نیست بلکه پرورش محور است و به عبارتی دیگر مبتنی بر فطرت و استعدادمحور است. نظام آموزشی درست آن است که فطرت و استعداد مشترک با شاکلههای مختلف را برنامهریزی و عملیاتی کنیم.
,وی افزود: یکی از روشهای اساتید در گذشته این بود که ایشان در کلاس طرح مسئله میکردند و به طلبهها مجال میدادند که بروند و مطالعه کنند و در جلسه بعدی او بر منبر مینشست و طلبهها با هم مباحثه میکردند و استاد در نهایت جمعبندی میکرد. در این روش میبینیم که دانشجو بیش از استاد در کلاس فعال است.
,این استاد حوزه علمیه در بخش دیگری از سخنانش گفت: وحدت حوزه و دانشگاه یک وحدت سوری و ساختاری نیست. اینکه مثلا ما بیاییم دانشگاهی تاسیس کنیم که معممین در آن تحصیل کنند یا مراجع حوزهای را تاسیس کنند تا دانشجویان در آن بیایند و تحصیل کنند بلکه مراد این است دانشگاه و حوزه به لحاظ مبانی در حوزه هستی شناسی و در حوزههای مبانی دارای نگاه مشترک باشند. بنابراین در حوزههای معرفتشناسی، ارزششناختی و رابطه دنیا و آخرت و اخلاق در این دو دسته به هم نزدیک شوند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه